نخستين جشنواره ـ همايش روحانی در قاب سينما/ 5
همايش «روحانی در قاب سينما» مرجع ارزشمندی در تقويم سينمايی است
گروه هنر: يك مدرس دانشگاه اظهار كرد: برگزاری دقيق اين جشنواره صرفا برنامهای تشريفاتی نخواهد بود، بلكه سبب میشود اين رويداد به عنوان برنامهای منسجم در تقويم سينمايی كشور شناخته شود و كسانی كه علاقهمند به فعاليت در اين حوزه هستند از آن به عنوان مرجعی ارزشمند در پيشبرد كارهايشان بهره ببرند.
حجتالاسلام والمسلمين سيدعلی آتشزر، كارشناس قرآنی و فرهنگی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) با بيان مطلب فوق اظهار كرد: در ابتدای توضيحاتم درباره جايگاه روحانيت در آثار سينمايی بايد بگويم كه توضيحاتی كه ارائه خواهد شد را میتوان به تلويزيون نيز تعميم داد، چراكه در كارهای نمايشی تلويزيونی همان خصائص سينما را میتوان مشاهده كرد. با توجه به اين مقدمه بايد بگويم كه جامعه ما طی قرنهای مختلف هميشه وامدار راهنمايی روحانيت بوده، حتی در زمان شاهان مستبد كه هيچ كس اجازه ابراز وجود نداشت باز اين روحانيت بودند كه پرچم آزادگی را برفراشتهاند.
وی افزود: اين ايفای نقش در دهههای اخير به مسائل فرهنگی و هنری هم تعميم پيدا كرده است، زيرا از اين حوزه میتوان به نتايجی دست يافت كه شايد از عهده بخشهای ديگر بر نيايد. در اين راستا برگزاری همايشی تخصصی با محوريت جايگاه روحانيت در سينما قادر است برخی آسيبهای ممكن در اين حوزه را شناسايی كند و از اشاعه آن بكاهد، البته انتظار میرود تضارب آرا هم رونقبخش اينگونه جشنواره ـ همايشها باشد، چون اقدامات يكسويه هيچگاه به نتيجه مثبت منجر نخواهد شد.
اين مدرس دانشگاه برای بهتر برگزار شدن اينگونه رويدادها پيشنهاد كرد: برگزاری جشنواره ـ همايشهايی چون «روحانی در قاب سينما» نبايد تنها به نمايش آثار خلاصه شود، همانگونه كه در بسياری از جشنوارههای سينمايی ما چنين مسئلهای روی میدهد، بلكه مسئله اصلی اين است كه به واسطه برگزاری اين رويداد با برگزاری همايشهای كارشناسانه و شناسايی آسيبهای آن به تصويرگری بهتر روحانيت در سينما كمك كرد. اتفاقی كه قرار است در جشنواره «روحانی در قاب سينما» روی دهد، چراكه عنوانش تنها به جشنواره خلاصه نشده، بلكه پسوند همايش را هم با خود يدك میكشد.
وی متذكر شد: برگزاری دقيق اين جشنواره تنها برپايی يك همايش نخواهد بود، بلكه سبب خواهد شد اين رويداد به عنوان برنامهای منسجم در تقويم سينمايی كشور شناخته شود و كسانی كه علاقهمند به فعاليت در اين حوزه هستند از آن به عنوان مرجعی برای پيشبرد كارهايشان بهره ببرند. نكته بعدی كه بايد آن را تذكر دهم اين است كه اگر اين جشنواره ـ همايش به خوبی برگزار شود از تقليدها در پردازش شخصيت روحانی در آثار سينمايی دور میشويم، چون در برخی كارها میبينيم كه روحانی فيلمی تقليدی از روحانی سنی يا كشيش مسيحی است در صورتی كه اين روحانی شيعه با ديگر روحانیهای مذاهب مختلف متفاوت است.
اين كارشناس يادآور شد: شدليلم برای گفته فوق اين است كه روحانی شيعه از دل مردم بيرون آمده است. جدا از اين امتياز روحانی شيعه در برخی مواقع كاركرد بينالمللی نيز دارد، همانند حضرت امام (ره) كه توانست علاوه بر پيروزی انقلاب اسلامی تاثيرگذاری واضحی به روی ديگر كشورهای مسلمان داشته باشد. مثالهای ديگری هم میتوان در اين زمينه ذكر كرد كه شيخ بهايی يكی ديگر از آنان است كه با مليتی لبنانی توانست به روی جهان اسلام تاثيرات بارزی داشته باشد.
اين استاد دانشگاه در بخش ديگری از سخنان خود تصريح كرد: در كنار امتيازاتی كه برای روحانيت برشمرديم در طول تاريخ معاصر ما بودند و هستند روحانیهايی كه تحت تاثير روشنفكران غربزده در پی انحراف در دين هستند. بدينمعنا كه دين را يك امر شخصی میدانند كه نبايد حضور جدی در مسائل اجتماعی داشته باشد. اين نوع تحريف را متاسفانه در برخی فيلمهای داخلی كه در آنها روحانيت مركز و محور داستان است میشود به خوبی مشاهده كرد.
آتشزر در پايان خاطرنشان كرد: در ادامه درباره عدم بهرهوری مناسب از روحانيت در سينما بايد گفت كه حوزههای علميه هم دارای نقش مهمی هستند، زيرا نتوانستند از اين ابزار آن گونه كه برخی كشورها برای اشاعه دين از آن بهره میبرند ياری جويند. دليل را هم بايد در اين امر جستجو كرد كه يا هنوز به اهميت و كاركرد هنر هفتم واقف نشدهاند يا اينكه افرادی را كه برای فعاليت در اين بخش انتخاب میكنند از دانش كافی رسانهای و سينمايی سود نبردهاند، البته اين بدان معنا نيست كه افراد مورد نظر سواد آكادميك ندارند، بلكه منظور اين است كه روحانی مورد نظر قادر نيست ارتباط لازم را بين سينما و روحانيت به طرز شايستهای برقرار كند. برای رفع اين معضل نيز بايد در انتخاب افراد تمام جوانب سنجيده شود تا اگر كاری انجام میشود تاثيرگذار نيز باشد.
وی افزود: اين ايفای نقش در دهههای اخير به مسائل فرهنگی و هنری هم تعميم پيدا كرده است، زيرا از اين حوزه میتوان به نتايجی دست يافت كه شايد از عهده بخشهای ديگر بر نيايد. در اين راستا برگزاری همايشی تخصصی با محوريت جايگاه روحانيت در سينما قادر است برخی آسيبهای ممكن در اين حوزه را شناسايی كند و از اشاعه آن بكاهد، البته انتظار میرود تضارب آرا هم رونقبخش اينگونه جشنواره ـ همايشها باشد، چون اقدامات يكسويه هيچگاه به نتيجه مثبت منجر نخواهد شد.
اين مدرس دانشگاه برای بهتر برگزار شدن اينگونه رويدادها پيشنهاد كرد: برگزاری جشنواره ـ همايشهايی چون «روحانی در قاب سينما» نبايد تنها به نمايش آثار خلاصه شود، همانگونه كه در بسياری از جشنوارههای سينمايی ما چنين مسئلهای روی میدهد، بلكه مسئله اصلی اين است كه به واسطه برگزاری اين رويداد با برگزاری همايشهای كارشناسانه و شناسايی آسيبهای آن به تصويرگری بهتر روحانيت در سينما كمك كرد. اتفاقی كه قرار است در جشنواره «روحانی در قاب سينما» روی دهد، چراكه عنوانش تنها به جشنواره خلاصه نشده، بلكه پسوند همايش را هم با خود يدك میكشد.
وی متذكر شد: برگزاری دقيق اين جشنواره تنها برپايی يك همايش نخواهد بود، بلكه سبب خواهد شد اين رويداد به عنوان برنامهای منسجم در تقويم سينمايی كشور شناخته شود و كسانی كه علاقهمند به فعاليت در اين حوزه هستند از آن به عنوان مرجعی برای پيشبرد كارهايشان بهره ببرند. نكته بعدی كه بايد آن را تذكر دهم اين است كه اگر اين جشنواره ـ همايش به خوبی برگزار شود از تقليدها در پردازش شخصيت روحانی در آثار سينمايی دور میشويم، چون در برخی كارها میبينيم كه روحانی فيلمی تقليدی از روحانی سنی يا كشيش مسيحی است در صورتی كه اين روحانی شيعه با ديگر روحانیهای مذاهب مختلف متفاوت است.
اين كارشناس يادآور شد: شدليلم برای گفته فوق اين است كه روحانی شيعه از دل مردم بيرون آمده است. جدا از اين امتياز روحانی شيعه در برخی مواقع كاركرد بينالمللی نيز دارد، همانند حضرت امام (ره) كه توانست علاوه بر پيروزی انقلاب اسلامی تاثيرگذاری واضحی به روی ديگر كشورهای مسلمان داشته باشد. مثالهای ديگری هم میتوان در اين زمينه ذكر كرد كه شيخ بهايی يكی ديگر از آنان است كه با مليتی لبنانی توانست به روی جهان اسلام تاثيرات بارزی داشته باشد.
اين استاد دانشگاه در بخش ديگری از سخنان خود تصريح كرد: در كنار امتيازاتی كه برای روحانيت برشمرديم در طول تاريخ معاصر ما بودند و هستند روحانیهايی كه تحت تاثير روشنفكران غربزده در پی انحراف در دين هستند. بدينمعنا كه دين را يك امر شخصی میدانند كه نبايد حضور جدی در مسائل اجتماعی داشته باشد. اين نوع تحريف را متاسفانه در برخی فيلمهای داخلی كه در آنها روحانيت مركز و محور داستان است میشود به خوبی مشاهده كرد.
آتشزر در پايان خاطرنشان كرد: در ادامه درباره عدم بهرهوری مناسب از روحانيت در سينما بايد گفت كه حوزههای علميه هم دارای نقش مهمی هستند، زيرا نتوانستند از اين ابزار آن گونه كه برخی كشورها برای اشاعه دين از آن بهره میبرند ياری جويند. دليل را هم بايد در اين امر جستجو كرد كه يا هنوز به اهميت و كاركرد هنر هفتم واقف نشدهاند يا اينكه افرادی را كه برای فعاليت در اين بخش انتخاب میكنند از دانش كافی رسانهای و سينمايی سود نبردهاند، البته اين بدان معنا نيست كه افراد مورد نظر سواد آكادميك ندارند، بلكه منظور اين است كه روحانی مورد نظر قادر نيست ارتباط لازم را بين سينما و روحانيت به طرز شايستهای برقرار كند. برای رفع اين معضل نيز بايد در انتخاب افراد تمام جوانب سنجيده شود تا اگر كاری انجام میشود تاثيرگذار نيز باشد.
