كلام الهى، جلوهاى از قدرت و علم و حكمت خدا است
امامجمعه عجبشير در جمع نمازگزاران در شب شام غريبان امام جعفر صادق(ع) گفت: كلام الهى، جلوهاى از قدرت و علم و حكمت خدا است.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، حجتالاسلام محمود شربيانی، امامجمعه عجبشير در جمع نمازگزاران در شب شام غريبان امام جعفر صادق(ع) با اشاره به حالات پيشوای ششم مسلمانان گفت: امام صادق(ع) هميشه در يكی از سه حالت بود، يا روزهدار بود، يا در حال نماز و يا ذكر میگفت و مجلسش نيكو و نفعش فراوان بود.
شربيانی، «ايمان»را از ديدگاه امام صادق(ع) تشريح كرد و افزود: «ايمان»در قرآن چهارگونه مطرح شده است، اقرار زبانى، تصديق قلبى، انجام واجبات، تأييد و حمايت است و خداوند مىفرمايد «لا تجدقوما يومنون بالله و ...»، هيچ قوم و گروهى را كه ايمان به خدا و روز قيامت دارد نمىيابى كه با دشمنان خدا و رسولش دوستى كنند، هرچند پدران يا فرزندان يا برادران يا خويشاوندان آنها باشند، ايشان كسانى هستند كه خدا ايمان (يعنى تأييد و حمايت خود) را بر لوح و صفحه قلوبشان نوشته و با روحى از جانب خودش آنها را تقويت فرموده ...».
شربيانی در ادامه سخنان خود در اين زمينه اضافه كرد: خداوند مىفرمايد «اى رسول ما هنگامى كه بندگانم از تو درباره من سؤال كنند، بگو كه من نزديكم. دعاى دعا كننده را آن هنگام كه مرا مىخواند اجابت مىكنم. پس آنها بايد دعوت مرا بپذيرند و به من ايمان بياورند تا به سعادت راه يابند». مردى نزد امام صادق(ع) آمد و همين آيه را مطرح كرد و گفت «من خدا را مىخوانم ولى دعايم به اجابت نمىرسد. چرا؟» امام فرمود كه «زيرا شما به عهد و پيمان خدا وفادار نيستيد»، خداوند مىفرمايد «به عهد من وفا كنيد تا به عهد شما وفا كنم». «اوفوا بعهدى اوف بعهدكم». آنگاه چنين ادامه دادند «بهخدا سوگند اگر شما به پيمانتان با خدا وفا دار باشيد (و فرامين او را اطاعت و نواهى او را ترك گوئيد) خدا به پيمان خود با شما وفا مىكند (و دعاهايتان را مستجاب و بهشت را نصيبتان مىگرداند)».
امامجمعه عجبشير با اشاره به فرمايش امام صادق(ع) مبنی براينكه قرآن، تجلىگاه خداست، گفت: كلام الهى، جلوهاى از قدرت و علم و حكمت خداست و آيات قرآن، هر يك نشانهاى از عظمت الهى است. امام صادق(ع) در زمينه جلوهگاه بودن قرآن براى ذات مقدس خدا البته براى چشمهاى بيدار و دلهاى آگاه مىفرمايد «لقد تجلى الله لخلقه فى كلامه و لكنهم لايبصرون» خداوند بر خلق خويش در كلام خودش تجلى كرده است، ولى آنان خدا را نمىبينند.
شربيانی، «ايمان»را از ديدگاه امام صادق(ع) تشريح كرد و افزود: «ايمان»در قرآن چهارگونه مطرح شده است، اقرار زبانى، تصديق قلبى، انجام واجبات، تأييد و حمايت است و خداوند مىفرمايد «لا تجدقوما يومنون بالله و ...»، هيچ قوم و گروهى را كه ايمان به خدا و روز قيامت دارد نمىيابى كه با دشمنان خدا و رسولش دوستى كنند، هرچند پدران يا فرزندان يا برادران يا خويشاوندان آنها باشند، ايشان كسانى هستند كه خدا ايمان (يعنى تأييد و حمايت خود) را بر لوح و صفحه قلوبشان نوشته و با روحى از جانب خودش آنها را تقويت فرموده ...».
شربيانی در ادامه سخنان خود در اين زمينه اضافه كرد: خداوند مىفرمايد «اى رسول ما هنگامى كه بندگانم از تو درباره من سؤال كنند، بگو كه من نزديكم. دعاى دعا كننده را آن هنگام كه مرا مىخواند اجابت مىكنم. پس آنها بايد دعوت مرا بپذيرند و به من ايمان بياورند تا به سعادت راه يابند». مردى نزد امام صادق(ع) آمد و همين آيه را مطرح كرد و گفت «من خدا را مىخوانم ولى دعايم به اجابت نمىرسد. چرا؟» امام فرمود كه «زيرا شما به عهد و پيمان خدا وفادار نيستيد»، خداوند مىفرمايد «به عهد من وفا كنيد تا به عهد شما وفا كنم». «اوفوا بعهدى اوف بعهدكم». آنگاه چنين ادامه دادند «بهخدا سوگند اگر شما به پيمانتان با خدا وفا دار باشيد (و فرامين او را اطاعت و نواهى او را ترك گوئيد) خدا به پيمان خود با شما وفا مىكند (و دعاهايتان را مستجاب و بهشت را نصيبتان مىگرداند)».
امامجمعه عجبشير با اشاره به فرمايش امام صادق(ع) مبنی براينكه قرآن، تجلىگاه خداست، گفت: كلام الهى، جلوهاى از قدرت و علم و حكمت خداست و آيات قرآن، هر يك نشانهاى از عظمت الهى است. امام صادق(ع) در زمينه جلوهگاه بودن قرآن براى ذات مقدس خدا البته براى چشمهاى بيدار و دلهاى آگاه مىفرمايد «لقد تجلى الله لخلقه فى كلامه و لكنهم لايبصرون» خداوند بر خلق خويش در كلام خودش تجلى كرده است، ولى آنان خدا را نمىبينند.
