اولين بيانيه سياسی امام خمينی(ره) كجا نگهداری میشود؟
گروه سياسی: نخستين بيانيه سياسی امام خمينی(ره) به صورت نامهای منتقدانه و حماسی خطاب به علما و ملت نگاشته شد؛ اين پيام با موضوع دعوت به قيام برای خدا صادر شده و يكى از تاريخىترين اسناد مبارزاتى امام خمينى(ره) به شمار مىرود و اصل نسخه خطى آن در كتابخانه وزيرى يزد نگهدارى مىشود.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) به نقل از پايگاه اطلاعرسانی جماران، نخستين بيانيه سياسی امام خمينی(ره) به صورت نامهای منتقدانه و حماسی خطاب به علما و ملت در دفتر يادبود كتابخانه وزيری شهر يزد نگاشته شد. لحن و محتوای بيانيه گواه آن است كه نويسنده روشنبين و آينده نگر آن، در شرايط موجود زمان نگارش، انتظار قيام و خيزشی را نداشته، اما بدين طريق زنگ خطر و بيدار باش را به صدا در آورده است. اين پيام با موضوع دعوت به قيام برای خدا صادر شده و يكى از تاريخىترين اسناد مبارزاتى امام خمينى به شمار مىرود و اصل نسخه خطى آن در كتابخانه وزيرى يزد نگهدارى مىشود.
امام خمينی(ره) در اين نامه پس از اشاره به آيه «قُلْ انَّما اعِظُكُم بِواحِدَةٍ أنْ تَقُومُوا لِلّهِ مَثنى وَ فُرادى»(1) می نويسند: «خداى تعالى در اين كلام شريف، از سرمنزل تاريك طبيعت تا منتهاى سير انسانيت را بيان كرده، و بهترين موعظههایى است كه خداى عالم از ميانه تمام مواعظ انتخاب فرموده و اين يك كلمه را پيشنهاد بشر فرموده. اين كلمه تنها راه اصلاح دو جهان است. قيام براى خداست كه ابراهيم خليل الرحمن را به منزل خلّت رسانده و از جلوههاى گوناگون عالم طبيعت رهانده
خليلآسا درِ علم اليقين زن نداى «لا احبّ الآفلين (2)» زن
قيام للَّه است كه موسى كليم را با يك عصا به فرعونيان چيره كرد و تمام تخت و تاج آنها را به باد فنا داد و نيز او را به ميقات محبوب رساند و به مقام صَعْق (3) و صَحْو (4) كشاند. قيام براى خداست كه خاتم النبيين- صلى اللَّه عليه و آله- را يك تنه بر تمام عادات و عقايد جاهليت غلبه داد و بتها را از خانه خدا برانداخت و به جاى آن توحيد و تقوا را گذاشت و نيز آن ذات مقدس را به مقام قابَ قوسیْن أو أدنى (5) رساند.
خودخواهى و ترك قيام براى خدا ما را به اين روزگار سياه رسانده و همه جهانيان را بر ما چيره كرده و كشورهاى اسلامى را زير نفوذ ديگران درآورده. قيام براى منافع شخصى است كه روح وحدت و برادرى را در ملت اسلامى خفه كرده. قيام براى نفس است كه بيش از ده ميليون جمعيت شيعه را به طورى از هم متفرق و جدا كرده كه طعمه مشتى شهوتپرست پشت ميزنشين شدند. قيام براى شخص است كه يك نفر مازندرانى بيسواد (6) را بر يك گروه چندين ميليونى چيره مىكند كه حَرْث و نسل آنها را دستخوش شهوات خود كند. قيام براى نفع شخصى است كه الآن هم چند نفر كودك خيابانگرد را در تمام كشور بر اموال و نفوس و اعراض مسلمانان حكومت داده. قيام براى نفس اماره است كه مدارس علم و دانش را تسليم مشتى كودك ساده كرده و مراكز علم قرآن را مركز فحشا كرده. قيام براى خود است كه موقوفات مدارس و محافل دينى را به رايگان تسليم مشتى هرزه گرد بيشرف كرده و نَفَس از هيچ كس در نمىآيد . قيام براى نفس است كه چادر عفت را از سر زنهاى عفيف مسلمان برداشت و الآن هم اين امر خلاف دين و قانون در مملكت جارى است و كسى بر عليه آن سخنى نمىگويد. قيام براى نفعهاى شخصى است كه روزنامهها كه كالاى پخش فساد اخلاق است، امروز هم همان نقشهها را كه از مغز خشك رضا خان بيشرف تراوش كرده، تعقيب مىكنند و در ميان توده پخش مىكنند. قيام براى خود است كه مجال به بعضى از اين وكلاى قاچاق داده كه در پارلمان بر عليه دين و روحانيت هر چه مىخواهد بگويد و كسى نفس نكشد
هان اى روحانيين اسلامى! اى علماى ربانى! اى دانشمندان ديندار! اى گويندگان آييندوست! اى دينداران خداخواه! اى خداخواهان حقپرست! اى حقپرستان شرافتمند! اى شرافتمندان وطنخواه! اى وطنخواهان با ناموس! موعظت خداى جهان را بخوانيد و يگانه راه اصلاحى را كه پيشنهاد فرموده بپذيريد و ترك نفعهاى شخصى كرده تا به همه سعادتهاى دو جهان نايل شويد و با زندگانى شرافتمندانه دو عالم دست در آغوش شويد. انّ للَّه فى ایّام دهركم نفحاتٌ ألا فتعرّضوا لها (7)؛ امروز روزى است كه نسيم روحانى الهى وزيدن گرفته و براى قيام اصلاحى بهترين روز است، اگر مجال را از دست بدهيد و قيام براى خدا نكنيد و مراسم دينى را عودت ندهيد، فرداست كه مشتى هرزهگرد شهوتران بر شما چيره شوند و تمام آيين و شرف شما را دستخوش اغراض باطله خود كنند. امروز شماها در پيشگاه خداى عالم چه عذرى داريد؟ همه ديديد كتابهاى يك نفر تبريزى بىسر و پا (8) را كه تمام آيين شماها را دستخوش ناسزا كرد و در مركز تشيع به امام صادق و امام غايب- روحى له الفداء- آن همه جسارتها كرد و هيچ كلمه از شماها صادر نشد. امروز چه عذرى در محكمه خدا داريد؟ اين چه ضعف و بيچارگى است كه شماها را فرا گرفته؟ اى آقاى محترم كه اين صفحات را جمعآورى نموديد و به نظر علماى بلاد و گويندگان رسانديد! خوب است يك كتابى هم فراهم آوريد كه جمع تفرقه آنان را كند و همه آنان را در مقاصد اسلامى همراه كرده از همه امضا مىگرفتيد كه اگر در يك گوشه مملكت به دين جسارتى مىشد، همه يكدل و جهت از تمام كشور قيام مىكردند. خوب است ديندارى را دست كم از بهاييان ياد بگيريد كه اگر يك نفر آنها در يك ديه (9) زندگى كند، از مراكز حساس آنها با او رابطه دارند و اگر جزئى تعدى به او شود براى او قيام كنند. شماها كه به حق مشروع خود قيام نكرديد، خيرهسران بىدين از جاى برخاستند و در هر گوشه زمزمه بىدينى را آغاز كردند و به همين زودى بر شما تفرقهزدهها چنان چيره شوند كه از زمان رضاخان روزگارتان سختتر شود. وَ مَنْ یَخْرُجْ مِنْ بَیْتِهِ مُهاجِراً الَى اللَّهِ وَ رَسولِهِ ثُمَّ یُدرِكْهُ الْمَوتُ فَقَد وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ (10)
11 شهر جمادى الاولى 1363
- سيد روح اللَّه خمينى
[15 ارديبهشت 1323]
پینوشتها:
(1)- سوره سبأ، آيه 46: «اى رسول، بگو به امت، كه من به يك سخن شما را پند مىدهم؛ و آن سخن اين است كه شما خالص براى خدا، دو نفر دو نفر با هم يا هر يك تنها، قيام كنيد».
(2)- اشاره به آيه 76، سوره انعام.
(3)- بيهوشى و در اصطلاح عرفان به معنى فناى عبد سالك.
(4)- هوشيارى و در اينجا بقاى باللَّه پس از فناى فى اللَّه. و بازگشت به عالم ناسوت براى امتثال امر رب جليل.
(5)- اشاره به آيه 9، سوره نجم.
(6)- رضا خان پهلوى.
(7)- بحار الأنوار ج 68، ص 221، كنز العمال ج 7، ص 769.
(8)- احمد كسروى؛ نويسنده و مؤلف كتابهاى ضد مذهبى.
(9)- تلفظ قديمِ «ده».
(10)- سوره نساء، آيه 100: «و هرگاه كسى از خانه خويش براى هجرت بسوى خدا و رسول بيرون آيد، و در سفر مرگ او فرا رسد، اجر و ثواب چنين كسى بر خداست».
صحيفه امام، ج1، ص: 21
امام خمينی(ره) در اين نامه پس از اشاره به آيه «قُلْ انَّما اعِظُكُم بِواحِدَةٍ أنْ تَقُومُوا لِلّهِ مَثنى وَ فُرادى»(1) می نويسند: «خداى تعالى در اين كلام شريف، از سرمنزل تاريك طبيعت تا منتهاى سير انسانيت را بيان كرده، و بهترين موعظههایى است كه خداى عالم از ميانه تمام مواعظ انتخاب فرموده و اين يك كلمه را پيشنهاد بشر فرموده. اين كلمه تنها راه اصلاح دو جهان است. قيام براى خداست كه ابراهيم خليل الرحمن را به منزل خلّت رسانده و از جلوههاى گوناگون عالم طبيعت رهانده
خليلآسا درِ علم اليقين زن نداى «لا احبّ الآفلين (2)» زن
قيام للَّه است كه موسى كليم را با يك عصا به فرعونيان چيره كرد و تمام تخت و تاج آنها را به باد فنا داد و نيز او را به ميقات محبوب رساند و به مقام صَعْق (3) و صَحْو (4) كشاند. قيام براى خداست كه خاتم النبيين- صلى اللَّه عليه و آله- را يك تنه بر تمام عادات و عقايد جاهليت غلبه داد و بتها را از خانه خدا برانداخت و به جاى آن توحيد و تقوا را گذاشت و نيز آن ذات مقدس را به مقام قابَ قوسیْن أو أدنى (5) رساند.
خودخواهى و ترك قيام براى خدا ما را به اين روزگار سياه رسانده و همه جهانيان را بر ما چيره كرده و كشورهاى اسلامى را زير نفوذ ديگران درآورده. قيام براى منافع شخصى است كه روح وحدت و برادرى را در ملت اسلامى خفه كرده. قيام براى نفس است كه بيش از ده ميليون جمعيت شيعه را به طورى از هم متفرق و جدا كرده كه طعمه مشتى شهوتپرست پشت ميزنشين شدند. قيام براى شخص است كه يك نفر مازندرانى بيسواد (6) را بر يك گروه چندين ميليونى چيره مىكند كه حَرْث و نسل آنها را دستخوش شهوات خود كند. قيام براى نفع شخصى است كه الآن هم چند نفر كودك خيابانگرد را در تمام كشور بر اموال و نفوس و اعراض مسلمانان حكومت داده. قيام براى نفس اماره است كه مدارس علم و دانش را تسليم مشتى كودك ساده كرده و مراكز علم قرآن را مركز فحشا كرده. قيام براى خود است كه موقوفات مدارس و محافل دينى را به رايگان تسليم مشتى هرزه گرد بيشرف كرده و نَفَس از هيچ كس در نمىآيد . قيام براى نفس است كه چادر عفت را از سر زنهاى عفيف مسلمان برداشت و الآن هم اين امر خلاف دين و قانون در مملكت جارى است و كسى بر عليه آن سخنى نمىگويد. قيام براى نفعهاى شخصى است كه روزنامهها كه كالاى پخش فساد اخلاق است، امروز هم همان نقشهها را كه از مغز خشك رضا خان بيشرف تراوش كرده، تعقيب مىكنند و در ميان توده پخش مىكنند. قيام براى خود است كه مجال به بعضى از اين وكلاى قاچاق داده كه در پارلمان بر عليه دين و روحانيت هر چه مىخواهد بگويد و كسى نفس نكشد
هان اى روحانيين اسلامى! اى علماى ربانى! اى دانشمندان ديندار! اى گويندگان آييندوست! اى دينداران خداخواه! اى خداخواهان حقپرست! اى حقپرستان شرافتمند! اى شرافتمندان وطنخواه! اى وطنخواهان با ناموس! موعظت خداى جهان را بخوانيد و يگانه راه اصلاحى را كه پيشنهاد فرموده بپذيريد و ترك نفعهاى شخصى كرده تا به همه سعادتهاى دو جهان نايل شويد و با زندگانى شرافتمندانه دو عالم دست در آغوش شويد. انّ للَّه فى ایّام دهركم نفحاتٌ ألا فتعرّضوا لها (7)؛ امروز روزى است كه نسيم روحانى الهى وزيدن گرفته و براى قيام اصلاحى بهترين روز است، اگر مجال را از دست بدهيد و قيام براى خدا نكنيد و مراسم دينى را عودت ندهيد، فرداست كه مشتى هرزهگرد شهوتران بر شما چيره شوند و تمام آيين و شرف شما را دستخوش اغراض باطله خود كنند. امروز شماها در پيشگاه خداى عالم چه عذرى داريد؟ همه ديديد كتابهاى يك نفر تبريزى بىسر و پا (8) را كه تمام آيين شماها را دستخوش ناسزا كرد و در مركز تشيع به امام صادق و امام غايب- روحى له الفداء- آن همه جسارتها كرد و هيچ كلمه از شماها صادر نشد. امروز چه عذرى در محكمه خدا داريد؟ اين چه ضعف و بيچارگى است كه شماها را فرا گرفته؟ اى آقاى محترم كه اين صفحات را جمعآورى نموديد و به نظر علماى بلاد و گويندگان رسانديد! خوب است يك كتابى هم فراهم آوريد كه جمع تفرقه آنان را كند و همه آنان را در مقاصد اسلامى همراه كرده از همه امضا مىگرفتيد كه اگر در يك گوشه مملكت به دين جسارتى مىشد، همه يكدل و جهت از تمام كشور قيام مىكردند. خوب است ديندارى را دست كم از بهاييان ياد بگيريد كه اگر يك نفر آنها در يك ديه (9) زندگى كند، از مراكز حساس آنها با او رابطه دارند و اگر جزئى تعدى به او شود براى او قيام كنند. شماها كه به حق مشروع خود قيام نكرديد، خيرهسران بىدين از جاى برخاستند و در هر گوشه زمزمه بىدينى را آغاز كردند و به همين زودى بر شما تفرقهزدهها چنان چيره شوند كه از زمان رضاخان روزگارتان سختتر شود. وَ مَنْ یَخْرُجْ مِنْ بَیْتِهِ مُهاجِراً الَى اللَّهِ وَ رَسولِهِ ثُمَّ یُدرِكْهُ الْمَوتُ فَقَد وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ (10)
11 شهر جمادى الاولى 1363
- سيد روح اللَّه خمينى
[15 ارديبهشت 1323]
پینوشتها:
(1)- سوره سبأ، آيه 46: «اى رسول، بگو به امت، كه من به يك سخن شما را پند مىدهم؛ و آن سخن اين است كه شما خالص براى خدا، دو نفر دو نفر با هم يا هر يك تنها، قيام كنيد».
(2)- اشاره به آيه 76، سوره انعام.
(3)- بيهوشى و در اصطلاح عرفان به معنى فناى عبد سالك.
(4)- هوشيارى و در اينجا بقاى باللَّه پس از فناى فى اللَّه. و بازگشت به عالم ناسوت براى امتثال امر رب جليل.
(5)- اشاره به آيه 9، سوره نجم.
(6)- رضا خان پهلوى.
(7)- بحار الأنوار ج 68، ص 221، كنز العمال ج 7، ص 769.
(8)- احمد كسروى؛ نويسنده و مؤلف كتابهاى ضد مذهبى.
(9)- تلفظ قديمِ «ده».
(10)- سوره نساء، آيه 100: «و هرگاه كسى از خانه خويش براى هجرت بسوى خدا و رسول بيرون آيد، و در سفر مرگ او فرا رسد، اجر و ثواب چنين كسى بر خداست».
صحيفه امام، ج1، ص: 21
