اصرار شيطان، ورود به مجاری ادراكی ماست

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) به نقل از پايگاه اطلاع‌رسانی اسراء، آيت‌الله‌العظمی جوادی‌ آملی در ادامه جلسات هفتگی درس اخلاق خود با اشاره به سوگند شيطان در به انحراف كشيدن انسان، گفت: شيطان می‌گويد من با تَمنيه با امنيه، با آرزو انسان را می‌فريبم «لَیْسَ بِأَمَانِیِّكُمْ»، اين تصرف در مجاری ادراكی است. اين از درون خاطرات انسان را مشغول می‌كند. اينجا مراد گمراه كردن مجاری فطری است.
وی اظهار كرد: لذا ذات اقدس الهی به ما فرمود شما مواظب خاطراتتان باشيد، كليد كعبه دل هم به دست خود شما باشد، مواظب باشيد كه برای هر كسی درِ دل را باز نكنيد، اين شيطان وارد مجاری ادراكی می‌شود منتظر است چه وقت درون دل باز بشود كه وارد دل بشود و بشود صاحب‌دل فرمود «إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّیْطَانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُم مُبْصِرُونَ».
اين مرجع تقليد ادامه داد: بنابراين شيطان اصرارش اين است كه در مجاری ادراكی ما وارد شود، آنها كه با دانش كار دارند نظير افراد حوزوی و دانشگاهی آنها را با اين مغالطات فريب می‌دهد، با علوم، انديشه و افكار و مبانی كار دارند، همه شبهات و مغالطات محصول اين وحی شيطانی است.
وی با بيان اين نكته كه شيطان هرگز انسان را رها نمی‌كند، بيان كرد: غرض آن است كه دل هرگز نمی‌خوابد، هميشه بيدار است، شيطان هم هرگز انسان را رها نمی‌كند چه در خواب چه در بيداری. اين اضغاث احلامی كه دامنگير بسياری از ماست. در عالَم خواب و رؤيا در اثر القائات همين شيطان است، اگر كسی واقعاً مواظب گفتارش، رفتارش و غذايش باشد، از نفوذ شيطان محفوظ است، وقتی شيطان از انسان نااميد شود ديگر كاری با آدم نخواهد داشت كه جزء مخلَصين می‌شود و شيطان اظهار عجز می‌كند.
آيت‌الله‌العظمی جوادی‌ آملی عنوان كرد: به هر تقدير اخلاق اين است كه انسان هم مجاری ادراكی درون را كنترل كند هم رفت و آمد بيرون را. رفت و آمد بيرون با شياطين الانس تهديد می‌شود، آن خاطرات با شيطان كه سوگند ياد كرد من از راه آرزو، از راه زينت دادن، از راه مغالطات، از راه شبهات اينها را فريب می‌دهم هست. مردان الهی متذكّرند و هرگز به اين شيطان اجازه نمی‌دهند كه اگر خاطره‌ای القا بكند فوراً پاسخ او را می‌دهند. در بخش‌هايی از قرآن كريم به ما فرمود «وَإِمَّا یَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّیْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ؛ اگر احساس خطر كرديد ديديد خاطرات تلخ سرگرمتان می‌كند فوراً به خدا پناه ببريد».
معظم‌له با اشاره به كاركردهای عملی اخلاق، گفت: فن اخلاق برای شناختن دشمن داخلی، دشمن خارجی، جهاد اصغر، جهاد اكبر، كنترل خاطرات، كنترل اين نزغ‌ها و نجات پيدا كردن است. فرشته‌های فراوانی و ملائكه‌های زيادی مؤيد انسانند؛ منتها افرادی كه متوسط‌ هستند اول بايد ديو درونشان را بيرون كنند تا بعد فرشته بيايد. اما گاهی ممكن است لطف الهی شامل انسان بشود فرشته‌‌ای بيايد كه با آمدنش ديو را بيرون می‌كند؛ اين دو راه برای تهذيب نفس است آنها كه بحرانی فكر می‌كنند گاهی انقلابی، اخلاقی می‌شوند نظير فضيل و امثال اينها كه اينها دفعتاً وضعشان برمی‌گردد. يك فرشته قوی وارد می‌شود ديو را بيرون می‌كند وگرنه برای ديگران راه به اين صورت است كه انسان اول بايد آن رذايل اخلاقی را با توبه برطرف كند، حق الله و حق الناس را ادا كند، آن‌گاه ديو چو بيرون رود فرشته درآيد. اگر آن توفيق هم نصيب انسان بشود كه طوبی له و حسن مآب. عمده اخلاق، كنترل اين خاطرات، رعايت اين خاطرات، ارزيابی اين خاطرات است كه ـ ان‌شاءالله ـ اميدواريم همه شما به اين فيض برسيد ما هم محروم نمانيم.
وی در ادامه به توضيح و تفسير نامه 53 نهج‌البلاغه حضرت امير(ع) پرداخت.