معرفی امامزاده سيد مظفر مدفون در بندرعباس
گروه انديشه و علم: امامزاده سيدمظفر(ع) سيدی پرهيزكار از نسل كوثر فاطمی است كه امروزه بارگاه ملكوتی او مكانی است با راز و رمزهای ناگشوده كه بندگان مخلص خدا را برای سر دادن زمزمههای رستگاری به سوی خود فرا میخواند.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه هرمزگان، در ميان هياهوی انسانها، عاشقان و دلسوختگان از هر سوی اين شهر خود را به آستان شريفش میرسانند و در محضر او عقده گشايی میكنند و در خلوت سكوتشان به تماشای اين مزار نورانی مینشينند.
بارگاه ملكوتی امامزاده سيد مظفر(ع) دل هر رميدهای را به سوی خود میخواند تا در ميان سكوت پر معانی در كنار تربت پاكش دلهای زائران تشنه را برای راز و نياز و مناجات با خدا آماده میكند تا به دور از چشم انسانها عقده گشائی كرده و از اين تربت پاك، دری به سوی بهشت رضوان بگشايند و در كنار دردمندان به گرد حلقه عشق بنشينند و سرشك آه و ناله را از عمق وجود خويش سر دهند.
امامزاده سيد مظفر(ع) با پنج واسطه نسب شريفش به امام موسی كاظم(ع) میرسد. اين شجره طيبه كه از كوثر زلال فاطمی سرچشمه گرفته است بنا بر نقل نسب شناسان چنين آمده است.
مظفر بن محمد بن ابراهيم بن محمد بن عبدالله بن موسی الكاظم(ع) در رابطه با شخصيت والای جد او عبدالله بن امام موسی الكاظم(ع) چنين آمده است كه «كان سيداً جليلاً» عبدالله از اصحاب امامرضا(ع) و امامجواد(ع) بوده و راوی حديث بودهاند.
وی صاحب پنج فرزند ذكور به اسامی احمد، حسين، محمد، حسن و موسی بوده و تنها از محمد و موسی دارای نسل است. علمای انساب اعقاب سيدمحمد بن عبدالله بن موسی(ع) را در نصيبين، كوفه و رمله نوشتهاند.
يكی از نوادگان سيدمحمد، سيدجعفر بن محمد بن ابراهيم بن محمد نام دارد كه برادر امامزاده سيدمظفر است و از ثقات محدثين شيعه به شمار میرود و مرحوم شيخ مفيد(ره) از او روايت نقل كرده است.
ظاهراً سيدمظفر(ع) به خاطر جوّ ناآرامی كه در بغداد بوده به هرمزگان مهاجرت كردهاند و در ربع اول قرن چهارم هجری وفات يافته است.
اكثر پسر عموهای وی در خوزستان، بوشهر و بحرين سكونت داشته و سادات جزايری و سادات روضاتی و خوانساری از همين خانوادهاند.
صاحب كتاب «المعقبون من آل ابی طالب(ع)» ضمن اشاره به نسب شريف امامزاده سيدمظفر برای وی فرزندی به نام سيدحسين قايل است كه از او زيد و سرانجام «سيدعلی شرف الدين بن احمد بن علی بن حسين بن محمد بن حسين بن محمدبن حسين بن محمد بن زيد» مذكور را نام میبرد.
محقق: حجتالاسلام «محمـد عبادیزاده»، مديركل اداره اوقاف و امور خيريه استان هرمزگان
بارگاه ملكوتی امامزاده سيد مظفر(ع) دل هر رميدهای را به سوی خود میخواند تا در ميان سكوت پر معانی در كنار تربت پاكش دلهای زائران تشنه را برای راز و نياز و مناجات با خدا آماده میكند تا به دور از چشم انسانها عقده گشائی كرده و از اين تربت پاك، دری به سوی بهشت رضوان بگشايند و در كنار دردمندان به گرد حلقه عشق بنشينند و سرشك آه و ناله را از عمق وجود خويش سر دهند.
امامزاده سيد مظفر(ع) با پنج واسطه نسب شريفش به امام موسی كاظم(ع) میرسد. اين شجره طيبه كه از كوثر زلال فاطمی سرچشمه گرفته است بنا بر نقل نسب شناسان چنين آمده است.
مظفر بن محمد بن ابراهيم بن محمد بن عبدالله بن موسی الكاظم(ع) در رابطه با شخصيت والای جد او عبدالله بن امام موسی الكاظم(ع) چنين آمده است كه «كان سيداً جليلاً» عبدالله از اصحاب امامرضا(ع) و امامجواد(ع) بوده و راوی حديث بودهاند.
وی صاحب پنج فرزند ذكور به اسامی احمد، حسين، محمد، حسن و موسی بوده و تنها از محمد و موسی دارای نسل است. علمای انساب اعقاب سيدمحمد بن عبدالله بن موسی(ع) را در نصيبين، كوفه و رمله نوشتهاند.
يكی از نوادگان سيدمحمد، سيدجعفر بن محمد بن ابراهيم بن محمد نام دارد كه برادر امامزاده سيدمظفر است و از ثقات محدثين شيعه به شمار میرود و مرحوم شيخ مفيد(ره) از او روايت نقل كرده است.
ظاهراً سيدمظفر(ع) به خاطر جوّ ناآرامی كه در بغداد بوده به هرمزگان مهاجرت كردهاند و در ربع اول قرن چهارم هجری وفات يافته است.
اكثر پسر عموهای وی در خوزستان، بوشهر و بحرين سكونت داشته و سادات جزايری و سادات روضاتی و خوانساری از همين خانوادهاند.
صاحب كتاب «المعقبون من آل ابی طالب(ع)» ضمن اشاره به نسب شريف امامزاده سيدمظفر برای وی فرزندی به نام سيدحسين قايل است كه از او زيد و سرانجام «سيدعلی شرف الدين بن احمد بن علی بن حسين بن محمد بن حسين بن محمدبن حسين بن محمد بن زيد» مذكور را نام میبرد.
محقق: حجتالاسلام «محمـد عبادیزاده»، مديركل اداره اوقاف و امور خيريه استان هرمزگان
