
آیتالله اسدالله ایمانی، نماینده ولی فقیه در استان فارس در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، در پاسخ به اینکه جایگاه عرفان در اندیشه امام خمینی(ره) و نقش آن در مبارزات ایشان چه بوده است؟ گفت: اساساً بندگی خدا به معرفت پروردگار عالم است یعنی آن بندگی که بدون معرفت باشد بندگی نیست بنابراین اگر معرفت و عرفانی باشد انسان میتواند در صراط عبودیت حضرت حق قدم بزند و اگر عرفانی نباشد طبعاً امکانپذیر نیست.
طی طریق حق در اندیشه عرفانی مهیاست
وی افزود: این اصل ماجراست اما عرفان اصطلاحی که مورد بحث است، مسئلهای است که فرد در طول دوران زندگی خود و برنامهریزیهایی که دارد، تلاشهایی که میکند و مراقبتهایی که از نفس خود به عمل میآورد، فضای رشد و بالندگی را سریعتر از بقیه افراد برای خود فراهم کند تا به حدی رسد که معرفت او به محبت و محبت او به عشق تبدیل شود یعنی همان چیزی که در مناجات شعبانیه مشاهده میکنیم.
آیتالله ایمانی اظهار کرد: امام راحل در اثر داشتن اساتیدی شایسته و تلاشهایی که در دوران جوانی زندگی خود داشتند، به این حد از رشد و بالندگی رسیده بودند و آنچنان که غیر از خداوند متعالی هیچ قدرتی در نظر او مطرح نبود و فقط توجه به ذات لایزال الهی داشتند و بس.
عشق به پروردگار؛ عامل پیریزی انقلاب
امام جمعه شیراز ادامه داد: همین قدرت پروردگار که برای ایشان مطرح بود سنگ بنای انقلاب گذاشته شد و در کشاکش انقلاب و فراز و فرودهای مبارزه چون همت او خدا بود و توجه به ذات لایزال احدیت داشت از هیچ قدرتی واهمه نداشت و هیچ مانعی نتوانست در مقابل او سدی ایجاد کند.
منتخب مردم فارس در مجلس خبرگان رهبری اضافه کرد: امام راحل توانست به خواسته خود برسد و برای ایشان عمل به تکلیف و رضایت حضرت حق مطرح بود و غیر از این چیز دیگری نبود.
وی گفت: امام راحل توانست این انقلاب عظیم و جهادی که بعد از انقلاب پیامبر(ص) و حکومت حضرت علی(ع) در تاریخ اسلام سابقهای برای او نبوده است به وجود آورد و دنیای بشریت را خیره کند به آن حرکت و تلاشهایی که داشته است، ثمر بخشد.