کد خبر: 2551621
تاریخ انتشار : ۰۴ تير ۱۳۹۲ - ۰۹:۲۵

بيماری محسن پرويز، دستاويز سوژه خبری خبرنگاران حوزه كتاب!

گروه ادب: امان از وقتی كه خبرنگاران از هر مصيبت وارد شده به مسئولان و كارشناسان حوزه‌های مختلف برای خود كلاه می‌دوزند و از فرد مورد نظر برای هدفی غير از عيادت و سرسلامتی، عيادت می‌كنند!

امان از وقتی كه بيماری مسئولان و كارشناسان هم جامه سوژه خبری به تن می‌كند و خبرنگاران از هر دری برای حاشيه‌پردازی به اين موضوع وارد می‌شوند. اين جمله شايد در معنی برای بسياری از مردمی كه به دور از هياهوی جامعه و در بيمارستان و ديگر مراكز درمانی، تنها با بيماری دست و پنجه نرم می‌كنند و شاهد عيادت دوستان، اقوام و آشنايان هستند بی‌معنی باشد، ولی قطعاً برای گروه نخست، خالی از معنی و مفهوم نيست.
محسن پرويز كه چند سالی است از حيطه اجرايی وزارت ارشاد فاصله گرفته و در انجمن قلم مشغول به فعاليت است، هم‌اكنون بر تخت بيماری خوابيده و به دليل گرفتگی چهار رگ قلبش، پس از انجام عمل جراحی، دوران نقاهت را در بيمارستان قلب تهران سپری می‌كند.
اينكه محسن پرويز نيز همچون حسين اسرافيلی، پيشكسوت حوزه شعر دفاع مقدس و آئينی كشورمان نيز سوژه دست خبرنگاران شده، موضوعی است كه جای بحث دارد؛ چه بسا بيمار در اين وضعيت نيازمند استراحت و آرامش است و حضور خبرنگار در محل، برای بيماری كه كمابيش با بيماری در مبارزه است، با استرس و ايجاد فضايی همراه با ناآرامی توأم خواهد بود.
در ادامه اين مطلب نياز به توضيح است كه بيمار، به ويژه اگر مسئول اجرايی و كارشناس حوزه خاصی باشد، قطعاً درباره برخی موضوعات مورد سؤال قرار می‌گيرد كه قطعاً از ديد پزشك معالج نيز جای بحث و ممانعت دارد.
در اين حال بيمار نه تنها آرامش خود را در حين حضور اين افراد از دست می‌دهد و بايد مراقب كلماتی باشد كه از دهانش خارج می‌شود، بايد مراقب هر گونه فعاليت و حركتی از سوی خود باشد كه اين موضوع وی را با فشار روبرو خواهد كرد كه قطعاً از نظر پزشكی نيز جايز نيست. در اين راستا تصاوير افراد در سايت‌های مختلف، خود مصداق بارز اين ادعاست.
حال تصور كنيد محسن پرويز كه مشاور فرهنگی غلامعلی حدادعادل، كانديدای رياست جمهوری دوره يازدهم بود، بعد از سپری كردن آن دوران پر از فشار و رقابت، از گرفتگی رگ‌های قلبش مطلع و به بيمارستان منتقل می‌شود، آيا در مواجهه با خبرنگاران دچار دغدغه نخواهد شد و نبايد مراقب گفتار و حركات خود باشد؟
اگر اين ديدار از بيمار، تنها به عيادت صرف اختصاص داشت، بحث ديگری بود كه مورد تأييد و البته سفارش اكيد دين اسلام نيز هست، ولی آيا ديدار از معاون فرهنگی سابق وزير ارشاد كه هم‌اكنون سخنگوی انجمن قلم و چندی پيش، مشاور فرهنگی كانديدای رياست جمهوری بود، تنها به اين منظور صورت گرفته است؟ شواهد و البته دستگاه‌های ضبط صوتی كه در پيش روی اين مسئول قرار گرفته است، مواردی غير از اين را شهادت می‌دهد.
captcha