بازی‌های خوبی كه در توفيق «مادرانه» نقش دارند

بازيگری در سينما و تلويزيون از جمله بخش‌هايی است كه سبب می‌شود يك فيلم يا سريال مقبوليت پيدا كند، اين رويكرد نيز معمولا به دو طريق حاصل می‌شود؛ ابتدا كارهايی كه تنها به واسطه حضور بازيگران مطرح و چهره مقبوليت پيدا می‌كنند.؛كارهايی كه الزاما كارهايی خوبی به لحاظ بازيگری نيست. دوم، بازيگرانی كه به اندازه گروه اول چهره نيستند، اما به اندازه‌ای كيفيت بازيشان خوب است كه تماشاگر ناخوداگاه جذب آن كارها می‌شود.
محوريت اين مطلب نيز درباره بازيگران چهره نيست، زيرا درباره آنها تا به امروز زياد سخن رانده شده است، بلكه منظور ما گروه دوم بازيگرانی هستند كه تنها كيفيت كارشان است كه موفقيت يك اثر را رقم زده است. سريال «مادرانه» از اين دسته توليدات است كه به يمن حضور «مهدی سلطانی توانسته، تصويرسازی موفقی از داستان داشته باشد. اين بازيگر هم توانسته عكس‌العمل‌های بيرونی را به خوبی عرضه كند و هم در بخش‌هايی از كارش، درون‌نگری را چاشنی كارش قرار داده است. به ويژه اينكه در اينگونه مواقع از حركات صورت به خوبی مجادله درونی خود را در كار ظاهر ‌می‌كند.
اين بازيگر شيرازی پيشتر كيفيت كار خود را در كارهايی چون «در مسير زاينده رود» و «ملكه» نشان داده بود؛ به ويژه در «ملكه» كه بازی وی به شدت چشم‌نواز بود به‌نحوی‌كه بسياری معتقد بودند سيمرغ بازيگر نقش مكمل در جشنواره سی‌ام فيلم فجر بايد به وی تعلق می‌گرفت، البته در اين حوزه نبايد از كارهای خوب اين بازيگر در تئاتر هم غافل شد.
اينكه يك بازيگری از تئاتر وارد سينما شود موافق و مخالف خاص خود را دارد، اما درباره اين بازيگر به گواه اكثريت نتيجه مثبت بوده است، حتی مخالفان حضور بازيگران تئاتری جلوی دوربين معتقد بودند بازی وی به هيچ وجه شكلی غلو شده تئاتری ندارد؛ مسئله‌ای كه معمولا بازيگری تئاتری به آن متهم می‌شوند. مطلب ديگر اينكه، بازيگران تئاتر چون فن بيان و بازی را به صورت ريشه‌ای فراگرفته‌اند، بازيشان در مقابل ديگر نقش‌آفرينان گل درشت است و در كلامی ديگر باعث پايين آمدن كيفيت كار بازيگران رو برويشان می‌شوند، اما در اين كار سلطانی دوش به دوش ديگران بازيگران حركت كرد تا كيفيت عالی كارش سبب ديده نشدن ديگران نقش آفرينان سريال نشود.
توضيحات گفته شده فوق به نوعی خفيف‌تر در كار مهرداد ضيايی ديگر بازيگر سريال هم به چشم می‌خورد، هرچند بی‌انصافی است كه در اين ميان از بازی عباس غزالی هم غافل شويم؛ بازيگر جوانی كه به نوعی بازيش تماشاگر را به ياد بازی‌های چند سال پيش صابر ابر می‌اندازد. همين امتياز نيز سبب می‌شود اميدوار باشيم بازيگری خوب ديگری به دنيای تلويزيون راه يافته است. اين بازيگر در سريال «وضعيت سفيد» هم توانايی خود را نشان داده بود.
در پايان اين مطلب هم بايد به بازی ديگر هنرمندان سينمايی اين كار هم اشاره كرد؛ لعيا زنگنه و شقايق فراهانی دو بازيگری كه در پرونده كاری خود كارهای خوب چند نمونه دارند، اما در اين كار بازيشان تا حدی رو و مشخص است، به ويژه شقايق فراهانی كه به واسطه ظاهر به هيچ وجه با نقشش همخوان نيست. به هر حال بازيگری اين سريال مناسبتی از كيفيت نسبتا بالايی سود برده است. اين ويژگی مثبت يك نمره درخشان در پرونده جواد افشار (كارگردان سريال) خواهد بود. به ويژه اينكه «مادرانه» تا به امروز بهترين كار اين كارگردان در تلويزيون بوده است.