فردی، عمر خود را وقف ادبيات متعهد و هنر انقلاب اسلامی كرد
گروه ادب: معاون هنری حوزه هنری درباره اميرحسين فردی، نويسنده شاخص ادبيات داستانی انقلاب اسلامی گفت: فردی، عمر خود را وقف ادبيات متعهد و هنر انقلاب اسلامی و پرورش نيروهای مستعد در عرصه نويسندگی كرد.
محمد حمزهزاده، معاون هنری حوزه هنری در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، با بيان تسليت درگذشت اميرحسين فردی، گفت: فردی اولين رمان خود به نام «سياه چمن» را درباره انقلاب اسلامی نوشت و آخرين رمانش كه جلد دوم رمان «اسماعيل» و به نام «گرگ سالی» است را هم كه مراحل چاپ خود را میگذراند، درباره انقلاب اسلامی به نگارش درآورد.
وی افزود: اين آثار نشانگر اهتمام وی به ادبيات داستانی انقلاب اسلامی است؛ چرا كه شروع و انتهای كار وی با نگارش درباره انقلاب اسلامی بود و عمرشان را وقف ادبيات و هنر انقلاب اسلامی كردند.
حمزهزاده، روحيه شاگردپروری و معلمی وی را مورد اشاره قرار داد و تصريح كرد: فردی همه همكارانش را خود انتخاب كرد، آموزش داد و به كار گرفت؛ از اين رو در حلقه نزديكان فردی كسی نيست كه در مكتب ديگری پرورش يافته باشد و به حلقه وی و يارانش پيوسته باشد، از اين رو همه دستپرورده اين نويسنده متعهد كشورمان بودند.
وی ادامه داد: نزديك به 40 ـ 50 نويسنده كودك و نوجوان و نويسنده داستان انقلاب اسلامی را وی تربيت كرد و با روحيه پدری و رأفت و مهربانی باعث شد كه همه اين نويسندگان ارتباطشان را با وی حفظ كنند و رأی و نظر وی را ملاك و محك انتخاب خود قرار دهند و در جشنوارهها، برنامهها و كارگاههايی كه وی تدارك میديد، با جان و دل شركت كنند.
حمزهزاده در ادامه سخنانش، شاگردپروری و تربيت نيروهای جوان در عرصه ادبيات داستانی را مورد اشاره قرار داد و گفت: مهمترين دغدغه فردی تربيت نيروهای مستعد و انقلابی در عرصه ادبيات داستانی بود؛ چرا كه در سالهای اوليه انقلاب نيروی انسانی نويسنده كم بود و از اين نظر اميرحسين فردی كمتر توانست آنچه را كه در ذهنش بود، در قالب رمان و داستان به رشته تحرير درآورد. هر چند وی صاحب تأليفات كمی نيستند.
وی افزود: علاوه بر نگارش قصههای كودكان و اداره كيهان بچهها، وی در زمينه تأسيس انجمنها و جشنوارههای ادبی فعاليت جدی داشت كه هدفش كشف استعدادهای نويسندگی بود و هيچ چيز وی را به اندازه پيدا كردن نويسنده مستعد و خوشقريحه خوشحال نمیكرد و بهترين و لطيفترين احوالش در همين زمان بود.
وی افزود: اين آثار نشانگر اهتمام وی به ادبيات داستانی انقلاب اسلامی است؛ چرا كه شروع و انتهای كار وی با نگارش درباره انقلاب اسلامی بود و عمرشان را وقف ادبيات و هنر انقلاب اسلامی كردند.
حمزهزاده، روحيه شاگردپروری و معلمی وی را مورد اشاره قرار داد و تصريح كرد: فردی همه همكارانش را خود انتخاب كرد، آموزش داد و به كار گرفت؛ از اين رو در حلقه نزديكان فردی كسی نيست كه در مكتب ديگری پرورش يافته باشد و به حلقه وی و يارانش پيوسته باشد، از اين رو همه دستپرورده اين نويسنده متعهد كشورمان بودند.
وی ادامه داد: نزديك به 40 ـ 50 نويسنده كودك و نوجوان و نويسنده داستان انقلاب اسلامی را وی تربيت كرد و با روحيه پدری و رأفت و مهربانی باعث شد كه همه اين نويسندگان ارتباطشان را با وی حفظ كنند و رأی و نظر وی را ملاك و محك انتخاب خود قرار دهند و در جشنوارهها، برنامهها و كارگاههايی كه وی تدارك میديد، با جان و دل شركت كنند.
حمزهزاده در ادامه سخنانش، شاگردپروری و تربيت نيروهای جوان در عرصه ادبيات داستانی را مورد اشاره قرار داد و گفت: مهمترين دغدغه فردی تربيت نيروهای مستعد و انقلابی در عرصه ادبيات داستانی بود؛ چرا كه در سالهای اوليه انقلاب نيروی انسانی نويسنده كم بود و از اين نظر اميرحسين فردی كمتر توانست آنچه را كه در ذهنش بود، در قالب رمان و داستان به رشته تحرير درآورد. هر چند وی صاحب تأليفات كمی نيستند.
وی افزود: علاوه بر نگارش قصههای كودكان و اداره كيهان بچهها، وی در زمينه تأسيس انجمنها و جشنوارههای ادبی فعاليت جدی داشت كه هدفش كشف استعدادهای نويسندگی بود و هيچ چيز وی را به اندازه پيدا كردن نويسنده مستعد و خوشقريحه خوشحال نمیكرد و بهترين و لطيفترين احوالش در همين زمان بود.
