عليرضا اسماعيلی، سرپرست مركز علمی ـ كاربردی جهاد دانشگاهی زابل در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه سيستان و بلوچستان، گفت: انتظار به معنی اميد و آمادگی برای آينده بهتر است، انتظار يعنی آيندهنگری و تلاش برای دگرگونی و انقلاب، انتظار ظهور حضرت مهدی(عج)، با توجه به انقلاب جهانی و عظيم و عميقی كه دارد يعنی آماده باش كامل و زمينهسازی برای انقلاب جهانی و عميق است.
وی گفت: انتظار بر دو گونه است؛ انتظار خام و بیمسئوليت و انتظار پخته و مسئولانه، انتظار خام آن است كه بهطور سطحی در دنيا و موقت باشد و تنها به دعا، جشن، شب شعر و سخنرانی اكتفا شود ولی انتظار پخته و مسئولانه آن است كه با مسئوليت باشد و موجب تلاش پيگير انقلابی شود و چنين انتظار شرايطی دارد كه با تقليد زبان، تحصيل نمیشود.
سرپرست مركز علمی ـ كاربردی جهاد دانشگاهی زابل با بيان اينكه منتظر ظهور امام زمان(عج) بودن، در حقيقت حركت بهسوی كمال و آرمانهای موعود است و چنين انتظاری به فرموده امام رضا(ع)، فرج و گشايش به همراه دارد، افزود: انسان منتظر بسان كسی است كه در حين بالارفتن پايش لغزيده و دست به تخته سنگ گرفته و فرياد استغاثهاش بلند است.
وی گفت: انتظار فرج و اميد به آيندهای درخشان تغيير اساسی در رفتار و گفتار انسان ايجاد میكند پس همانگونه كه در سازندگی يك يك انسانها مؤثر است در سازندگی جامعه نيز كه از همان انسانها تشكيل شده تأثير خواهد گذاشت، انديشه انتظار و اعتقاد به آن روح مقاومت و پايداری را در جامعه نيز نگه میدارد، مقاومت و پايداری يعنی حفظ و حراست از ارزشهای انسانی و الهی و ايستادگی در برابر بيداد و ستمگری و تلاش برای بسط عدالت و دادگری.
اسماعيلی عنوان کرد: جامعه منتظر كه خواهان استقرار حكومت واحد جهانی مبتنی بر قسط و عدل است، با شناخت مواضع صحيح حركت و تحمل و پايداری نسبت به دشواریهای راه و با پيروی از خط ممتد رهبری به وحدت عمومی رسيده و با حضور در صحنههای پيكار نظری و عملی و همياری و همكاری با انسانهای خداجوی عدالتخواه، آماده قيام شده و بلكه اقدام به قيامهای زمينهساز انقلاب جهانی حضرت مهدی(عج) میكند.
سرپرست مركز علمی ـ كاربردی جهاد دانشگاهی زابل گفت: وجود مقدس امام عصر(عج) به شيعيان و پيروان خود دستور دادهاند: واكثِروا الدُعاءَ بِتَعجيلِ الفرجِ فاِن ذلِك فَرَجكم؛ برای تعجيل در امر فرج بسيار دعا كنيد، زيرا گشايش شما در آن است.
اسماعيلی به حديثی از حضرت رضا(ع) استناد كرد و گفت: شيعتنا المسلمون لامرنا، الآخذون بقولنا، المخالفون لاعدائنا. فمن لم يكن كذلك، فليس منا؛ شيعيان ما، كسانیاند كه تسليم شدگان فرمان ما و پذيرندگان سخن ما و مخالفان دشمنان ما، هستند، بنابراين، كسی كه چنين نباشد، از ما نيست. (وسائل الشيعه 18: 83، ح 25).