حجتالاسلام والمسلمين حسين علوی مهر، استاد حوزه و مدير گروه كلام مدرسه عالی قرآن كريم در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به اهميت بحث پيرامون مسئله استشراق و قرآنشناسی، گفت: استشراق به معنای اسلامشناسی دانشمندان غربی است كه اعم از مسيحی و يهودی يا دانشمندانی كه از قبل مسلمان بودند میشود.
وی يادآور شد: در خصوص مستشرقان بحثهای زيادی مطرح شده و دانشمندانی كه در اين زمينه به تلاش علمی دست زدهاند، به ذكر اهداف متعددی برای فعاليتهای علمی آنان اشاره كردهاند كه يكی از از اهدافی كه در تلاش محققان برای مستشرقان ذكر شده است، اهداف تبشيری است.
علوی مهر افزود: در اين زمينه عنوان شده است كه بسياری از مستشرقين و محققان غربی عمدتا به تبليغ دين مسيحيت و يهود و... پرداخته و نقدهايی غير واقعی را برای محكوم كردن دين اسلام مطرح كردهاند؛ در حوزه استشراق و قرآنپژوهی اين نظر بيشتر به چشم میآيد كه آنان سعی كردهاند در عمده فعاليتهای علمی خود اتهاماتی را به قرآن كريم و پيامبر(ص) نسبت دهند؛ آنان در بسياری از پژوهشهای خود به دنبال ترويج غير الهی بودن و غير وحيانی بودن قرآن بودهاند.
مدير گروه كلام مدرسه عالی قرآن كريم، گفت: دومين هدف آنان، ايجاد روزنههای تجاری برای دولتهای غربی است؛ در واقع اين يك حقيقت است كه يكی از اهداف دانشمندان استشراق پيدا كردن يك روزنه تجاری بود كه در مراكز متعددی چه در كشورهای اروپايی و آسيايی مشغول كارهايی هستند كه به نوعی تجارت محسوب میشود.
وی اظهار كرد: مسئله بعدی اهداف استعماری است؛ اينها در واقع نوعی افراد جاسوس برای كشورهای استعمارگر هستند؛ عدهای از مستشرقان از زمان برقراری روابط سياسی با كشورهای شرقی با اين هدف و انگيزه كار خود را آغاز كردند و هدف نهايی آنان سيطره و چپاول كشورهای اسلامی بوده است.
علوی مهر يادآور شد: آنان در اين زمينه با نقاب دينی و مذهبی و يهودیگری و مسيحی مسلكی وارد عرصه سيطره بر كشورهای اسلامی شدند؛ انگلستان در اين زمينه نقش فراوانی دارد؛ ادوارد سعيد میگويد كه سه امر باعث شده كه سادهترين تصور نسبت به عربها و اسلام به صورت كاملا سياسی و ناهنجار در بيايد كه يكی، تاريخ تعصب همگانی و مشهور ضد عرب و اسلام نزد غربیها بود؛ دوم نزاع بين اعراب و اسرائيل و تاثير بر يهوديان آمريكا و سوم فقدان هرگونه زمينه و موقعيت فرهنگی كه بتوانند با عربها و اسلام همكاری كنند.
وی افزود: اين سه دليل باعث شده كه صهيونيستها در اين عرصه حضور جدی داشته باشند كه الان بسياری از مراكز استشراقی توسط صهيونيستها اداره میشود.
علوی مهر يادآور شد: عملكرد حوزه در قبال استشراق به يك قرن و نيم پيش و در زمان نهضت سيدجمال الدين اسدآبادی برمیگردد كه از همان زمان در مبارزه با استعمار و خطوط فكری استعماری اين بحث را مطرح كرد؛ در اين عرصه میتوانيم به افرادی چون سيد قطب، شيخ محمد عبده و امام راحل كه جملات زيبايی در نقد مستشرقين دارند و همچنين علامه طباطبايی و شهيد مطهری و آيتالله طالقانی اشاره كنيم.
وی با ذكر اين مطلب كه هنوز سازماندهی روشنی برای مقابله با استشراق ايجاد نكردهايم، گفت: البته در مبارزه با استشراق از منظر فردی يا بنگاههای خصوصی علمی و يا در واقع مراكز علمی خصوصی، افراد جداگانه به مبارزه با اهداف و انگيزههای مستشرقان پرداختهاند.
اين استاد حوزه، عنوان كرد: مثلا دايرةالمعارف قرآن لايدن در هلند توسط يك زن آمريكايی به نام مك اوليف در شش جلد و 750مدخل نوشته شده كه ايران يك سازماندهی دقيقی در مقابله با اين كار انجام نداده با اينكه اين دايرةالمعارف تهاجمی عليه قرآن داشته ولی كشورهای اسلامی نيامدند يك مركزی برای مقابله با آن ايجاد كنند ولی در همين حال به شكل انفرادی و مراكز علمی و پژوهشی به نقد اين دايرةالمعارف پرداخته شده همچپنين مقالات فراوانی در نقد لايدن قلمپردازی شده است.
علوی مهر عنوان كرد: در همين رابطه مجلات بسيار خوبی نوشته و مقالات بسياری نيز منتشر شد كه نشاندهنده رشد اين نگاه در حوزه فردی در حوزههای علميه است؛ همچنين نقد آرای جديد آنها نيز به همين شكل در جريان است كه از آن جمله میتوان به دايرةالمعارف اليور ليمن اشاره كرد كه در اين زمينه نيز حوزه بايد نقش فعال خود را به خوبی ايفا كند.