تلمذ خوب توسط قاریان، مهمترین عامل دستیابی به درجات عالی است
گروه فعالیتهای قرآنی: داور بینالمللی قرآن با اشاره به مؤلفههای تربیت قاریان بینالمللی در استانها گفت: مهمترین عنصر برای خود قاری، گذشته از همه موارد، خوب شاگردی کردن است چه بسا کسانی که از استعدادهای متوسط برخوردارند اما به جهت شاگردی خوب به درجات عالی میرسند.
محمود لطفینیا، استاد و داور بینالمللی قرآن کریم در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، با اشاره به مؤلفههای تربیت قاریان بینالمللی در استانها عنوان کرد: تربیت قاری بینالمللی نیاز به بسترسازی و برنامهریزی مناسب آموزشی برای جامعه هدف دارد.
وی افزود: البته اکنون به برکت انقلاب و رهبریهای امام راحل این بسترسازیها به صورت طبیعی در تمام استانهای کشور بهصورت کافی وجود دارد یعنی اقبال عمومی برای یادگیری قرآن مناسب است گرچه کافی نیست اما خوب است و جلسات قرآنی در نقاط مختلف کشور پررونق است که این موارد میتواند جوانان و نوجوانان را ترغیب به فراگیری قرائت قرآن کریم کند.
برگزاری مسابقات قرآن؛ از اصلیترین عوامل تربیت قاریان بینالمللی
لطفینیا با بیان اینکه رادیو قرآن و سیمای قرآن نیز عوامل رسانهای خوبی در این زمینه هستند اما این کافی نیست، گفت: عواملی چون برگزاری مسابقات قرآنی توسط نهادهای مختلف و به خصوص مسابقات اوقاف، مسابقات دانشآموزی توسط آموزش و پرورش و دانشجویی توسط وزارت علوم از اصلیترین عوامل ایجاد رقابت میان جوانها برای رسیدن به یک حد عالی از تلاوت قرآن هستند که در کشور ما به آن قاری بینالمللی گویند.
این قاری بینالمللی کشورمان عنوان کرد: قاری بینالمللی کسی است که کرسی مسابقات بینالمللی را درک کرده باشد و صاحب رتبهای در مسابقات بینالمللی شده باشد اما نباید فراموش کنیم که اصلیترین عنصر برای تربیت یک قاری بینالمللی استاد است.
پراکندگی اساتید تربیتکننده چهرههای بینالمللی در کشور
وی ادامه داد: ما اگرچه پراکندگی قاری و قاریان خوب در حد مطلوب در کشور زیاد داریم اما متأسفانه به همین تناسب، پراکندگی استادی که بتواند قاری بینالمللی تربیت کند، نداریم زیرا استادی که بخواهد قاری بینالمللی تربیت کند باید خود از یک کسوت بینالمللی برخوردار باشد و باید به ضوابط و قواعد تلاوت در حد تلاوت مسابقات بینالمللی کاملاً آشنا باشد و خودش آن مهارت را درک کرده باشد تا بتواند جوانان و علاقهمندان را با آن ظرایف آشنا کند و طی برنامهریزی در این جهت هدایت کند.
لطفینیا عنوان کرد: اگرچه به خصوص در دو دهه اخیر شورای عالی قرآن و سازمان دارالقرانالکریم تبلیغات اسلامی دورههای آموزشی را برای استانها برگزار کردند که این دورهها برای ارتقای سطح تلاوت در استانها بسیار مؤثر بوده است اما چون بهصورت مقطعی است، کفایت نمیکند.
برگزاری دورههای آموزشی مستمر چند ساله؛ پیشنیاز تربیت قاری بینالمللی
این مبتهل برجسته کشورمان اضافه کرد: یک قاری، گذشته از استعدادهایی که دارد و میتواند در این دورههای آموزشی رشد کند اما اگر پیگیری مستمر و مداوم در طول هفتههای سال نداشته باشد، نمیتواند به مقام بینالمللی دست یابد زیرا یک قاری بینالمللی باید هر هفته تحت نظر استادی باشد که بتواند او را در یک فرایند آموزشی چندساله به حدی برساند که این آمادگی در او ایجاد شود تا بتواند در مسابقات کشوری رقابت کند.
وی سطح مسابقات کشوری ایران را به لحاظ اعتبار و فنون تلاوت از مسابقات بینالمللی بالاتر دانست و گفت: گذشتن از مرحله کشوری مسابقات قرآن اوقاف ایران خود کار بزرگی است و کسی که در مسابقات کشوری جمهوری اسلامی ایران رتبههای اول تا سوم را به دست میآورد و به مسابقات بینالمللی کشورهای مختلف اعزام میشود، واقعاً کار سختی انجام میدهد اما ایجاد این آمادگیها هم زمان میطلبد و هم مهمتر از آن، استادی میخواهد که قاری دائماً با آن در ارتباط باشد.
جهت آموزش قاریان بینالمللی، از استادان بینالمللی دعوت شود
لطفینیا اظهار کرد: مسئولان استانی میتوانند به نحوی با سرمایهگذاری خاصی از اساتید بینالمللی و کسانی که میتوانند شاگردانی در این حد تربیت کنند که در کشور نیز شاخص هستند، استفاده کنند یعنی در جهت آموزش قاریان بینالمللی، استاد بینالمللی را دعوت کرده و برنامههای آموزشی زمانبندی شده را بهصورت مستمر و در طی چند سال را با حضور این اساتید اجرا کنند.
داور بینالمللی قرآن کریم در ادامه به مؤلفههای تخصصی داشتن یک قرائت خوب در حد بینالمللی اشاره کرد و گفت: داشتن ذوق بالا و استعداد سرشار، صدای مناسب، یادگیری قواعد تجوید در حد بسیار عالی و نهایتاً داشتن همت عالی که اگر همه اینها زیرسایه لطف و فضل الهی به عنوان توفیق در اختیار یک نفر قرار گیرد تا بتواند پای کرسی تلاوت قرآن بنشیند و تلمذ کند.
وی با تأکید بر اینکه نکتهای که مهم است این است که تا کسی درست شاگردی نکند نمیتواند به درجات عالی برسد، گفت: مهمترین عنصر برای خود قاری، گذشته از همه موارد، خوب شاگردی کردن است چه بسا کسانی که از استعدادهای متوسط برخوردارند اما به جهت شاگردی خوب به درجات عالی میرسند اما چه بسا کسانی که از استعدادهای عالی برخوردارند اما به جهت خوب شاگردی نکردن و دست مایه قرار دادن غرور دچار پسماندگی و عقب ماندگی شدند.
