هـره معـارف، مدرس حوزه علميه شيراز در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه فارس، با اشاره به بايدها و نبايدهای حضور زنان در اجتماع از ديدگاه قرآن و اسلام، عنوان كرد: از جمع آيات و روايات چنين برمیآيد كه حضور زن در اجتماع مورد تأييد و پسنديده است؛ اما اين حضور شرايطی دارد كه بايد به آنها توجه كرد.
وی تأكيد كرد: اسلام حضور زن در جامعه را بهصورت مشروط تأييد میكند؛ يك زن مسلمان بايد آگاهانه و بابصيرت و با رعايت خطوط قرمز، پوشش مناسب و رعايت وقار و متانت حاشيه امنيتی برای حضور خود در اجتماع ايجاد كند.
معارف با اشاره به بعضی اتفاقات تاريخی و حضور زنان تجليل شده در اسلام، افزود: حضور حضرت زهرا(س) در مباهله، ايراد خطبه توسط ايشان در مسجد، بيعت زنان با رسول خدا(ص)، اقدام خواهر حضرت موسی(ع) برای حفظ جان برادر، حضور دختران شعيب(ع) در اجتماع و ... همه دليل تأييد اسلام بر حضور زن در عرصه اجتماعی، سياسی، اقتصادی است.
وی تصريح كرد: زن بايد در مكانی با ممنوعيت اختلاط زن و مرد، چشم چرانی و نگاه به نامحرم، اظهار و اعلان زينت به نامحرم، خودنمايی و تبرّج برای نامحرم و با فراموش نكردن وظيفه خطير همسرداری، فرزندپروری و كانون گرم خانواده، وفاداری به همسر و فرزندان و با شناخت شأن و جايگاه والای زن شرايط حضور خود را هموار كند.
مدرس حوزه و دانشگاه اظهار كرد: اسلام بر عدم ناز و كرشمه در صحبت با نامحرم تأكيد میكند و حتی بر نوع راه رفتن زنان در جامعه دقت نظر دارد.
معارف در پايان خاطرنشان كرد: قرآن راه رفتن دختر شعيب(ع) را بهعنوان الگويی برای زنان میستايد و متانت و حيای او را موقع راه رفتن مورد تمجيد قرار میدهد.