حجتالاسلام والمسلمين سميعيان، استاد حوزه علميه و كارشناس رسانه ملی و استاد حوزه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به سالروز ميلاد امام حسن مجتبی(ع) گفت: امام حسن مجتبی(ع) اولين فرزند حضرت علی(ع) و حضرت زهرا(ع) است؛ ايشان امام دوم شيعيان هستند كه با عنوان امام حسن مجتبی(ع) از ايشان ياد میكنند.
وی افزود: وی مكنّی به ابومحمد و ملقب به مجتبی از اهل بيت(ع) و نيز پنج تن آل عبا به شمار میآيد؛ امام حسن بن علی(ع)، در سال ۳ هجری زاده شد و پس از پدر به امامت و خلافت مشغول شد ولی پس از مدت كوتاهی بنا به شرايط خاص و حساس آن دوران و برای حفظ و بقای اسلام به صلح با معاويه بن ابوسفيان رضايت داند؛ شهادت ايشان نيز در ۲۸ صفر سال ۵۰ هجری صورت گرفته است.
مدير مدرسه علميه علی بن موسیالرضا(ع) اظهار كرد: بررسی ابعاد شخصيتی امام حسن مجتبی(ع) بايد از حوزههای مختلفی صورت گيرد؛ مصادف شدن ولادت ايشان با ماه مبارك رمضان و آن هم در پانزدهمين روز اين ماه بهانه خوبی است برای شناسايی شخصيت و احوالات و دوران خاص و حساس امام حسن(ع).
وی گفت: اگر بخواهيم به طور اجمال شخصيت اين امام همام را مورد كنكاش قرار دهيم و در اين ماه به اين خصايص خود را مزين كنيم، میتوانيم به دو ويژگی از هزاران حُسن امام حسن(ع) اشاره كنيم؛ دو حُسنی كه در ايشان اعجاب برانگيز است و الگوی هر انسانی در سراسر گيتی از ازل تا ابد است.
سميعيان اظهار كرد: صبر و حلم حسنی اولين ويژگی ممتاز و خاص حضرت است كه شايد كمتر كسی را بتوان يافت كه به اندازه ايشان در مدت زمانهای طولانی و مقطعی به اين ميزان صبر و حلم و بردباری از خود نشان دادند؛ ايشان از طفلی در دامان رسول اكرم(ص)، امام علی(ع) و حضرت زهرا(ع) و در مصاحب با امام حسين(ع) و حضرت زينب(س) رشد يافتند و حتی برای برادران و خواهران خود نيز بهترين الگو بودند؛ ايشان در دامان نبوی به اوج كمالات انسانی و روحانی رسيدند و برای رهبری يك امت تا ابد، بهترين الگو و نمونه شدند.
كارشناس مذهبی رسانه ملی اظهار كرد: يكی از درسهای بزرگی كه در اين ماه از اين امام بايد بگيريم، حلم حسنی است كه بخصوص برای روزهداران بسيار مهم است؛ در اين ماه مؤمنان درس حلم و صبر و بردباری را مرور میكنند؛ در اين ماه گرم سال و در اين طولانیترين روزهای سال گرسنه و تشنه لب خود را از هرچه خوردنی و آشاميدنی و گفتنی است باز میدارند؛ تمرين میكنند كه زمينه گناه را ببينند و چشم فروببندند؛ همين صبر بر گناه و لذات دنيوی بهترين تمرين برای پالايش روح و تقويت اراده انسان است و شايد يكی از بركات روزه در ماه رمضان در فصل تابستان، تقويت اراده انسان است.
وی گفت: امام حسن مجتبی(ع) نمونه كامل حلم و صبر بودند و تاريخشناسان گواهی میدهند كه كمتر كسی در تاريخ اسلام اندازه ايشان مشكلات را تحمل كرده و برای حفظ دين اسلام مصلحتهايی را در پيش گرفتند كه هم اسلام را حفظ كرد و هم ايشان را به مشكلات بسياری انداخت.
اين استاد حوزه عنوان كرد: امام حسن(ع) در طول تاريخ امامت و خلافت خود با منافقان و محاربان و همچنين گروهها و فرقههای مختلفی درگيری داشتند و با صبر و حلم و شكيبايی و رأفتی كه داشتند مشكلات را حل كردند؛ مهمترين مشكلی در آن سالهای عليه امام بوجود آمد جهل بسيار زيادی بود كه در ميان برخی گروهها و افراد صاحب نفوذ وجود داشت و به همين دليل ايشان را به شدت آزار میدادند ولی حضرت با همه آنها به نحوی برخورد كردند نه وحدت جامعه اسلامی به هم نريزد و هم آنهارا اصلاح كنند؛ نادرست نيست كه ادعا كنيم اسلام با حلم حسنی احيا شد.
وی اظهار كرد: دومين ويژگی خاص امام حسن مجتبی(ع) كه بايد برای همه روزهداران منشأ عمل باشد؛ جود و كرم حضرت است؛ در تاريخ نقل شده است كه حضرت دو يا سه مرتبه كل اموال خود را بين فقرا تقسيم كردند؛ ايشان با آن مكنت سرشاری كه از آن برخوردار بودند ولی با پای پياده به اعمال حج میرفتند و خانه ايشان همواره پذيرای مستمندان، ايتام، در راه ماندگان و مسافران و... بود.
سميعيان عنوان كرد: اين مسائل بايد برای همه ما سرمشق باشد كه در اين ماه مبارك بيش از هر ماه ديگر به ياد فقرا و مستمندان باشيم؛ يكی از فلسفههای اصلی روزه نيز توجه به بيشتر به ايتام و نيازمندان جامعه است كه بايد سعی كنيم همچون حضرت امام حسن(ع) از مال خويش هر چند كم و يا زياد برای ايجاد عدالت اجتماعی و بهرهمند كردن ديگران استفاده كنيم؛ بايد هميشه دست ما برای كمك به ديگران برآورده باشد و هيچ كسی حس نكند كه از جانب ما سودی به او نمیرسد.
وی گفت: امام حسن(ع) در بين ائمه اطهار(ع) به كريم اهل بيت(ع)، شهرت يافتند زيرا ايشان هيچ مستمند و فقيری را بیجواب نمیگذاشتند و هميشه به فكر مستنمندان و فقرای امت بودند؛ ايشان هميشه در هر كار خيری پيش قدم بود و حتی با اينكه بسياری از همين افراد به دليل جهالتی كه در آن زمان در جامعه نسبت به شأن و مقام اهل بيت(ع) بوجود آمد، از دشمنان ايشان هم بودند ولی ايشان ذرهای، اين مسائل را دخيل نمیكردند و هميشه به آنان ياری میرساندند.
اين كارشناس مذهبی رسانه ملی اظهار كرد: در اوضاع حساس سياسی حاضر بسياری از افراد و تحليلگران عنوان كردند كه بايد در عرصه سياست خارجی مشی امام حسن(ع) را در پيش بگيريم ولی بايد در زمينه الگوگيری سياسی از ائمه(ع) به بسياری از مسائل و شرايط حساس داخلی و خارجی توجه كرد؛ بايد زمان حضرات را كاملا شناخت و بعد با زمان امروز و قدرت خود و دشمن مقايسه كرد؛ امروز به تعبير مقام معظم رهبری كشور ما در اوج قدرت از نظر نظامی و نيروی انسانی و مادی است، كشوری غنی و ثروتمندی كه با قدرت خود امروز خار چشم دشمنان شده است؛ در اين شرايط بايد همچون امام حسين(ع) به قيام خود عليه نظام طاغوتی ادامه دهيم ولی آنچه بايد از امام حسن(ع) و مديريت ايشان در زمان خلافت و امام درس بگيريم، حلم و شكيبايی ايشان در خصوص مسائل حساس داخلی و سياسی است كه واقعا اگر اتفاقات زمان ايشان را مرور كنيم به بهترين نحو میتوانيم دگرانديشان در حوزه سياسی و فرهنگی داخلی را با خود همراه كنيم.