نیکوکاری و وفای به عهد معیارهای دوستی از نگاه قرآن است
گروه فعالیتهای قرآنی: مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: نیکوکاری، وفای به عهد، استقامت داشتن و به خدا توکل کردن از شاخصهها و معیارهای دوست از نگاه قرآن کریم است.
حجت الاسلام والمسلمین عباسعلی ابراهیمی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از مازندران، گفت: دوستی، گوهری است گرانسنگ و ودیعهای الـهـی است که انـسـانهـا را بـه هـم پـیوند داده و آنها را همدم و همراه میسازد.
وی توجه به دوستی و انتخاب دوست را در سرنوشت انسان مؤثر دانست و ادامه داد: قرآن کریم در تعریف روز قیامت، آینده تلخ کسانی را بیان میکند که ای کاش دوستان خوبی انتخاب میکردند تا باعث هدایت آنها شود نه باعث بدبختیشان.
ابراهیمی عنوان کرد: هـمانطور که بدن انسان از خوراکیهای گوناگون تأثیرپذیر است و نـیـرو مـیگـیرد، روح و روان او نیز از راههای مختلف از جمله مـحـیط زندگی و مصاحبت و همراهی با دوستان، صفات زشت و زیبا را کـسـب مـیکند.
وی با بیان اینکه نمیتوان موفقیتها، پیروزیها، شکستها و نـاکـامـیهـای زندگی را بدون ملاحظه جاذبههای محیط بررسی کرد، افزود: اثـرات مـحـیـط به همان میزان در شخصیت اخلاقی و اجتماعی افراد تأثیرگذار است که تربیت و توارث در این زمینه ایفای نقش میکند.
دوست و رفیق در شکلگیری شخصیت افراد نقش بسیار مهمی دارد
ابراهیمی اظهار کرد: دوست و رفیق در شکلگیری شخصیت افراد نقش بسیار مهمی داشته چرا که حالات و اقوال و افعال انسان به سرعت تحت تأثیر همنشین قرار میگیرد و فراوانند کسانی که بخاطر داشتن دوستان نااهل و کمخرد دچار خسارتهای جبرانناپذیر شدهاند و نیز انسانهایی که در اثر همنشینی با دوستان پاک و صادق و دانا از انحراف و فساد نجات یافتهاند.
وی با اشاره به جایگاه دوستی گفت: دوست و دوستیابی جایگاه ویژهای دارد تا جایی که قرآن و احادیث، آیات و روایت زیادی میتوان یافت که بر اهمیت دوست و دوستیابی تأکید میکنند.
این استاد حوزه و دانشگاه، نیکوکاری، وفای به عهد، استقامت داشتن، به خدا توکل کردن را از شاخصهها و معیارهای دوست از نگاه قرآن کریم عنوان کرد.
ابراهیمی گفت: بخشندگی و سخاوت، صبر و بردباری، عطوفت و مهربانی، گذشت و چشم پوشی از خطاها، عدم توقع، خوش خلقی و نرم خویی و تواضع و فروتنی از عواملی است که تعداد دوستان را زیاد میکند.
وی یادآور شد: امام علی(ع) در نامهای به حارث همدانی مینویسد «از رفاقت با کـسـانـی که افکارشان خطا و اعمالشان ناپسند است پرهیز کن، چرا کـه آدمـی بـه رویه و روش دوستش خو میگیرد و به افکار و اعمال وی معتاد میشود».
