
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، حضرت سید علاءالدین حسین(ع) (آستانه) دومین حرم معروف شیراز است که در خیابان و میدانی به همین نام قرار دارد و شیرازیها آن را با نام آستانه میشناسند.
حضرت سید علاءالدین حسین(ع)، برادر حضرت احمدبن موسیالکاظم شاهچراغ(ع) است. این حضرت نیز هنگامی که برای دیدار برادر خود امام رضا(ع) از راه شیراز عازم خراسان بودند، بر اثر یورش نیروهای قتلغ فرار کرده و خود را از دست دشمنان رهایی میبخشد؛ اما پس از مدتی در همین مکانی که اکنون بارگاه ملکوتی حضرت سید علاءالدین حسین(ع) است و در زمان حیات آن حضرت باغی بزرگ متعلق به حاکم بوده است، به شهادت میرسند.
چند قرن پس از آن، کسی والی فارس میشود که بر حسب اتفاق نامش قتلغ بوده است، ولی این قتلغ شیعه مذهب بوده و دوستدار اهل بیت(ع) بوده است. بنای روی آرامگاه در بدو امر در زمان همین حکمران ساخته میشود، ولی بنای اساسی در زمان صفویه به دست فردی به نام میرزا علی که اهل مدینه منوره بوده است، ساخته میشود و در سال 923 هجری قمری سلطان خلیل (حکمران و نماینده شاه اسماعیل صفوی در فارس) بهسازی آرامگاه را انجام داده و کتیبه ای بر سر در جنوبی آن نصب کرده است. در زمان شاه طهماسب اول نیز بهسازیهایی در صحن مطهر انجام گرفت.

در زمان زندیه و اوایل دوره قاجاریه، بر اثر زمین لرزه، گنبد این آستانه شریف ویران شده و تمام آینهکاری درون حرم از بین میرود. در بین سالهای 1304 تا 1306 هجری قمری، میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک وزیر فارس، ان گنبد را از نو ساخته و محمدرضا خان قوامالملک نیز آن را آینهکاری کرد. پس از گذشت نزدیک به 50 سال، در سال 1320 خورشیدی گنبد از پهلو نشست کرد؛ تا اینکه در سال 1329 خورشیدی آن گنبد را برداشتند و نخستین گنبد جدید که با اسکلت آهنی ساخته شده بود، برپا شد و در سال 1331 خورشیدی تمام سطح بیرونی این گنبد را کاشیکاری کردند.
در سال 1345 خورشیدی برج بلندی در سمت جنوبی بقعه ساختند و ساعت بزرگ زنگداری بر فراز آن نصب کردند که صدای آن تا چندین محل دورتر به گوش میرسید که این ساعت همچنان کار میکند.

این آستانه مبارک یکی از مکانهای موردت وجه مردم استان فارس است هر هفته به ویژه شبهای دوشنبه شمار زیادی از مردم به زیارت این امامزاده میروند و شب را در آنجا میگذرانند.

در شهرستان طبس بقعهای است که مردم آن دیار معتقدند که متعلق به حسین بن موسی(ع) است، اما گزارشها و حکایات موجود حاکی از این است که حسینبن موسی(ع) همراه برادرانش احمدبن موسی و محمدبن موسی بوده و طبعاً همزمان با آنها در شیراز به شهادت رسیده است.
البته این احتمال وجود دارد که در جریان هجوم به کاروان احمد بن موسی برادر خردسال ایشان گریخته و مخفی شده و بعدها در طبس از دنیا رفته باشد.

یادآور میشود، از بدو انقلاب اسلامی تاکنون فعالیتهای مختلفی در زمینه بهسازی این حرم انجام گرفته است و طرح توسعه این حرم در حال تصویب و طی مراحل قانونی است.