قرآن اگر كلام بشر بود نمیتوانست حوادث آينده را پيشبينی كند
گروه حوزههای علميه: آيتالله العظمی سبحانی اعجاز علمی قرآن را يكی از دلايل اصلی در وحيانی بودن قرآن دانست و با اشاره به برخی سخنان درباره غيروحيانی بودن قرآن تاكيد كرد: قرآن اگر كلام يك انسان بود نمیتوانست حوادث آينده را پيشبينی كند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) آيتاللهالعظمی جعفر سبحانی بعد از ظهر امروز دوم مرداد ماه در جلسه تفسير قرآن كه در مدرسه حجتيه قم برگزار شد، با اشاره به سالروز ميلاد امام حسن مجتی(ع) گفت: زمانی كه امام حسن(ع) چشم به جهان گشودند ايشان را در لای پارچهای حرير از بهشت يا در روايتی ديگر در پارچه زربافت به نزد حضرت محمد(ص) آوردند و گويا در روايت دوم ايشان به پارچه زر اعتراض كردند.
وی افزود: بدون شك امام حسن(ع) از مظلومترين امامان شيعه هستند؛ حتی پس از رحلت و به خاك سپردن ايشان افرادی همچون مروان بن حكم هم گريه كردند و وقتی امام حسين(ع) دليل اين امر را از او پرسيد گفت صبر برادرت همچون استواری كوهها بود.
اين مفسر قرآن با اشاره آيات علمی قرآن اظهار كرد: ماه ابزاری طبيعی برای محاسبه گذر زمان است؛ ابزاری كه اسلام در دسترس همگان قرار داده است.
وی با بيان اينكه مقلدان بهتر است ماه شمسی را ملاك محاسبه خمس قرار دهند افزود: اسلام سال قمری را به دليل راحتی محاسبه آن ملاك قرار داده ولی سال شمسی هم بسيار خوب است ولی نيازمند دانش نجومی است ولی ما سال شمسی را برای محاسبه خمس برای مقلدين خود مجاز دانستهايم.
اين مفسر قرآن اظهار كرد: دانشمندان دوران گذشته، زمين را مركز عالم هستی میدانستند و خورشيد را بر دور آن چرخان تصور میكردند؛ ولی اين قرآن بود كه حركت خورشيد را مطرح كرده بود؛ همچنين قرآن برای ماه منازلی تعيين كرده است؛ قمر زمين در ابتدای ماه بسيار باريك بوده و تا شب چهاردهم كامل میشود و دوباره باريك میشود كه به آن تغيير شكلها، تغيير منازل نيز گفته میشود.
آيتالله العظمی سبحانی تصريح كرد: ماه از تمامی اين منازل عبور میكند و يه طور كامل به دور زمين میچرخد كه در قرآن نيز خداوند ماه نو را به شاخه زرد كم رنگ نخل تشبيه كرده است.
وی با ذكر اين مطلب كه قرآن سراسر وحی و ساخته زبان كسی جز خداوند نيست، گفت: خيلیها به اشتباه و يا از روی دشمنی قرآن را كلام پيامبر میدانند در حالی كه اگر واقعا كلام ايشان بود حداقل بايد متناسب با علم يك فرد در آن روزگار باشد نه عالمی كه بتواند مسايل شگرف را پيشبينی كند و يا حتی مسايلی كه هرگز هنوز هم برای بشر مكشوف نشده است.
اين مفسر قرآن آظهار كرد: زبان قرآن زبان عمومی است و هر كسی میتواند از قرآن به قدر فهم و درك خود استخراج كند؛ در آيه «لَا الشَّمْسُ یَنبَغِی لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» نيز بايد گفت كه يكی اينكه خورشيد و ماه نبايد همزمان با يكديگر ظاهر شوند زيرا در غير اين صورت تعادل جهان به هم میخورد و اين با اراده الهی سازگاری ندارد.
وی گفت: همچنين در تفسير اين آيه آوردهاند كه خورشيد كندتر از ماه حركت میكند و يا اينكه روز و شب نمیتوانند بر هم غلبه كنند.
وی افزود: بدون شك امام حسن(ع) از مظلومترين امامان شيعه هستند؛ حتی پس از رحلت و به خاك سپردن ايشان افرادی همچون مروان بن حكم هم گريه كردند و وقتی امام حسين(ع) دليل اين امر را از او پرسيد گفت صبر برادرت همچون استواری كوهها بود.
اين مفسر قرآن با اشاره آيات علمی قرآن اظهار كرد: ماه ابزاری طبيعی برای محاسبه گذر زمان است؛ ابزاری كه اسلام در دسترس همگان قرار داده است.
وی با بيان اينكه مقلدان بهتر است ماه شمسی را ملاك محاسبه خمس قرار دهند افزود: اسلام سال قمری را به دليل راحتی محاسبه آن ملاك قرار داده ولی سال شمسی هم بسيار خوب است ولی نيازمند دانش نجومی است ولی ما سال شمسی را برای محاسبه خمس برای مقلدين خود مجاز دانستهايم.
اين مفسر قرآن اظهار كرد: دانشمندان دوران گذشته، زمين را مركز عالم هستی میدانستند و خورشيد را بر دور آن چرخان تصور میكردند؛ ولی اين قرآن بود كه حركت خورشيد را مطرح كرده بود؛ همچنين قرآن برای ماه منازلی تعيين كرده است؛ قمر زمين در ابتدای ماه بسيار باريك بوده و تا شب چهاردهم كامل میشود و دوباره باريك میشود كه به آن تغيير شكلها، تغيير منازل نيز گفته میشود.
آيتالله العظمی سبحانی تصريح كرد: ماه از تمامی اين منازل عبور میكند و يه طور كامل به دور زمين میچرخد كه در قرآن نيز خداوند ماه نو را به شاخه زرد كم رنگ نخل تشبيه كرده است.
وی با ذكر اين مطلب كه قرآن سراسر وحی و ساخته زبان كسی جز خداوند نيست، گفت: خيلیها به اشتباه و يا از روی دشمنی قرآن را كلام پيامبر میدانند در حالی كه اگر واقعا كلام ايشان بود حداقل بايد متناسب با علم يك فرد در آن روزگار باشد نه عالمی كه بتواند مسايل شگرف را پيشبينی كند و يا حتی مسايلی كه هرگز هنوز هم برای بشر مكشوف نشده است.
اين مفسر قرآن آظهار كرد: زبان قرآن زبان عمومی است و هر كسی میتواند از قرآن به قدر فهم و درك خود استخراج كند؛ در آيه «لَا الشَّمْسُ یَنبَغِی لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ» نيز بايد گفت كه يكی اينكه خورشيد و ماه نبايد همزمان با يكديگر ظاهر شوند زيرا در غير اين صورت تعادل جهان به هم میخورد و اين با اراده الهی سازگاری ندارد.
وی گفت: همچنين در تفسير اين آيه آوردهاند كه خورشيد كندتر از ماه حركت میكند و يا اينكه روز و شب نمیتوانند بر هم غلبه كنند.
