فاصله نسل سوم با ارزشهای دفاع مقدس از عافيتطلبی ناشی میشود
گروه جهاد و حماسه: يك نويسنده جانباز ضمن گلايه از برخی از سياهنمايیها در حوزه دفاع مقدس تصريح كرد: آنچه ميان نسل سوم و دفاع مقدس فاصله انداخته است، عافيتطلبی است و بیتوجه شدن نسبت به اين موضوع نيز جزء آفتهای اين حوزه به شمار میآيد.
محمدرضا سهرابینژاد، نويسنده حوزه دفاع مقدس در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: متأسفانه نسل جديد كه جنگ را نديدهاند، به جای اينكه به رشادت و حماسه دفاع مقدس توجه كنند، به سياهنمايی جنگ میپردازند. آنها چيزهايی را كه میخوانند با فكر خودشان و زندگی كه در آن هستند مقايسه میكنند و جز تلخی و رنج و از همپاشيدگی خانواده، چيزی نمیبينند.
وی ادامه داد: ولی كسانی كه در جنگ بودند، میديدند كه اگر به جنگ نمیرفتند سرزمين، نواميس و هويتشان از دست میرود. شاعر اين تفاوت ديدها را اين گونه بيان میكند؛ «در بلا بودن به از بيم بلاست.»
نويسنده مجموعه «اين همه باران» گفت: فردی كه در جبهه حضور داشته و همه چيز را از نزديك لمس كرده است، آن ترس را احساس میكند. با خون و وجود و احساسش، گلوله، آتش، مرگ و مين را لمس میكند.
وی تصريح كرد: كسی كه پای تلويزيون نشسته و ممكن است همان صحنه را در قالب فيلم ببيند، ممكن است ناراحت شود، ولی آن احساس واقعی را ندارد؛ در نتيجه يك مقدار، آن كارهايی كه از روی شنيدهها نوشته میشود ضعيف است. شاعری كه در زمان جنگ نبوده، الان نمیتواند از جنگ بگويد، ولی كسی كه تيكهای از وجودش را در جنگ از دست داده، 30 سال بعد هم باز میتواند از آن صحبت بكند.
سهرابینژاد در ادامه با بيان اينكه برای حفظ اين ارزشها نياز به بازوانی داريم، گفت: من در نوشتههايم به فرمايشات مقام معظم رهبری تأسی میكنم كه هميشه گفتند ما بايد آماده باشيم. من معتقدم در هشت سال جنگی كه به ما تحميل شد، شاخهای از ادبيات به وجود آمد به نام دفاع مقدس كه اين بايد حفظ شود و حفظش هم اين نيست كه از كشتههايمان بگوييم.
وی تصريح كرد: ما بايد همديگر را وصيت و نصيحت كنيم كه رفاهزده نشويم، بايد حواسمان جمع باشد. متحد باشيم، اختلاف ميانمان نيفتد. برای اينكه دشمن اطرافمان هست. من در آثارم اين نكات را گنجاندهام و اين هشدار را به مخاطبانم میدهم كه دشمن در كمين ماست و اگر ما متحد نباشيم و وارد بازیهای سياسی و رفاهی شويم، آنگاه دشمن سوء استفاده میكند.
سهرابینژاد در ادامه با بيان شعری از سرودههايش در اين حوزه گفت: در دهكده پير، گرگ مكاری هست/ آری وطن و دين و شرفهايی هست/ دلسرد مشو تفنگ و زنگار مگير/ گهگاه مرا با تو سر و كاری هست.
وی ادامه داد: ادبيات را اين طور ادامه دادن، همان دفاع گذشته است. يا مثلاً رجز میخوانيم كه هنگامه رزم خشم طوفانی داريم/ زين روست كه دشمن هراسان داريم/ حلاج يكی بود كه رقصيد به دار/ ما مردم سر به دار رقصان داريم.
اين شاعر دفاع مقدس گفت: جوانانی كه جنگ را نديدهاند هم میتوانند از جنگ صحبت كنند و به خلق اثر دست بزنند، ولی حرفهای خوب و غرورانگيز مطرح شود و نه اينكه تنها از يتيم شدن بچهها و استخوانهای بازگشته و پلاك سوخته حرف زده شود؛ چون تمام جنگ اين موارد نيست.
سهرابینژاد اظهار كرد: گرگ پشت ديوار است، ما نبايد اسلحهمان را زمين بگذاريم. ما بايد اين مفاهيم را ترسيم كنيم. ولی سياهنمايی و بيان تلخیها به صورت صرف، كار درستی نيست. متاسفانه اين اواخر از اين دست كارها زياد شده است.
وی در پاسخ به اينكه چرا ارزشهای دفاع مقدس به خوبی به جوانان انتقال نيافته است، گفت: من علت اين امر را عافيتطلبی میدانم. اينكه ما اگر در زندگیمان سختی نداشته باشيم، تنبل میشويم. مثل كسی كه پول ندارد و مجبور است برای امرار معاش سختی را متحمل شود. انسانی كه اين مشكل را نداشته باشد، اين سختی را نمیكشد.
سهرابینژاد افزود: بزرگترين آفتی كه ما را در زمينه دفاعی تهديد میكند اين است كه بیتوجه شويم. فكر كنيم ارتش و سپاه و نيروهای دفاعی داريم و ديگر بیتوجه شويم. البته اين موارد وجود دارند و بسيار هم قوی هستند، اما كار فرهنگی هم لازم است.
وی عنوان كرد: ما میبينيم كه 70 و 80 سال از جنگ جهانی دوم گذشته و اروپاييان هنوز درباره آن فيلم میسازند و فيلمهايشان هم مورد استقبال واقع میشود.
اين شاعر جانباز تأكيد كرد: شعرهايی كه من گفتهام نشان دهنده اين بود كه درست زندگی میكنيم. بايد مثل كشاورزی باشيم كه زمين را شخم میزند و دستش هم تفنگ دارد كه اگر گرازی به مزرعهاش نزديك شد آن را با تير بزند. ما به زندگی سرافرازانه خود ادامه میدهيم، ولی از دفاع غافل نمیشويم.
سهرابینژاد گفت: برای آفرينش ادبی در اين حوزه از خيلی چيزها میتوانيم الهام بگيريم. همين مزار شهدا میتواند الهامبخش باشد. من كتابی دارم به نام اقيانوسهای مستطيل. هر كدام از اين قبرها اقيانوسی است. زمين جايی شگفت است و شگفتتر از آن بهشت زهرا(س) است. در مستطيلهايش نگاه كن چه اقيانوسهايی كه نخفتهاند.
وی در ادامه اظهار كرد: نشرهای خصوصی امروز از آثار دفاع مقدس حمايت نمیكنند. آنها میخواهند كاسبی كنند. كاری كنند كه كتابهايشان به فروش برسد. پول بابت كتابی بدهند كه سود كنند. در اين شرايط كتابهای دفاع مقدس فروش ندارد. بنابراين دولت بايد سرمايهگذاری كند. به همين دليل بنياد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس پديد آمده تا اين كار را انجام دهد. ما نبايد از بخش خصوصی اين انتظار را داشته باشيم و بخشهايی هم كه اين كار را كردهاند مطمئناً به آنها كمك دولتی شده است.
اين فعال حوزه دفاع مقدس در پايان به دو كتاب شعرش كه در زمان جنگ نوشته شده است، اشاره كرد و گفت: بنياد حفظ آثار به دليل تغيير ساختار، نشر كتابها را به تعويق انداخته است و من بايد منتظر مديريت جديد و موافقت آنها باشم.
وی ادامه داد: ولی كسانی كه در جنگ بودند، میديدند كه اگر به جنگ نمیرفتند سرزمين، نواميس و هويتشان از دست میرود. شاعر اين تفاوت ديدها را اين گونه بيان میكند؛ «در بلا بودن به از بيم بلاست.»
نويسنده مجموعه «اين همه باران» گفت: فردی كه در جبهه حضور داشته و همه چيز را از نزديك لمس كرده است، آن ترس را احساس میكند. با خون و وجود و احساسش، گلوله، آتش، مرگ و مين را لمس میكند.
وی تصريح كرد: كسی كه پای تلويزيون نشسته و ممكن است همان صحنه را در قالب فيلم ببيند، ممكن است ناراحت شود، ولی آن احساس واقعی را ندارد؛ در نتيجه يك مقدار، آن كارهايی كه از روی شنيدهها نوشته میشود ضعيف است. شاعری كه در زمان جنگ نبوده، الان نمیتواند از جنگ بگويد، ولی كسی كه تيكهای از وجودش را در جنگ از دست داده، 30 سال بعد هم باز میتواند از آن صحبت بكند.
سهرابینژاد در ادامه با بيان اينكه برای حفظ اين ارزشها نياز به بازوانی داريم، گفت: من در نوشتههايم به فرمايشات مقام معظم رهبری تأسی میكنم كه هميشه گفتند ما بايد آماده باشيم. من معتقدم در هشت سال جنگی كه به ما تحميل شد، شاخهای از ادبيات به وجود آمد به نام دفاع مقدس كه اين بايد حفظ شود و حفظش هم اين نيست كه از كشتههايمان بگوييم.
وی تصريح كرد: ما بايد همديگر را وصيت و نصيحت كنيم كه رفاهزده نشويم، بايد حواسمان جمع باشد. متحد باشيم، اختلاف ميانمان نيفتد. برای اينكه دشمن اطرافمان هست. من در آثارم اين نكات را گنجاندهام و اين هشدار را به مخاطبانم میدهم كه دشمن در كمين ماست و اگر ما متحد نباشيم و وارد بازیهای سياسی و رفاهی شويم، آنگاه دشمن سوء استفاده میكند.
سهرابینژاد در ادامه با بيان شعری از سرودههايش در اين حوزه گفت: در دهكده پير، گرگ مكاری هست/ آری وطن و دين و شرفهايی هست/ دلسرد مشو تفنگ و زنگار مگير/ گهگاه مرا با تو سر و كاری هست.
وی ادامه داد: ادبيات را اين طور ادامه دادن، همان دفاع گذشته است. يا مثلاً رجز میخوانيم كه هنگامه رزم خشم طوفانی داريم/ زين روست كه دشمن هراسان داريم/ حلاج يكی بود كه رقصيد به دار/ ما مردم سر به دار رقصان داريم.
اين شاعر دفاع مقدس گفت: جوانانی كه جنگ را نديدهاند هم میتوانند از جنگ صحبت كنند و به خلق اثر دست بزنند، ولی حرفهای خوب و غرورانگيز مطرح شود و نه اينكه تنها از يتيم شدن بچهها و استخوانهای بازگشته و پلاك سوخته حرف زده شود؛ چون تمام جنگ اين موارد نيست.
سهرابینژاد اظهار كرد: گرگ پشت ديوار است، ما نبايد اسلحهمان را زمين بگذاريم. ما بايد اين مفاهيم را ترسيم كنيم. ولی سياهنمايی و بيان تلخیها به صورت صرف، كار درستی نيست. متاسفانه اين اواخر از اين دست كارها زياد شده است.
وی در پاسخ به اينكه چرا ارزشهای دفاع مقدس به خوبی به جوانان انتقال نيافته است، گفت: من علت اين امر را عافيتطلبی میدانم. اينكه ما اگر در زندگیمان سختی نداشته باشيم، تنبل میشويم. مثل كسی كه پول ندارد و مجبور است برای امرار معاش سختی را متحمل شود. انسانی كه اين مشكل را نداشته باشد، اين سختی را نمیكشد.
سهرابینژاد افزود: بزرگترين آفتی كه ما را در زمينه دفاعی تهديد میكند اين است كه بیتوجه شويم. فكر كنيم ارتش و سپاه و نيروهای دفاعی داريم و ديگر بیتوجه شويم. البته اين موارد وجود دارند و بسيار هم قوی هستند، اما كار فرهنگی هم لازم است.
وی عنوان كرد: ما میبينيم كه 70 و 80 سال از جنگ جهانی دوم گذشته و اروپاييان هنوز درباره آن فيلم میسازند و فيلمهايشان هم مورد استقبال واقع میشود.
اين شاعر جانباز تأكيد كرد: شعرهايی كه من گفتهام نشان دهنده اين بود كه درست زندگی میكنيم. بايد مثل كشاورزی باشيم كه زمين را شخم میزند و دستش هم تفنگ دارد كه اگر گرازی به مزرعهاش نزديك شد آن را با تير بزند. ما به زندگی سرافرازانه خود ادامه میدهيم، ولی از دفاع غافل نمیشويم.
سهرابینژاد گفت: برای آفرينش ادبی در اين حوزه از خيلی چيزها میتوانيم الهام بگيريم. همين مزار شهدا میتواند الهامبخش باشد. من كتابی دارم به نام اقيانوسهای مستطيل. هر كدام از اين قبرها اقيانوسی است. زمين جايی شگفت است و شگفتتر از آن بهشت زهرا(س) است. در مستطيلهايش نگاه كن چه اقيانوسهايی كه نخفتهاند.
وی در ادامه اظهار كرد: نشرهای خصوصی امروز از آثار دفاع مقدس حمايت نمیكنند. آنها میخواهند كاسبی كنند. كاری كنند كه كتابهايشان به فروش برسد. پول بابت كتابی بدهند كه سود كنند. در اين شرايط كتابهای دفاع مقدس فروش ندارد. بنابراين دولت بايد سرمايهگذاری كند. به همين دليل بنياد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس پديد آمده تا اين كار را انجام دهد. ما نبايد از بخش خصوصی اين انتظار را داشته باشيم و بخشهايی هم كه اين كار را كردهاند مطمئناً به آنها كمك دولتی شده است.
اين فعال حوزه دفاع مقدس در پايان به دو كتاب شعرش كه در زمان جنگ نوشته شده است، اشاره كرد و گفت: بنياد حفظ آثار به دليل تغيير ساختار، نشر كتابها را به تعويق انداخته است و من بايد منتظر مديريت جديد و موافقت آنها باشم.
