انتظار حقیقی یکی از جلوههای اجتماعی بودن دین اسلام است
گروه اندیشه: عضو هیئت علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان گفت: یک منتظر حقیقی در بعد اجتماعی نیز دارای رسالت است؛ چرا که با توجه به بسیاری از احکام اسلامی این نکته برداشت میشود که اسلام تأکید فراوانی بر روی اجتماع و مردم دارد.
مرتضی عرفانی، استادیار دانشگاه سیستان و بلوچستان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از سیستان و بلوچستان، در رابطه با بحث انتظار، گفت: منتظر واقعی کسی است که خودش را آماده ظهور حضرت مهدی(عج) کند و آمادگی نیز به این معناست که شخص منتظر سعی کند در رفتار و گفتار خویش پیرو حقیقی حضرت حجت(عج) باشد؛ بنابراین انتظار تنها صبر کردن برای وقوع یک حادثه یا آمدن یک موعود منتَظَر نیست.
وی تصریح کرد: وظایف منتظر دو بعد فردی و اجتماعی دارد. در بعد فردی در وهله اول باید به شناخت حضرت ولیعصر(عج) پرداخته و معرفت خود را نسبت به آن حضرت ارتقا دهد و در وهله دوم همچنان که گفته شد، عامل به فرمانهای الهی و رهنمودهای ائمه اطهار(ع) و از جمله حضرت مهدی(عج) باشد تا به معنای حقیقی کلمه مطیع آن بزرگواران باشد.
معاون آموزشی دانشکده الهیات و معارف اسلامی افزود: یک منتظر حقیقی در بعد اجتماعی نیز دارای مسئولیت و رسالت است؛ چرا که دین اسلام یک دین فردی نیست بلکه با توجه به بسیاری از احکام و معارف اسلامی این نکته برداشت میشود که اسلام تأکید فراوانی بر روی اجتماع و مردم دارد، از جمله این احکام تأکید بر فریضه امر به معروف و نهی از منکر و نیز برپایی نماز به جماعت است.
شخص منتظر، عاملی برای ترغیب دیگران به سمت دین باشد
عرفانی تأکید کرد: شایسته است که منتظر حضرت مهدی(عج)، سایر افراد و بهویژه مسلمانان و شیعیان حضرت را هرچه بیشتر و بهتر به سمت شناخت دین و عمل به آن ترغیب کند و این امر میتواند به طرق گوناگون انجام شود برای نمونه دعوت لسانی یعنی بهرهگیری از علم خویش از طریق زبان و گفتار جهت آشناسازی مردم با مسئله مهدویت و انتظار.
وی اظهار کرد: عمل شایسته علاوه بر آنکه در بعد فردی جای دارد در بعد اجتماعی نیز حائز اهمیت است؛ چراکه گاه تأثیر عمل چند برابر گفتار است. همچنان که در سیره معصومین(ع) نیز رفتار و اخلاق نیکو، موجبات جذب مردم و حتی دشمنان را به سمت دین فراهم کرده است.
معاون آموزشی دانشکده الهیات دانشگاه سیستان و بلوچستان تصریح کرد: شیعیان، محبان اهل بیت(ع) و بهویژه عالمان دین، هر یک به نحوی از دیدگاه امت مورد نظاره و بررسی هستند و یا به عبارتی الگوی جامعه هستند؛ بنابراین رفتار نیکوی آنها خود یک عامل جاذبه امت به سمت دین و رفتار ناشایست آنها عامل دافعه مردم نسبت به شریعت است.
عضو هیئت علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان در پایان یادآور شد: اگر چه بزرگداشت شعائر بسیار مهم و کلیدی است اما منتظر بودن به صرف شعار دادن نیست. شرکت در جلسات دعا و ذکر اهل بیت(ع) لازم است و لیکن کافی نیست و مهمتر اینکه شرکت در این جلسات و محافل معنوی باید با هدف تقرب، کسب معرفت و زنده نگهداشتن نام و سیره اهل بیت(ع) باشد و نه اینکه صرفاً یک عمل ظاهری باشد.
