روزنگاشتهای سرشار درباره ادبيات داستانی پس از انقلاب منتشر شد
گروه ادب: «روزنگاشتهايی درباره ادبيات داستانی پس از انقلاب» نوشته محمدرضا سرشار توسط مركز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، «روزنگاشتهايی درباره ادبيات داستانی پس از انقلاب» عنوان كتاب است كه به قلم محمدرضا سرشار به رشته تحرير درآمده است و مركز اسناد انقلاب اسلامی آن را در 2 هزار نسخه و به قيمت 132 هزار ريال روانه بازار نشر كرده است.
در مقدمه اين اثر به اهميت داستان و تأثير آن اشاره شده است كه در بخشی از آن میخوانيم: « بسياری از فضلا توصيه میكنند برای شناخت يك ملت خواندن داستانهای آنها از مطالعه و بررسی تاريخ و سرگذشتشان ضروریتر است، لاز اين رو میتوان گفت ادبيات ملل آئينهتمامنمای احساسات و ادراكات آنها و انعكاسدهنده حالات و روحيات جمعی آنها است.
ادبيات دلانگيز فارسی داستانهای بلند بسيار زيبايی در طول ساليان دراز آفريده است كه بسياری از اين داستانها شهرت و اعتبار جهانی دارد و مورد مطالعه و مراجعه اهل ادب و فضل است. اما نوع ادبی رمان و داستان كوتاه با مشروطه مطرح شد و نويسندگان كوشيدند مسائل اجتماعی را در اين قالب بيان كنند كه عمدتاً متأثر از ادبيات داستانی غرب بود.»
تا زمان پيروزی انقلاب اسلامی در ايران ادبيات داستانی از دگرگونی در ساختار سياسی و برآمدن و سقوط پادشاهان و فرمانروايان متأثر بوده و در هر برههای دستخوش نگرشها و روشهای گوناگونی شده است. پيروزی انقلاب اسلامی نهال نوپای ادبيات متعهد را غرس كرد كه نويسندگان جوان در آن به طبعآزمايی پرداختند و به آفرينشهای تازهای دست زدند كه ضمن حفظ برخی وجوه مثبت گذشته، صورتهای تازهای خلق كردند.
يكی از ويژگیهای اصلی ادبيات داستانی معاصر رابطه آن با مسائل سياسی و اجتماعی است كه عمدتاً آثار ادبی فشرده و چكيده اين فضا را به تصوير میكشد. در مجموعه پيشرو محمدرضا سرشار، نويسنده اثر كوشيده است با كردن و تعريف دقيق و گسترده برخی از اصطلاحات حوزهی ادبيات داستانی به روشن شدن و اشراف خواننده به موضوع كمك كند.
يكی از دغدغههای نويسنده برملا كردن ماهيت نوشتههای داستانی بسياری از نويسندگان مشهور دوران پهلوی و دوران اصلاحات در جمهوری اسلامی ايران است. ايشان با مطالعه دقيق و ژرفنگری خاص خود نكات باريكی را از لابهلای نوشتههای اين نويسندگان در چالش با ارزشهای انقلاب اسلامی استخراج و نقد كرده است.
در مقدمه اين اثر به اهميت داستان و تأثير آن اشاره شده است كه در بخشی از آن میخوانيم: « بسياری از فضلا توصيه میكنند برای شناخت يك ملت خواندن داستانهای آنها از مطالعه و بررسی تاريخ و سرگذشتشان ضروریتر است، لاز اين رو میتوان گفت ادبيات ملل آئينهتمامنمای احساسات و ادراكات آنها و انعكاسدهنده حالات و روحيات جمعی آنها است.
ادبيات دلانگيز فارسی داستانهای بلند بسيار زيبايی در طول ساليان دراز آفريده است كه بسياری از اين داستانها شهرت و اعتبار جهانی دارد و مورد مطالعه و مراجعه اهل ادب و فضل است. اما نوع ادبی رمان و داستان كوتاه با مشروطه مطرح شد و نويسندگان كوشيدند مسائل اجتماعی را در اين قالب بيان كنند كه عمدتاً متأثر از ادبيات داستانی غرب بود.»
تا زمان پيروزی انقلاب اسلامی در ايران ادبيات داستانی از دگرگونی در ساختار سياسی و برآمدن و سقوط پادشاهان و فرمانروايان متأثر بوده و در هر برههای دستخوش نگرشها و روشهای گوناگونی شده است. پيروزی انقلاب اسلامی نهال نوپای ادبيات متعهد را غرس كرد كه نويسندگان جوان در آن به طبعآزمايی پرداختند و به آفرينشهای تازهای دست زدند كه ضمن حفظ برخی وجوه مثبت گذشته، صورتهای تازهای خلق كردند.
يكی از ويژگیهای اصلی ادبيات داستانی معاصر رابطه آن با مسائل سياسی و اجتماعی است كه عمدتاً آثار ادبی فشرده و چكيده اين فضا را به تصوير میكشد. در مجموعه پيشرو محمدرضا سرشار، نويسنده اثر كوشيده است با كردن و تعريف دقيق و گسترده برخی از اصطلاحات حوزهی ادبيات داستانی به روشن شدن و اشراف خواننده به موضوع كمك كند.
يكی از دغدغههای نويسنده برملا كردن ماهيت نوشتههای داستانی بسياری از نويسندگان مشهور دوران پهلوی و دوران اصلاحات در جمهوری اسلامی ايران است. ايشان با مطالعه دقيق و ژرفنگری خاص خود نكات باريكی را از لابهلای نوشتههای اين نويسندگان در چالش با ارزشهای انقلاب اسلامی استخراج و نقد كرده است.
