عزاداران با چله نشینی به میعادگاه میرسند/ اربعین؛ نقطه اتصال دلها به عشق حسین(ع)
گروه اجتماعی: اربعین؛ منزلگاه چلهنشینان در عزای عزیز فاطمه(س) است، این عشاق چهل منزل عاشقی را به چله نشستهاند و عزاداری کرده اند تا بتوانند اربعین را درک کنند، ثمره این چلهنشینی حضور میلیونی زائرانی است که سر از پا نمیشناسند و خود را با هر آنچه که میتوانند به وعدهگاه یار میرسانند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، در روزهای انتهایی ماه صفر وقتی به اربعین حسینی میرسی، حال و هوای زیارت را بیشتر در سر و جان خویش میپرورانی، این حال و هوا تو را رها نمیکند تا خود را به منزل یار برسانی و بر آن آستان بوسه زنی.
اربعین که از راه میرسد، حال و هوای مشهد متفاوتتر از دیگر ایام سال و حتی از دیگر روزهای محرم میشود، نزدیک اربعین حسینی، گویی همه ایران با تمام تنوع قومیت و زبان یکجا در مشهد دوباره آفریده شدهاند و همه اقوام را با دستهجات عزاداری در این سرزمین قدسی میبینی. هر کدام گوشهای از صحن و سرای ثامنالحجج(ع) را برگزیده، بر سر و سینه میزنند و با وجود تنوع نوحهها و عزاداریها همه بر لب نوای یا حسین(ع) دارند.
انگار در روزهای منتهی به عزای رسول اکرم(ص)، امام حسن(ع) و امام رضا(ع) باز هم بیشترین زمزمه و فریادی که به گوش میرسد نوای واحسینا(ع) است، گویی همه این عاشقان و عزاداران حتی در این روزهای نزدیک به عزای امام مهربانیها میخواهند این توصیه امام خود را که فرمودند: «هرگاه میخواهید بر مصیبتی بگریید بر عزای جدمان حسین(ع) اشک ماتم بریزید»، را محقق کنند، زیرا بزرگی حرکت همه ائمه(ع) در عظمت قیام سیدالشهدا(ع) خلاصه میشود.
مصیبت و ظلم رفته بر آل محمد(ص) مسلمان و غیرمسلمان نمیشناسد، همه اینها از یک جنساند، از جنس محبت و دلدادگی به آل الله. این شور و شعور را هیچ تهاجم فرهنگی و جنگ نرمی یارای مقابله با آن ندارد و نمیتواند از بین ببرد.
این روزها حال و هوای غریبی دارد، گویی این غم را پایانی نیست، تمام وجودت میخواهد از روی ارادت اشک شود و از چشم جاری...
در آستانه اربعین، عشاق شیعه خود را به کربلا میرسانند تا از فضیلت زیارت اباعبدالله(ع) در این ایام بهرهمند شوند و عدهای هم خود را به مشهدالرضا رسانده تا در حضور ثامنالحجج(ع) به عزاداری بپردازند و در این قطعه از بهشت، ثانیههای عمرشان را با برکت کنند، گویی آنان که در اینجا و در حریم غریب توس غریبند، سوز و گدازشان بیشتر است، نمی دانم شاید به غریبی امام رضا(ع) ارتباط دارد.
به مشهد که میرسی نفست تازه میشود، چون این حرم آب حیات دارد و اینجا دعا به اوج اجابت میرسد، چه شورانگیز است نشستن بر خوان نعمت امام مهربانیها؛ چون او نه تنها ولی نعمت ایرانیها، بلکه رهبر و مقتدای همه عاشقان پاک دل است.
این روزها در مشهدالرضا(ع) علاوه بر حضور اقوام مختلف ایرانی که برای عرض ارادت به ساحت امام رضا(ع) در این سرزمین حاضر شدهاند، حضور بیشمار دستهجات عزاداری زائران غیرایرانی به ویژه عربزبانان قابل تأمل است. اینجا نه چهرهها برایت آشناست و نه زبانها، اما در این صحن و سرا هر کس به زبانی با امام مهربان خویش نجوا میکند، گواهی این ارتباط معنوی و عاطفی عمیق، عباراتی است که بر لبها مینشیند و اشکهایی که از چشمها جاری شده و بر گونهها میلغزد.
اربعین؛ منزلگاه چلهنشینان در عزای عزیز فاطمه(س) است، این عشاق چهل منزل عاشقی را به چله نشستهاند و عزاداری کردهاند تا بتوانند اربعین را درک کنند و ثمره این چلهنشینی حضور میلیونی زائرانی است که سر از پا نمیشناسند و خود را با هر آنچه که میتوانند به وعدهگاه یار میرسانند.
اربعین میعادگاه دوباره عشاق بعد از روز واقعه است و اولین دیدار عاشقان بعد از پرواز روحهای پاک. اربعین؛ تطهیر جسم و روح از آلودگیها و به دیدار محبوب سفرکردن است، حضور در محضر خون خدا و سجده بر آستان محبوب سائیدن. اربعین به ثمر رسیدن و نتیجه دادن خونی است که چهل روز از ریخته شدنش میگذرد.
اربعین تجدید پیمان با سالار شهیدان و شهدای حماسه حسینی(ع) است، عهدی که بعد از چهل منزل با این مقتدای بیمانند میبندیم که ما تا ابد بر سر پیمان خود میمانیم ای حسین(ع).
و تو ای زینب(س)، ای عقیله بنی هاشم، تو تنها عقیله برای یک قبیله نیستی، تو عقیله همه بشریتی، تو از زمان و مکان فراتری و در ورای تاریخ قرار داری، اگر درایت تو نبود، نهضت عظیم حسین(ع) بر زمین میماند و به سرانجام نمیرسید.
چه زیبا؛ قوم عرب در این ایام به رسم دیرین خود استقبالی ویژه از زائران اربعین دارد و همه زندگی خود را خرج زائران حسینی میکنند، آنان به یقین می دانند هر آنچه که دارند از برکت همین خرج کردن برای سالار شهیدان است، بی شک آنان این رسم مهماننوازی را از مولای بیسر خود یاد گرفتهاند.
عظمت وجودی و قیام امام حسین(ع) و حقیقت راهش، مسلمان و غیر مسلمان نمیشناسد؛ از هر قوم، دین و آئینی گذشته و متعلق به همه انسانها و هر وجود دارای فطرت الهی بیدار است که میخواهد گام در مسیر رشد بگذارد تا با مکتب حسین(ع) به لقاء پروردگار برسد، چون این مکتب، مکتب انسانساز است.
آنان که توفیق زیارت ارباب در اربعین و سرزمین کرب و بلا را یافتهاند، رزق و روزی فوقالعادهای داشته و در اجتماع عظیم و بینالمللی شیعیان حضور پیدا کرده اند، چرا که نگاهی به حجاج در حج و زائران امام حسین(ع) در کربلا این حضور بیشمار و میلیونی را اثبات میکند؛ اگر چه دلدادگی به آل الله اثبات نمیخواهد، زیرا که کربلا و حضور عاشقان قافله عشق در این سرزمین نماد تبلور وحدت و بیعت با امام عاشقان است، که البته نمودی جهانی و فراتر از دایره مسلمانان دارد.
جاذبه مغناطیسی حسین(ع) به شکل خاص در روز اربعین آغاز شده و تا امروز با گذشت قرنها از آن روز واقعه و نهضت عظیمی که قلم، زبان و عقل از بیان بزرگی، هیبت و تاثیرگذاریاش قاصر است، هنوز هم ادامه دارد.
مسلمانان اگر در اجتماع عظیم حج نمیتوانند پیام مقدس تشیع را به نحو احسن به جهانیان انتقال دهند، در کنگره عظیم شیعیان در کربلا و با حضور پرشکوه آنان میتوانند آن را جهانی کنند، چرا که سبک زندگی مهدوی در داشتن شور حسینی خلاصه میشود.
این شور و شعور حسینی را انگار پایانی نیست و هر چه به انتهای ماه عزا و ماتم نزدیکتر میشوی این داغ تازهتر شده و دلت تسلا میخواهد و شک نداری که این تسلا جز به ظهور حجت حق امکانپذیر نیست.
از غم کرب و بلا عزاداریم، چه جای شکوه که در شهرمان رضا(ع) داریم.
زهرا قندهاری
