
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از همدان، کشاورزی از آن جهت که مواد غذایی جامعه را تهیه میکند، یکی از شغلهای مقدس الهی شناخته شده، آباد کردن زمین نیز خواسته و شغل پیامبران الهی بوده و کار هم جزو قوانین طبیعت و هم جزو قوانین شریعت و دین مسلمانان است.
قرآن کریم با اینکه کتاب اقتصادی نیست، ولی در آیات فراوانی انسان را به تلاش بر روی زمین در راه آبادانی بیشتر و بهره رساندن به دیگران دعوت و راهنمایی کرده است، در برخی از آیات، خداوند انسان را به کشاورزی و تشویق مردمان برای استفاده صحیح از محصولات کشاورزی متوجه فرموده است، در آیه 14 سوره مبارکه انعام میفرماید: «قُلْ أَغَیْرَ اللّهِ أَتَّخِذُ وَلِیًّا فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَهُوَ یُطْعِمُ وَلاَ یُطْعَمُ قُلْ إِنِّیَ أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَلاَ تَکُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِکَینَ؛ بگو آیا غیر از خدا پدیدآورنده آسمانها و زمین سرپرستى برگزینم و اوست که خوراک مىدهد و خوراک داده نمىشود بگو من مامورم که نخستین کسى باشم که اسلام آورده است و [به من فرمان داده شده که] هرگز از مشرکان مباش» و در بعضی آیات جریان کشت و روئیدن گیاهان از زمین بهعنوان نمونهای از قدرت الهی و مایه بصیرت و آگاهی انسانها معرفی شده است و نکته کلیدی و اساسی این است که خداوند خود را زارع و رویاننده گیاهان و محصولات کشاورزی معرفی فرموده و انسانها را به تدبر در این مسئله فراخوانده است.
قرآن بشر را از چهارده قرن پیش به اهمیت و ارزش منابع در زندگی انسان و از جمله کشاورزی توجه داده است، خداوند در آیات مختلف انسانها را به کشاورزی تشویق و کسانی را که هر گونه فسادی در این کار مقدس ایجاد میکنند، سرزنش فرموده است.
این کلام آسمانی جاودانه، هر آنچه در مورد کشت و کشاورزی است ذکر کرده و برای نخستین بار، از نقش جریان بادها و اقسام آن در کشاورزی سخن به میان آورده، به عبارتی قرآن اولین کتابی است که به اطلاعات هواشناسی و تغییرات جوی که رابطه نزدیکی با کشاورزی دارد توجه نموده است. اگر چه هدف قرآن از بیان این مطالب در درجه اول بیدار کردن اندیشه انسان و توجه دادن آن به توحید و صفات الهی و بیدار ساختن وجدان انسانها است اما تفکر عمیق در این آیات میتواند ما را در بهبود کشاورزی یاری دهد.
برخورداری از معیشت خوب و تغذیه مناسب، لازمه نشاط جسم و روان بوده و در زندگی مادی و معنوی انسان مؤثر است در ادبیات اسلامی «نان» نماد معاش معرفی شده و از آن به احترام یاد میکنند، پیامبر گرامی اسلام(ص) میفرماید: خدایا! نان را برای ما مبارک فرما و میان ما و آن جدایی نینداز؛ چرا که اگر نان نباشد نه توان نماز خواندن خواهیم داشت و نه طاقت روزه گرفتن و نه رغبت انجام واجبات، از این رو میتوان گفت تأمین معاش و تغذیه دیگران همانند پرداختن به عبادت و بندگی نوعی عبادت بهشمار میرود.
علاوه بر تأکیدات خداوند در قرآن کریم به کشاورزی و اهمیت و التزام ائمه(ع) و پیامبر گرامی اسلام(ص) به این شغل مقدس، بزرگان کشور مانند امام راحل و مقام معظم رهبری نیز براین امر سفارشات بسیاری داشتهاند.
حال با وجود این همه تأکید و سفارش به شغل کشاورزی که منبع تأمین بسیاری از نیازهای روز جامعه است در برخی از روستاهای شهر همدان تعدای سودجو با حفر چاههای عمیق در کنار مزارع و باغهای کشاورزان بهدنبال تأمین منافع خود و پر کردن جیبهای خود بهوسیله آب مصرفی کشاورزان هستند و در مقابل اعتراض کشاورزان بیپناه که یاوری جز خداوند یاریرسان ندارند آنها را به زندان انداخته و از آنها شکایت میکنند و در این میان کشاورزان باید نشسته و خشک شدن و بی ثمر ماندن زمینها و باغهای خود را که برخی به یادگار از گذشتگانشان باقی مانده است را نظارهگر باشند.
به راستی چرا نباید سازمان و یا نهادی به دادخواهی این قشر پرزحمت و بیپناه که سرمایهایی جز همین زمینهای کشاورزی ندارند برسد؟ مگر نه اینکه مقام معظم رهبری بارها و بارها به بحث خودکفایی و اقتصاد مقاومتی که کشاورزی نیز یکی از راهکارهای عملیاتی در این مباحث است تأکید و سفارش بسیار داشته است؟ پس کی باید بهدنبال ادای تکلیف و عملیاتی کردن سخنان رهبر و پیشوای خود باشیم؟