حجتالاسلام والمسلمین احمد زادهوش، معاون سابق فرهنگی ـ تبلیغی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) شعبه قم، گفت: روزهدار خواست خدا را بر خواهشهای نفسانی خود ترجيح میدهد همانطور که آیه 183 سوره بقره با عبارت «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ» بر وجوب روزهداری تأکید کرده است.
وی ادامه داد: در این آیه نتيجه روزهداری، تقويت اراده و روح پرهيزكاری و خود نگهداری است و اگر كسی توانست این تمرين خوب را انجام دهد، خوردنیها، آشاميدنیها و از لذات حلالی كه مورد علاقه اوست چشمپوشی كند و اراده خدا را بر خواست خود ترجيح دهد قوت و استحكامی پيدا میكند كه در مسير پرفراز و نشيب و افت و خيزهای زندگی بتواند خود را از حرام و شبهه حفظ كند.
وی بیان کرد: فلسفه روزهداری عبارات متعدد ديگری در احاديث دارد كه يكی از نتايج و فلسفههای آن از لسان روایات اين است كه انسان به ياد قيامت، گرسنگی و تشنگی آن باشد و يا اينكه گرسنگی فقرا را حس كند.
زادهوش تأکید کرد: بنا بر تکیه به آیه 183 سوره بقره، فلسفه اصلی ور روشن روزهداری «لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ» ذکر و بر اینکه شاید تقوا پیشه کنید، تأکید شده است.
وی با بیان اینکه همه کارهایی كه مربوط به ماه رمضان است و در طول سالهای گذشته روز به روز در فضاسازی و تكريم این ماه اقدام شده و شاهد جزءخوانیها و برگزاری نمايشگاههای بزرگ هستيم به جای خود قابل استفاده است، تصریح کرد: هر كس بيشتر بهرهمند شود بهتر است اما آنچه كمك میكند انسان از ظرفيت عظيم ماه رمضان حداكثر استفاده را بكند و بيش از ماههای ديگر از خود مراقبت كند همان سؤالی است كه از پیامبر(ص) پرسیده شد.
معاون سابق دفتر تبلیغات اسلامی ادامه داد: حضرت اميرالمومنین(ع) از رسول اکرم(ص) پرسیدند كه برترين كارها در ماه رمضان چیست؟ پيامبر(ص) در جواب فرمودند که پرهيز كردن از گناهان و مقام اول در تزكيه و تهذيب اين است كه تخلیه انجام شود، تخليه يكی از مقامات مقدماتی است، بدان معنا که انسان اول كارهايی كه نبايد بكند را نكند و زشتیها را از خود دور كند.
وی یادآور شد: اگر چه جمع كردن فضيلتها خوب است اما قدم اول در این راه تخليه است زیرا كسی که خيلی ذكر گويد، انفاق كند اما همراه با آن راستی، دل پاك و چشم خوب نداشته باشد همه خوبیهای خود را از دست میدهد.