سيدحسن موسیزاده، هنرمند گرافيست و داور نهمين نمايشگاه سالانه حروفنگاری و پوستر «اسماءالحسنی» در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در مورد تطابق آثار واصله به دبيرخانه با معيارهای انتخاب داوران اظهار كرد: در سياستگذاری و اهداف جشنواره معيارهايی برای انتخاب مطرح شده است كه آن معيارها در كنار تكيه به توانايیهای داوران و سليقه و تشخيص آنها، برای انتخاب در نظر گرفته میشود.
وی افزود: از آنجا كه عنوان حروفنگاری بر اين جشنواره قرار دارد، آثاری كه متريال و تركيب اصلی آنها از حروف است، مورد توجه قرار میگيرند. اين متريال شامل فونت، خط، تصويری از حروف و اشكال مختلفی كه در آنها از حروف استفاده میشود، است كه بايد در خدمت موضوع نمايشگاه اسماءالحسنی قرار بگيرد؛ پس يك معيار برای ما استفاده از حروف و معيار ديگر ارائه اثر در خدمت موضوع اعلام شده است.
موسیزاده عنوان كرد: درست استفاده كردن از حروف در خلق اثر و استفاده از آن به صورت جديد و باخلاقيت و در نظر گرفتن جنبههای زيباشناسی و خلاقانه و تزئينی كار همچنين اعمال نگاه مفهومی، عيارهايی است كه داوران در داوری آثار در نظر گرفتند تا اثری كه شامل همه معيارهاست را برگزينند.
وی افزود: آثار واصله گاهی فقط بخشی از معيارها را دارا بودند؛ مثلاًَ ممكن است آثار معيارهای نمايشگاه را رعايت كرده باشند و يا مفهومی باشند و يا ممكن است به شكل بديع دكوراتيو باشند و از حروف استفاده خلاقانه و نوآورانه كرده باشند. گاهی ممكن است اثر رسيده به دبيرخانه اثر خوب و مناسبی باشد اما تكراری باشد، يعنی اگر در جشنوارههای گذشته ارائه میشد حتماً جزء آثار برگزيده قرار میگرفت، ولی تكراری بودن آن موجب كسر امتياز از آن میشود؛ زيرا چنين جشنوارهها و نمايشگاهها، محلی برای ارائه آثار خوب و بديع است.
اين هنرمند گرافيست در مورد تفاوت جشنواره «اسماء الحسنی» با ديگر جشنوارهها گفت: تفاوت اين جشنواره با ديگر جشنوارهها تنها در موضوع ارائه شده است. موضوعات مذهبی به گونهای است كه بايد برای خلق اثر در مورد آن اعتقاد و باور قلبی وجود داشته باشد. اين موضوع جزء شرايط جشنواره نيست ولی جزء شرايط هنرمند است و اصولاً هنرمند برای خلق يك اثر بايد موضوع آن را قبول و باور داشته باشد و در خلق آثار مذهبی اين قضيه مهمتر است.
وی تاكيد كرد: هنگامی كه هنرمند با باور قلبی موضوعی را مطرح كند تأثيرگذاری بيشتری خواهد داشت و از شكل يك فرم خارج میشود؛ زيرا آن حرف با اعتقاد و ايمان گفته میشود. كلماتی كه در اين جشنواره توسط هنرمندان برای خلق اثر استفاده میشود، همه مقدس است، زيرا كلام قرآنی است و در جامعه ما به اين اسماء با وضو دست زده میشود. اين تفاوت بارز اين جشنواره با جشنوارههايی با موضوعات تبليغاتی است. آثار اين نمايشگاه برای روان ما مصرف دارد و روزمرگی ندارد.
موسیزاده بيان كرد: ممكن است مشاهده كنيم كه جامعه در دوره كنونی توجه چندانی به چنين برنامهها و آثار نمیكند، ولی اين قضيه از ارزش اين آثار نمیكاهد. چنين نمايشگاهی نگاه ارزشی هنرمندان را به موضوعات ارزشی متمركز و هدايت میكند.
داور نهمين نمايشگاه سالانه حروف نگاری و پوستر«اسماءالحسنی» در مورد تاثيرگذاری هنر گرافيك در انتقال مفاهيم دينی اظهار كرد: هنر، ظرفی است كه موجب ماندگاری مفهومی كه در آن قرار میگيرد میشود. مثل اين كه شما محصولی را بدون بستهبندی نگهداری كنيد؛ محصولی كه بستهبندی نداشته باشد از بين میرود، به فروش نمیرود و مشتری هم ندارد؛ ولی وقتی اين محصول در بستهبندی هنری قرار بگيرد ماندگار میشود.
وی ادامه داد: بستهبندی هنری قالبهای مختلفی دارد، مثلاً اينكه ما قرآن، كلام خدا را با هنر خوشنويسی كتابت كنيم و سپس با هنر صحافی و جلدسازی آن را بستهبندی كنيم، با هنر گرافيك برای آن طرح و عنوان طراحی كنيم و آن را صفحهآرايی كنيم؛ با هنر پوستر بر بخشی از آن مثل «اسماءالحسنی» دست بگذاريم و آن را ماندگار كنيم. اين بستهبندی موجب میشود به آن توجه بيشتری شود و ارتباط بهتری با آن برقرار شود و در جامعه به مصرف برسد.
موسیزاده در پايان عنوان كرد: گاهی ممكن است اثر هنری خلق شده در همين دوره زمانی مصرف نشود؛ مثل آثاری كه قرنهای پيش خلق شده و در دوره معاصر از آن بهرهگيری و استخراج میشود. البته اين ويژگی آثار فاخر است، زيرا در صورتی كه اثر مطلوب نباشد ممكن است جامعه را دچار كجفهمی و راههای نادرست در هنر كند.