6 شهريور؛ بررسی عمل صالح در نشست ادبيات انسان در قرآن
گروه ادب: يك پژوهشگر قرآنی از برگزاری سومين نشست ادبيات انسان در قرآن و نهجالبلاغه در روز چهارشنبه، 6 شهريورماه خبر داد كه بررسی عمل صالح يكی از محورهای آن است.
ابوالقاسم حسينجانی، شاعر و پژوهشگر قرآنی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، با اشاره به برگزاری سومين نشست «ادبيات انسان در قرآن و نهجالبلاغه» در روز ششم شهريور و ساعت 17:30 در سالن اجتماعات مركز آفرينشهای ادبی حوزه هنری، انسان و جامعه را در بعد وسيع كلام الهی در قرآن كريم و نهجالبلاغه بررسی میكند.
وی گفت: ميان درك و ترك دوگانگی است و با ورود به وادی نظريهپردازی از منفی به مثبت خواهيم رسيد. در اين وادی عدهای بايد دراك و عدهای تراك(عملگرا، عينیگرا) باشند تا بتوانند با امر به معروف و نهی از منكر جلودار اعمال منفی شوند.
اين شاعر و پژوهشگر قرآن و نهجالبلاغه افزود: اگر میخواهيم قرآن جايگاه واقعیاش را پيدا كند بايد سعی كنيم تا به حد و منظوری كه مورد نظر آن بوده برگردد و اين امر بايد از خود انسان به عنوان موضوعيت قرآن، آغاز شود. در واقع بايد فضا را آماده كرد تا به چيزی كه میخواهيم برسيم و با توسعه بهشت است كه میتوان جهنم را به فروپاشی رساند.
حسينجانی در بخش ديگری از سخنان خود، بحث تقوا را به عنوان يك موضعگيری كليدی و انسانی مطرح كرد و در رابطه با مسئله توبه، اظهار كرد: اگر از رباخواری توبه كرديد، تنها بايد اصل مال خود را برداشت كنيد.
حسينجانی از قرآن و نهجالبلاغه به عنوان بهترين تصويرهای كلامی و هنری ياد كرد و هدف را از بين بردن جاهل دانست، نه از بين بردن جهل و نتيجه گرفت كه از دل؛ ايمان و عمل صالح بيرون میآيد و بايد از خدا بخواهيم تا راه درست را نشانمان دهد.
وی، ورود انسانها به عمل صالح در زندگی فردی و اجتماعی را «تقوا» دانست و گفت: با توجه به سوره «والعصر» میخواهيم از در اصلی كه همان تقوا است گذر كنيم و اين تقوا است كه به انسان اميد میدهد و از دل آن ايمان و عمل صالح بيرون میآيد و ما سعی میكنيم كه تقوا را براساس شرايط روز مورد تجزيه و تحليل قرار دهيم و ببينيم با توجه به شرايطی كه در آن زندگی میكنيم؛ چه بايد كرد و چه عملی میتواند به عنوان عمل صالح تلقی شود.
وی با اشاره به اينكه بسياری از كارهايی كه امروزه ما به عنوان عمل صالح به آن مینگريم، در واقع توجه به حواشی است نه توجه به متن، ادامه داد: ما میخواهيم براساس آيات و روايات قرآنی ببينيم كه آيا مدرسهسازی، چاپ قرآن يا كارهای فرهنگی و آموزش عمل صالح است يا اينكه اكثر كارهايی كه انجام میدهيم حاشيه است و آنچه را كه قرآن و نهجالبلاغه مورد نظرش است اينها نيست.
وی گفت: ميان درك و ترك دوگانگی است و با ورود به وادی نظريهپردازی از منفی به مثبت خواهيم رسيد. در اين وادی عدهای بايد دراك و عدهای تراك(عملگرا، عينیگرا) باشند تا بتوانند با امر به معروف و نهی از منكر جلودار اعمال منفی شوند.
اين شاعر و پژوهشگر قرآن و نهجالبلاغه افزود: اگر میخواهيم قرآن جايگاه واقعیاش را پيدا كند بايد سعی كنيم تا به حد و منظوری كه مورد نظر آن بوده برگردد و اين امر بايد از خود انسان به عنوان موضوعيت قرآن، آغاز شود. در واقع بايد فضا را آماده كرد تا به چيزی كه میخواهيم برسيم و با توسعه بهشت است كه میتوان جهنم را به فروپاشی رساند.
حسينجانی در بخش ديگری از سخنان خود، بحث تقوا را به عنوان يك موضعگيری كليدی و انسانی مطرح كرد و در رابطه با مسئله توبه، اظهار كرد: اگر از رباخواری توبه كرديد، تنها بايد اصل مال خود را برداشت كنيد.
حسينجانی از قرآن و نهجالبلاغه به عنوان بهترين تصويرهای كلامی و هنری ياد كرد و هدف را از بين بردن جاهل دانست، نه از بين بردن جهل و نتيجه گرفت كه از دل؛ ايمان و عمل صالح بيرون میآيد و بايد از خدا بخواهيم تا راه درست را نشانمان دهد.
وی، ورود انسانها به عمل صالح در زندگی فردی و اجتماعی را «تقوا» دانست و گفت: با توجه به سوره «والعصر» میخواهيم از در اصلی كه همان تقوا است گذر كنيم و اين تقوا است كه به انسان اميد میدهد و از دل آن ايمان و عمل صالح بيرون میآيد و ما سعی میكنيم كه تقوا را براساس شرايط روز مورد تجزيه و تحليل قرار دهيم و ببينيم با توجه به شرايطی كه در آن زندگی میكنيم؛ چه بايد كرد و چه عملی میتواند به عنوان عمل صالح تلقی شود.
وی با اشاره به اينكه بسياری از كارهايی كه امروزه ما به عنوان عمل صالح به آن مینگريم، در واقع توجه به حواشی است نه توجه به متن، ادامه داد: ما میخواهيم براساس آيات و روايات قرآنی ببينيم كه آيا مدرسهسازی، چاپ قرآن يا كارهای فرهنگی و آموزش عمل صالح است يا اينكه اكثر كارهايی كه انجام میدهيم حاشيه است و آنچه را كه قرآن و نهجالبلاغه مورد نظرش است اينها نيست.
