
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از همدان، سخنرانی سیدمجتبی حسینی یمین، عضو هیئت علمی گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم پزشکی همدان چهارشنبه، 14 آبان در نشستی با عنوان «حضرت علی اکبر(ع)، اسوه جوانان» اظهار کرد: حضرت علی اکبر(ع)، پسر ارشد امام حسین(ع) و مطابق نقلهای معروف تاریخی در واقعه کربلا 27 سال سن داشت و متأهل و دارای دو فرزند پسر بود.
وی افزود: حضرت علی اکبر(ع)، در مدینه به «نار القری» شهرت داشت زیرا مهمان خانهای مخصوص افراد غریبی که وارد مدینه میشدند داشت که رایگان از آنان پذیرایی میکرد و در خارج شهر یا بالای خانهاش، آتش روشن می کرد تا افراد تازه وارد متوجه شده و به مهمانخانه او بیایند.
حسینی یمین ادامه داد: روز هفتم محرم سال 61 نامه ابنزیاد به عمر سعد رسید که مضمون آن چنین بود: «بین حسین و آب حائل شو و آب را بر روی آنان ببند همانطور که آنان آب را بر روی خلیفه مرحوم، عثمان بن عفان، بستند»، جریان از این قرار بود که سال 35 هجری خلیفه سوم توسط عدهای محاصره شد و چند ساعتی از رسیدن آب به او و خانوادهاش ممانعت بهعمل آمد و در نهایت خلیفه به دست فردی ناشناس به قتل رسید.
وی اضافه کرد: معاویه قتل خلیفه را به گردن امام علی(ع) انداخت و از آن بهرهبرداری سیاسی کرد و جنگ صفین نیز با همین بهانه درگرفت، حدود 70 سال در منابر مختلف روضه عطش و قتل عثمان خوانده میشد و بهدنبال آن قاتلان او و همچنین امام علی(ع) لعن میشدند.
وی عنوان کرد: بنابراین یکی از اهداف قیام امام حسین(ع) و واقعه کربلا نمایش عطش و مظلومیت خاندان امام حسین(ع) برای از خاطر بردن روضه عثمان بود، البته لازم به ذکر است که از آنجا که طبق حدیث ثقلین ـ که توسط پیامبر(ص) نقل شده ـ اهل بیت(ع) و قرآن معادل یکدیگرند، اعمال و رفتار ایشان مانند قرآن دارای 70 بطن (عدد کثرت) است؛ لذا این تفسیر یکی از بطنهای کربلاست.
این مدرس دانشگاه بیان کرد: امام زمان(عج) به هنگام ظهور، بین رکن و مقام تکیه به دیوار کعبه داده و میفرمایند: «ای اهل عالم! من بقیه الله هستم ... من فرزند کسی هستم که او را تشنه به قتل رساندند» و همه مردم در سراسر جهان این پیام را به زبان خود دریافت میکنند و متوجه میشوند منظور حضرت چه کسی است زیرا توسط شیعیان در این مورد زمینهسازی شده است، به همین دلیل قضیه عطش در کربلا باید نزد جهانیان برجسته شود و مجمع جهانی حضرت علی اصغر(ع) یکی از اقدامات خوب در این زمینه است.
وی اظهار کرد: امام حسین(ع) از کودکی با آب عجین شده و هنگامی که کودک بود، در مدینه خشکسالی شد، مردم نزد امیرالمؤمنین(ع) آمدند و از ایشان خواستند برای رفع خشکسالی دعا کنند، ایشان گفتند نزد حسین(ع) بروید، امام حسین(ع) دعا کردند و باران نازل شد.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان گفت: در مسیر حرکت کاروان به سمت کربلا هم در منزلی که به نهر آب رسیدند، امام(ع) به یاران امر کردند آب زیادی همراه خود بردارند با وجود آن که در منزل بعدی هم آب فراوانی وجود داشت. قبل از رسیدن به منزل بعدی، با سپاهیان حر روبرو شدند که از شدت تشنگی رو به هلاکت بودند. امام(ع) دستور دادند سپاهیان حر و حتی مرکبهای آنان را سیراب کنند.
حسینی یمین عنوان کرد: بعد از این ماجرا حر سمت امام(ع) جذب شد، زیرا 30 سال بیشتر نداشت و به مدت 25 سال در منابر لعن امام علی(ع) و فرزندانش را شنیده و اینکه به عثمان آب ندادند ولی حالا خلاف آن را مشاهده میکند.
وی افزود: امام حسین(ع) روز عاشورا علی اصغر را روبروی سپاه دشمن برده و میفرمایند: «اگر با من جنگ دارید، این طفل که گناهی ندارد»، این کار امام برای رفع این شبهه است که سپاه دشمن هدفشان میدان جنگ بود و از وضعیت خیمهها خبر نداشتند و اگر کسی برای خیمهها و اطفال آب طلب میکرد، به او میدادند، پس این حرکت امام(ع) یکی دیگر از تأییدات این مطلب است که مسئله عطش در کربلا باید در تاریخ ثبت شود.
وی بیان کرد: وصیت امام حسین(ع) به دخترشان سکینه(س) است که میفرمایند:« به شیعیان بگویید هر وقت آب گوارا نوشیدید مرا یاد کنید ...» و اینکه امام سجاد(ع) به مدت 34 سال بعد از عاشورا هر گاه آب میدیدند، به یاد تشنگی شهدای کربلا گریه میکردند.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان در پایان اضافه کرد: اگر قضیه کربلا جهانی شود، زمینه ظهور امام زمان(عج) مهیا میشود، اما متأسفانه شیعیان در این زمینه کمکاری کردهاند و باید همت شود تا واقعه کربلا و بهویژه قضیه عطش در کربلا بهصورت برجسته به اطلاع جهانیان رسانده شود.