شالوده سبك زندگی غربی بر اومانيسم استوار است

حجت‎الاسلام والمسلمين علی‌اكبر محمدی‌مهر، عضو هيئت علمی دانشگاه گلستان در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‎المللی قرآن(ايكنا) با بيان اينكه سبك زندگی نماد ظاهری زندگی انسان است كه در قالب‎های مختلف در رفتار فردی و اجتماعی او بروز و ظهور پيدا می‎كند گفت: سبك زندگی تركيبی از صورت و معنی است؛ صورت و ظاهر عبارت از همان سبك است و معنا و باطن عبارت از زندگی است؛ پس سبك زندگی تركيبی از ظاهر و باطن است.
عضو هيئت علمی دانشگاه گلستان يادآور شد: سبك زندگی يك مجموعه جامع و منسجم از عملكردهای روزمره يك فرد است كه نه تنها نياز جاری او را برطرف می‎كند بلكه يك هويت شخصی خاصی از وی ارايه می‎كند.
استاد حوزه علميه گلستان تصريح كرد: سبك زندگی در واقع از راهبردهای خاصی در طبقه‌بندی رفتاری و اعمال آن تبعيت می‎كند؛ جهان‌بينی اسلامی شكل خاصی از رفتار اجتماعی و فردی را نيز در روابط انسانی شكل می‌‎دهد و يك نظام رفتاری برای مكلف به آداب اسلامی تعريف می‎كند.
وی افزود: به عنوان مثال وقتی كسی در جهان‌بينی اسلامی می‎خواهد برای خود سبكی نوين بر پايه زندگی مطابق با الگوی دينی برپا كند، قاعدتا از صرف خوراكی كه در اصطلاح دينی به آن حرام گفته می‌شود پرهيز می‎كند و يا نوع ظاهر خود را نيز با جهان‌بينی اسلامی تطابق می‎دهد ولی در جهان‌بينی سكولار و ليبرال چنين محدوديت‎هايی مگر در حوزه بهداشتی كمتر ديده می‎شود.
محمدی مهر يادآور شد: در سبك زندگی اسلامی، سلام كردن يك ارزش و فضيلت است؛ فضيلتی كه برای آن پاداش اخروی در نظر گرفته شده است ولی در فرهنگ‎های ديگر اين مسئله به اين حد ارزش به حساب نمی‎آيد؛ در فرهنگ اسلامی عنوان می‎شود كه سلام مايه تلطيف قلوب است و گرمابخش روابط محسوب می‎شود و به همين دليل پاسخ دادن به اين نيكی، وجوب پيدا می‎كند.
وی گفت: سبك زندگی زمينه و پيش زمينه‎اش به باورها و جهان‌بينی و ايدئولوژی انسان باز می‌گردد؛ مسئله جهان‌بينی دينی در تنظيم سبك و الگوی زندگی تنها در يك حوزه خاص خلاصه نشده و تمام ابعاد زندگی انسان را دربر می‎گيرد.
عضو هيئت علمی دانشگاه گلستان گفت: اگر بخواهيم سبك زندگی را به درستی در قالب اسلامی و دينی معنا كنيم بايد بخشی از آن را در احكام دينی بيابيم؛ احكام فقهی يكی از مولفه‌های اصلی تنظيم سبك زندگی انسان است كه موجب تفاوت ميان مسلمانان با غير مسلمانان است.
وی گفت: سبك زندگی اسلامی و غربی از اساس به صورت مبنايی با هم متفاوت هستند؛ انسان مومن اعتقاد دارد كه انسان بايد به درگاه الهی تقرب پيدا كند ولی در باور فرهنگ غرب اين باور را در خود پرورانده كه من نمی‎خواهم خدايی شوم بلكه می‎خواهم خود، خدای زندگی خود باشم.
اين استاد حوزه علميه گلستان تصريح كرد: در تفكر مبنايی سبك زندگی غربی، انسان‎محوری تسلط كاملی بر حوزه رفتاری و تنظيم روابط انسانی دارد ولی در الگوی اسلامی عنوان می‎شود كه انسان بايد با طی كردن آداب و احكام و اخلاق اسلامی، صفاتی الهی پيدا كرده و به خدا نزديك شود.
وی گفت: در تفكر اومانيستی عنوان می‎شود كه هرآنچه كه من تصور می‎كنم حتما بايد همان‌گونه شود؛ وقتی چنين تفكری نظام فكری انسان را شكل دهد، نتيجه‎اش هم همين می‎شود كه يك فرد در عراق به اين خاطر كه از شكل مردم بی‎دفاع راضی نيست آنان را بی هيچ بهانه‎ای به رگبار می‎بندد يا در حوزه كلان‌تر استكبار به سرپرستی آمريكا می‌گويد چون ريختن خون هزاران افغانی و عراقی و پاكستان جزيی از منافع كشور من تامين می‎شود پس خون انسان‎ها ارزشی ندارد.
محمدی مهر يادآور شد: تنظيم و تدوين سبك زندگی اسلامی قطعا با تكيه بر يكسری از منابع دينی از جمله قرآن، روايات ائمه اطهار(ع)، سبك و سيره و روش بزرگان دين و عقل بدست می‌آيد؛ قرآن كريم سند جاويد و معجزه هميشگی است و در كنار آن روايات معصومين(ع) شكل رفتاری مسلمانان را با هم تنظيم می‎كنند؛ عقل نيز در نظام جهان‌بينی اسلامی به عنوان هدايت و رسول و چراغ باطنی مطرح است كه می‎تواند با استفاده از منابع اوليه، احكام رفتاری را استخراج كند.
وی به رساله حقوق امام سجاد(ع) به عنوان يكی از منابع ارزشمند حوزه سبك زندگی اسلامی اشاره كرد و گفت: اين رساله حقوقی، احكامی بسيار مترقی و ايده‌آل را برای تنظيم روابط انسانی ارايه می‎كند كه مسئوليت هر يك از انسان‌‎ها در قبال هم مشخص شده و بدون شك يكی از بی‎بديل‎ترين منابع برای تنظيم سبك زندگی اسلامی است.