حجتالاسلام و المسلمين عبدالرضا خوشنويس، معاون مشاركتهای مردمی ستاد احيا امر به معروف و نهی از منكر فارس در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه فارس، گفت: بر اساس تاريخ امام حسن مجتبی(ع) در 15 رمضان سال دوم هجرت متولد شده و در 28 صفر سال 50 هجری به شهادت رسيدند.
وی با تصريح اينكه زندگی ايشان دارای چند فصل مبين و آشكار است، افزود: فصل اول، دوران زندگی وی با رسول خداست كه از ولادت تا 7 سالگی است؛ دورانی كه مهمترين و بهترين زمان شكلگيری شخصيت هر انسانی است و آغاز زندگی ايشان با رسول اكرم(ص) و حضرت علی(ع) بهعنوان پدر و فاطمه زهرا(س) بهعنوان مادر، 3 عنصر فاخر و ارزشمند عامل تربيتی، باعث شد شخصيت وی در دوران اول زندگی خيلیخوب شكل بگيرد.
معاون مركز رسيدگی به امور مساجد فارس ادامه داد: فاز دوم زندگی آن حضرت، از 8 تا 15 سالگی بود كه در آن بدون رسول خدا(ص) و مادر و فقط با پدر سپری كردند؛ ايشان در اين فاز 2 عامل مهم تربيتی را از دست داد و دوران سختی را پشت سر گذاشت؛ ولی امام علی(ع) و كسانیكه جای مادر را پر كرده بودند كاری كردند كه وی فاز دوم را نيز خوب سپری كند.
حجتالاسلام خوشنويس گفت: فاز سوم، از 15 تا 21 سالگی ايشان بود كه با پدر بودند و حضرت علی(ع) دوران انزوای سياسی را سپری میكردند و در اين دوران آن حضرت در كنار پدر عضو مؤثر جامعه اسلامی بودند و كارهای تبليغی و ترويج دينی انجام داده و از اسلام حمايت كرده و شيعيان را راهنمايی میكردند.
مدير اجرايی ستاد زكات فارس افزود: بعد از كشته شدن عثمان و به خلافت رسيدن حضرت علی(ع)، امام حسن مجتبی(ع) مسئوليتهای اداری به فرزندان خود ندادند و امام حسن(ع) بهعنوان تكيهگاهی محكم در كنار پدر حضور داشت و مسئوليت نظامی گرفت و بهعنوان فرمانده سپاه اسلام در بعضی از جنگهای مسلمانان فعاليت كرد.
وی خاطرنشان كرد: بعد از شهادت امام علی(ع)، آن امام همام بهمدت 6 ماه مسئوليت خلافت را بهعهده گرفتند و بعد از آن بهخاطر عداوت دشمنان و ترس از بين رفتن اسلام، با معاويه صلح كردند كه اين يك صلح بابصيرت بود نه با خفت و ذلت.
معاون مشاركتهای مردمی ستاد احيا امر به معروف و نهی از منكر فارس گفت: در اين صلحنامه قيودی برای معاويه مشخص شد، بهعنوان مثال وی حق عمارت بر مؤمنان را نداشت؛ حق انتخاب جانشين برای خود نداشت و نبايد دست به گناه میزد.
حجتالاسلام خوشنويس تصريح كرد: معاويه با رعايت نكردن قيود اين صلحنامه فرصت را به امام داد و آن حضرت شروع به شناساندن چهره واقعی معاويه به امت اسلام كرد و دست به يك مبارزه پنهان زد.
وی اظهار كرد: اين صلح در قالب يك كار تدبير شده و انديشيده شده بود و صلح ايشان را يك صلح ذلتبار نمیدانيم؛ بلكه اين يك صلح بابصيرت و مدبرانه است.
مدير اجرايی ستاد زكات فارس با اشاره به اينكه امام حسن(ع) به سيدآلطه شهرت دارند، خاطرنشان كرد: در فرهنگ عربها سيد بهمعنای بزرگ و با سيادت است و سيادت ويژگی كسی است كه صفت خاصی داشته و آقایی و سروری منحصر بهفردی داشته باشد.
معاون مركز رسيدگی به امور مساجد فارس گفت: امام حسن(ع) به 2 علت از آقايی خاصی برخوردار بود؛ نخست اينكه وی از اوصاف ظاهری و اخلاقی پيامبر(ص) بيشترين ارث را برده بود و شباهت بسيار زيادی به آن حضرت داشت و دوم اينكه بخشش و قدرت انفاق وی در راه خدا بسيار زياد بود تا جايیكه ايشان چندبار در طول زندگی خود نصف اموالشان را در راه خدا انفاق كردند.
حجتالاسلام خوشنويس بيان كرد: تعبد، بندگی و لذت بردن از حق است كه وی بارها پای پياده از مدينه به مكه برای زيارت خانه خدا طی مسير كرده است، مهمترين خصايص امام حسن مجتبی(ع) بود.
وی، مديريت دينی و صبر و بردباری در خانه را از ديگر ويژگیهای بازر امام حسن(ع) ذكر كرد و افزود: امام يك زن چالشدار در خانه داشت؛ اما با رفتار محبتآميزی كه با وی داشت باعث شد اين زن پس از شهادت امام حسن(ع) از خوبیهای امام تعريف كرده و به بدیهايی كه در حق امام كرده بود اعتراف كند.
مدير اجرايی ستاد زكات فارس در پايان بهترين درسی كه میتوان از زندگی امام حسن(ع) در جهت سبك زندگی اسلامی گرفت را ايجاد فضای عاطفی و گذشت معرفی و خاطرنشان كرد: بايد با صبر و بردباری با چالشهای زندگی برخورد كنيم.