به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، اختتاميه نخستين يادواره هنری «طلوع خرداد» در حالی شب گذشته شنبه 18 خرداد در تالار وحدت برگزار شد كه عليرغم حضور هنرمندان دو بخش اصلی اين يادواره يعنی تجسمی و نمايشی به دلايلی از جمله كمبود وقت هيچ يك از آنها برای دريافت جايزه و تنديس خود روی صحنه فراخوانده نشدند كه اين مسئله با اعتراض هنرمندان به ويژه هنرمندان شهرستانی مواجه شد.
برنامه فشردهای كه برای اختتاميه اين يادواره تهيه و تدارك ديده شده بود با توجه به اينكه همواره برگزاری چنين مراسمی به دليل مشغله كاری مسئولان با تأخير برگزار میشود موجب شد تا مجری مراسم به راحتی از بخش اصلی اين مراسم يعنی معرفی برگزيدگان يادواره و تقدير از آنها با حضور وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی و ساير مسئولان فرهنگی و هنری چشمپوشی كند و تنها به ذكر نام چند هنرمند خوشنويس بپردازد و به آنها و برگزيدگان بخش نمايشی يادواره وعده دريافت جايزهشان را در روز ديگری بدهد.
اين در حاليست كه به ويژه هنرمندان شهرستانی كه از نقاط دور همچون دهلران، اصفهان و ... برای دريافت جايزه خود به تالار دعوت شده بودند نسبت به اين اقدام مجری مراسم معترض شده و در نتيجه به تدبير يكی از فعالان عرصه نمايش قرار بر اين شد تا جوايز بخش نمايشی در جايی خارج از تالار وحدت و مشخصاً حياط پشتی آن اهدا شود.
با وجود موافقت ضمنی مسئولان نمايشی در داخل سالن و با توجه به اينكه تالار وحدت برای اجرای كنسرت سالار عقيلی بايد هر چه زودتر خالی میشد اما اجتماع برگزيدگان بخش نمايشی يادواره در حياط پشتی تالار وحدت بیپاسخ باقی ماند و مسئولان بیتفاوت نسبت به هنرمندان، اقدام به ترك فضا و محوطه تالار وحدت كردند.
اين اقدام با اعتراض مجدد هنرمندان يادواره كه با انگيزه و اشتياق دريافت جايزه در مراسم حضور بهم رساندند مواجه شد اما متأسفانه هيچ يك از مسئولان حاضر به ارائه پاسخ قانع كنندهای به جمعيت معترض نشدند و اين در حالی بود كه آثار نمايش خيابانی اين يادواره بخش عمده برگزاری اين يادواره محسوب میشد و از جمله مطالبات بحق فعالان آن به ويژه هنرمندان شهرستانی اين بود كه مورد تقدير در حضور وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار گيرند تا اين خود فتح بابی برای توجه مسئولان به تئاتر شهرستانها و رونق نسبی آنها شود.
به نظر میرسد برخی از آيتمهای موجود در مراسم اختتاميه با توجه به زمان كمی كه تالار وحدت در اختيار اختتاميه اين يادواره گذاشته بود بیمورد و غيرضروری بود و مسئولان برگزاری يادواره میتوانستند با حذف برخی از آنها همچون نقالی و مناقبخوانی مرشد ابوالفضل ورمرزيار و اجرای موسيقی انقلابی زنده توسط محمد گلريز كه البته بيشتر به تعريف خاطرات اين پيشكسوت موسيقی انقلابی از شرفياب شدنش به محضر امام(ره) اختصاص پيدا كرد، زمان بيشتری را برای پرداختن به بخش اصلی مراسم اختتاميه اختصاص دهند.
اتلاف وقت مسئولان برگزاری اين مراسم به اين شكل و پرگويیهای جعفر خسروی، مجری مراسم موجب شد تا حتی شأن خانواده شهدای 15 خرداد كه در ابتدای آئين تجليل و گراميداشت به گروهی از آنها تنديس و جايزهای نيز اهدا شد رعايت نشود و مجری با الفاظی مطايبهگونه و طنز سعی در تعجيل برگزاری بخش اصلی مراسم داشته باشد.
به هر تقدير يادواره هنری «طلوع خرداد» به توجه به موضوعی خطير و ارزشی كه آن را دستمايه خود قرار داده است و بر طبق قول مسئولان قرار است در سالهای آتی با گستردگی خاصی برگزار شود نياز به انسجام بيشتری در ساختار مديريتی دارد تا دلسردی گروهی از هنرمندان متعهد را در پرداختن به هنر انقلابی موجب نشود.
نكته آخر اينكه صرفنظر از ميزبانی نامناسب بنياد رودكی از اختتاميه يادواره، اين رويداد هنری ارزشی و انقلابی برای نفوذ به لايههای گوناگون جامعه و اطلاع فراگير علاقهمندان نسبت به برگزاری خود نياز به برد رسانهای مطلوبتر و استفاده حداكثری از ظرفيتهای خبری دارد كه متأسفانه در گام نخست چه در نشست خبری آغازين اين يادواره و چه در آئين اختتاميه آن شاهد ارتباط مؤثر ستاد خبری آن نبوديم و عملكردی دون شأن جايگاه خبری از آنها سر زد.