
حضرت امالبنین(س) (فاطمه کلابیه) دختر حزام از زنان مؤمن، شجاع و فداکار بود. روایت است که امیرالمؤمنین علیه السلام پس از شهادت حضرت زهرا(س) به برادرش عقیل که انساب عرب را خوب می دانست و از احوال خانوادگى آنها آگاه بود فرمود: «مىخواهم زنى برایم خواستگارى نمایى که از خاندان شجاعت باشد تا فرزند شجاعى برایم به دنیا آورد».عقیل، فاطمه کلابیه (امالبنین) را به ایشان معرفى نمود و گفت: در بین عرب خاندانى شجاعتر از خانواده وى سراغ ندارم.
امالبنین(س)؛ یکى از مادران برجسته تاریخ
حضرت امالبنین یکى از مادران برجسته تاریخ است که زندگى او مالامال از عشق به ولایت و امامت بوده و در تربیت فرزندان دلیر و شجاع و با ادب چون حضرت عباس(ع) بسیار موفق بوده است. تولد و رشد او در خاندان با اصالت و شجاع، صفات و ویژگیهاى فردى این بانو و صبر و بردبارى در خانه امامت و تربیت فرزندانى که همگى پیرو امام خویش بوده و تا آخرین لحظات زندگى خویش دست از ولایت نکشیدهاند و پیامرسانى و مبارزه سیاسى این بانوى کریمه همه و همه نشان از مجد و عظمت وى دارد.
امیرالمؤمنین(ع) از این بانوی گرامی، صاحب چهار پسر به نامهای عباس، عثمان، جعفر و عبدالله شد. هر چهار برادر به امام خویش، حسین(ع) وفادار بودند. فرزند نخستشان، حضرت عباس(ع)، مولود پاک و زیبایی به نام قمر پرفروغ بنیهاشم، علمدار کربلاست که قدوم مبارکش زیبنده و چشم و چراغ خاندان اهل بیت(ع) بود و به یقین خداوند سبحان با خلقت عباس زیباترین هدیه را به بشریت عطا فرمود، هدیهای که به بهای ناب و طلای سفید میارزد و الحق جمال و جلال و وقار و فداکاریاش مبین همه خوبیها و مهربانیهاست.
این بانوی بزرگوار فرزندانى تربیت کرد که فدایى ولایت و امامت بودند و هر 4 تن در کربلا شهید آرمانهاى ولى و امام خویش شدند و بدین وسیله بر صحیفه تربیت امالبنین(س) امضاى سبز مولاى متقیان على(ع) قرار گرفت.
هر چه زیر این آسمان کبود است فدای حسین(ع)
ارادت قلبی امالبنین(س) به خاندان پیامبر(ص) آنقدر بود که امام حسین(ع) را از فرزندان خود بیشتر دوست میداشت؛ بطوری که وقتی به این بانوی گرامی خبر شهادت چهار فرزندش را دادند فرمود: «مرا از حال حسین(ع) باخبر سازید» و چون خبر شهادت امام حسین(ع) به او داده شد، فرمود «رگهای قلبم گسسته شد، اولادم و هر چه زیر این آسمان کبود است، فدای امام حسین(ع)».
این همسر شهید، مادر چهار شهید و طلایهدار پیامآوران کربلا پس از حضرت زینب(س) که لحظه لحظه عمر خویش را با خداى خود معامله کرد و لحظهاى خطا و انحراف در زندگى وى راه نیافت در سال 64 ه.ق دار فانى را وداع گفت و در قبرستان بقیع در کنار سبط رسول خدا(ص) امام حسن(ع) و فاطمه بنتاسد و دیگر چهرههاى درخشان شریعت محمدى(ص) به خاک سپرده شد.
امروز در واقع یادآور صبر و بردباری مادران و همسران شهدا و بزرگ مردان تاریخ است. آنان که با شنیدن خبر شهادت جگرگوشههایشان سراغ ولی و رهبر خود را میگرفتند و برای سلامتیاش و ماندگاری دین و میهن خود سر تسلیم در برابر مشیت حق فرود میآوردند.
بیتردید ایثار و از خودگذشتگی مادران و همسران شهدا آنها را به این مقام رساند، چنانکه ایثار، شجاعت و خصوصیات اخلاقی شهدا مرهون تربیت مادرانی است که خود عامل به فضایل اخلاقی بودهاند.
همسران شهدا؛ شریک مجاهدتهای عزیزان خود
از سوی دیگردر زمانه ما همسران شهدا، شریک مجاهدتهای عزیزان خود در دوران دفاع مقدس بودند و اگر همکاری و همراهی آنها نبود، شهدا به دلیل دغدغههایی نظیر مسئولیت سرپرستی و تربیت فرزندان در انجام وظایف خود برای دفاع از میهن با مشکلات فراوانی روبه رو میشدند.
این زنان بودند که تنها به خاطر رضای خدا، همسران و فرزندان خود را راهی میدانهای رزم کردند. آنها با پیروی از الگوهای دینی نظیر حضرت زینب(س) و حضرت امالبنین(س) مادر علمدار شیردل کربلا از آغاز به ایفای نقش تربیتی خود پرداختهاند.
باید دست تک تک مادران شهید را بوسید، مادرانی که عزیزترین دارایی خود را که همان فرزند است، تقدیم میهن اسلامی کردند، هرچند همسران شهدا نیز در اوج جوانی و با مشقتهای فراوان به خاطر نبود همسران، به تنهایی بار مسؤولیت تربیت فرزندان را به دوش کشیدند.