حجتالاسلام و المسلمين علی نصيری، مديرموسسه معارف وحی و خرد در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، به بيان نكاتی در خصوص همايش «جامعه قرآنی؛ بصيرت، رسالتها و آسيبها» و نقش جامعه قرآنی به عنوان يك گروه مرجع پرداخت.
وی اظهار كرد: در يك برآيند آماری كه بهصورت رسمی انجام گرفته است، چند گروه در كشور از گروههای مرجع شناخته شدهاند. اولين آنها مراجع تقليد هستند و بعد از آن حوزههای علميه و در مرحله سوم هم دانشگاهها هستند. در اين بين آنچيزی كه مربوط به حوزه و دانشگاه میشود و بخشی از فرهيختگان و نخبگان جامعه را در بر میگيرد، آن بخشی است كه مرتبط با قرآن هستند و ما اسم آن را جامعه قرآنی میگذاريم. آنهايی كه چه در بخش پژوهش و تحقيق در سطوح عالی كار میكنند يا لايههای ميانی تا آموزش تلاوت و تجويد قرآن و اساتيد همه اعضای اين مجموعه نورانی هستند، يك ويژگی برتری دارند كه بايد خودشان به جايگاهشان توجه كنند.
نصيری افزود: به ياد داشته باشيم كه وجود مقدس پيامبر(ص) فرمودند: «اشراف امتی حملهالقرآن و اصحاب الليل»؛ سروران و بزرگان امت من دو دسته هستند يا به عبارت ديگر، يك دسته با دو ويژگی هستند؛ كسانی كه اصحاب ليل هستند و اهل عبادت، يعنی كسانی كه در دو بخش تقوا و تعقل پيشرو هستند، همان اصحاب الليل است و بخش آگاهی و دينشناسی كه بحث «حمله القرآن» باشد.
وی ادامه داد: اين خود نمايانگر اين بحث است كه جامعه قرآنی بايد توجه بكند كه جزء گروه مرجع و تاثيرگذار تلقی شود. پيامبر(ص) از جامعه قرآنی به عنوان سروران امت خود ياد میكند و اينها در واقع دو ويژگی دارند؛ اولا دين را میشناسند و از طرف ديگر انتظار میرود كه اهل عبادت و تقوا و دينداری باشند و قرآن در منش آنها تاثير بگذارد.
نصيری اضافه كرد: از سوی ديگر هرگونه تلاش و كوششی كه انجام میگيرد، از سوی مراكز مختلف قرآنی و سازمانهايی كه مديريت و جهتگيری اين بخش عظيم و اين بدنه عظيم جامعه را دارد و هر كس كه كاری برای رشد و ارتقای اين طيف از جامعه انجام بدهد، چنين عملی هم ضروری است و هم لازم و هم ستودنی است كه بخشی از اين كار را «سازمان فعاليتهای قرآنی دانشجويان كشور» به عهده گرفته است؛ چه در بخش دانشگاهی و چه در بخش سايبری و اينترنت و خبرگزاری، تلاشهای قابل تقديری انجام میگيرد و مهم اين است كه ما از حالت شعاری و گزارشی بيرون بياييم و بيشتر درواقع خودمان را به حلقههای اصلی اين عرصه آشنا كنيم و بعد هم از آنها حمايت كنيم.
وی در پايان گفت: من در برخی از سفرهای خودم به برخی از شهرها ديدهام كه مربيان و معلمان قرآن با يك عشق و اشتياق فوق العادهای به قرآن و تعليم و تربيت قرآن رو آوردهاند، ولی گاهی اوقات حمايت خيلی كمی از آنها صورت میگيرد. سازمان فعاليتهای قرآنی دانشگاهيان كشور انصافا خدمات بسيار قابل تحسينی دارد، اما من تاكيد میكنم كه چه اين نهاد و چه ساير نهادها مركز ترويج باشند و كار قرآنی از حالت پشت ميز نشينی فاصله بگيرد و با يك حركت بسيجی به متن مردم بيايد؛ در روستاها و جاهايی كه واقعا مردم به شدت عاشق و دلدادهاند كه قرآن را ياد بگيرند.