
مهدی شریفیان، عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از همدان، اظهار کرد: عارف در شعرهای حافظ فردی رحمانی است و خدا را به انسان نشان میدهد، در واقع عرفان عینکی به انسان میدهد که با این عینک هیچ زشتی و ظلمی نمیبیند، به دلیل اینکه اینگونه درک میشود که خدا زیباست و هر چه که آفریده نیز زیبا است.
وی افزود: قرآن کریم برای انسانها منبع الهام است و رابطه انسان را با خدا تبیین و محکم میفرماید و به همین دلیل حافظ اهداف انسانی در شعر خود را از قرآن گرفته است.
عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلیسینا گفت: قرآن برای حافظ منبع الهام بوده و در آن تعقل میکرد، حافظ چون با قرآن زندگی کرده از لحاظ قرائت، معنایی و تفسیر استاد و جزء علمای عصر خود بوده است.
شریفیان ادامه داد: تبحر حافظ در قرآن باعث شد که او لقب لسانالغیب را بگیرد، زیرا وی زبان فهم قرآن را داشته و این برکت به علت ارتباط نزدیک او با قرآن بوده است، ما نیز باید از کودکی فرزندان خود را با قرآن آشنا کنیم و قرآن را با گوشت و خون فرزندانمان عجین کنیم.
وی عنوان کرد: عارف در غزلیات حافظ تلاش میکند که دیدگاه انسان را در مورد خدا و خلقت او قابل دفاع قرار دهد، به این معنا که همه چیز در این جهان ثابت نیست و تنها خداوند قدرت مطلق است.
عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلیسینا همدان بیان کرد: اشعار حافظ میان دیگر شاعران همعصر خودش و یا شاعران بعد خودش در باب بزرگداشت انسان هنریتر و زیباتر است، شعرهای وی کمک میکند تا انسان برجستگی خود را بشناسد و آن را تا بینهایت گسترش دهد.
شریفیان گفت: انسانشناسی در فرهنگهای مختلف، متفاوت است، اینگونه انسانشناسی را میتوان در این اشعار پیدا کرد، زیرا اشعار او در همه حال به انسان کمک میکند تا خدا را بشناسد و عاشق تنها معبود هستی شود.