
مرتضی کریمی، یکی از پژوهشگران یزدی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از یزد، در وصف مجالس روضهخوانی این استان گفت: از گذشتههای دور مراسم روضهخوانی اباعبدالله(ع) در بسیاری از خانههای یزد برپا بوده و بسیاری از آنها دارای قدمتی بیش از نیم قرن در برگزاری مراسم روضهخوانی هستند.
وی افزود: در گذشته سر و شکل مجلسیهای روضه این گونه نبود، گروهی از ارادتمندان به امام حسین(ع) در مجلس سادهای دور هم جمع میشدند و شخص باسوادی قسمتهایی از روضةالشهداء را میخواند و این مجلس آنقدر برای مردم آن روزگار جاذبه داشته که روز به روز شلوغتر شده و کم کم هیبتی و هیئتی به خود گرفت.
این پژوهشگر گفت: چون در این مجلسها کتاب روضةالشهدا خوانده میشد کم کم نام مجلس «روضه» را به خود گرفت. کلمه روضه یعنی باغ و حقیقتاً باغ دلگشا برای شیعه مجلس روضه است که وقتی در آن حضور پیدا میکنی، آرام میشوی و با دیدن مجلس، آشفتگیهای درونت کمرنگ میشد. وقتی لحظاتی در آن خیمهای که روضه برپا میشود قرار میگیری، احساس آرامش و رضایت میکنی.
وی ادامه داد: در این فضا که به ذکر صلوات، مدح، منقبت و تحلیل احادیث و روایات و بیان برخی از مفاهیم قرآنی معطر شده است، احساس میکنی تا به حال با خودت میجنگیدی و الان با خویش صلح کردهای که احساس بسیار زیبایی است و از دیدن دوستان اهل بیت(ع) و رفت و آمدها به روضه لذت میبری و همین لذت دوباره تو را به اینجا میآورد.
کریمی با اشاره به برگزاری مراسم روضهخوانی در خانههای یزد گفت: بهعنوان مثال مراسم روضهخوانی در خانه ملک ثابت در محله سرسنگ یزد حدود 230 سال قدمت دارد و مراسم روضهخوانی خانه امام حسینی در محله بازار نو نیز با قدمتی 170 ساله همچنان دایر است.
وی ادامه داد: خانه رشتیها، خانه کربلایی اکرمی، خانه پاسدار، خانه شهید صدوقی، خانه ریسمانیها، خانه هرندیها، خانه بیتالحسین(ع)، خانه کاجی، خانه شیخ غلامرضا، خانه نواب رضوی، عمارت ناظم، خانه متوسلیان، خانه حاجی علیها، خانه اصفهانیان، خانه وقفی و خانههای بزرگ و کوچک دیگری نیز در شهر یزد جود داشته و دارند که رضهخوانی برای اباعبدالله الحسین(ع) در آنها برقرار بوده و هست.
این پژوهشگر گفت: سالهایی که از طرف رژیم رضا شاه پهلوی، ممنوعیت روضهخوانی اعلام شده بود، با وجود تمام سختگیریهای مأموران امنیتی بازهم در یزد مجلس روضهخوانی برگزار میشد و هیچگاه چراغ مجلس امام حسین(ع) در این شهر خاموش نشد. این مجلسها بهطور مخفیانه و محرمانه در منازل مسکونی با شرکت پرشور همسایگان در زیرزمین برگزار میشد.
کریمی گفت: در مجلسهای عزاداری مخفیانه درها را میبستند و پردهها را میکشیدند که صدایی بیرون نرود و بهصورتی مخفیانه و با احتیاط رفت و آمد میشد اگر میخواستند عزاداری کنند بعد از روضهخوانی عزاداری خیلی آرام و مختصری را انجام میدادند.