ابراهيم حسنبيگی، كارشناس ادبيات داستانی انتشارات مدرسه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در بيان مطالبات خود از وزير فرهنگ و ارشد اسلامی بيان كرد: داشتن متولی فرهنگی برای آثار دفاع مقدس كه از جنس فرهنگ است، امری بديهی به شمار میرود كه برای رشد و اعتلای اين فرهنگ بايد صورت پذيرد.
وی با بيان يك مثال عنوان كرد: كانون فكری كودك و نوجوان، يك مؤسسه فرهنگی است كه در رأس آن افرادی قرار دارند كه فكر فرهنگی و هويت فرهنگی دارند و میدانند كه با اهل قلم چه طور برخور كنند؛ به همين دليل هر سال دستاوردهايی نو و تأثيرگذار ارائه میكنند.
حسنبيگی عنوان كرد: دانشگاهها هم میتوانند در اين زمينه نقش داشته باشند و كارهای پژوهشی و تاريخی و تحقيقی به آنان سپرده شود تا ادبيات و فرهنگ دفاع مقدس به صورت آكادميك دنبال شود و به نتايج مطلوب در اين زمينه دست يابيم.
نويسنده كتاب «پايان راه» گفت: دفتر حوزه هنری يك كار خوب كرده و آن اين است كه پای صحبت مردم و شاهدان عينی جنگ و خانواده شهدا نشسته و خاطرات آنها را شنيده و از آنها كتابهای فاخر و ارزشمند توليد كرده است؛ از اين رو منابع ارزشمندی برای آينده توليد كرده است، اما اين كافی نيست، چون ما در اين حوزه هنوز به رمان فاخری دست پيدا نكردهايم.
نويسنده كتاب «عروسك شكسته» ادامه داد: به علت برخوردهای بدی كه با موضوع جنگ شده است، بسياری از انگيزهها درباره كار كردن در اين حوزه از بين رفته. ارزشهای دفاع مقدس برای خيلی از افراد كمرنگ شده و حتی نسل جوان و زير 30 سالهها با اين مقوله بيگانه هستند.
وی عنوان كرد: بسياری از مردم نسبت به ارزشهای انقلاب بیتوجه شدهاند. به همين دليل به جای اينكه مراسم دهه فجر مردمی و انقلابی باشد، به طور دولتی اداره میشود؛ هفته دفاع مقدس نيز میتواند با هيجان و شكوه خاصی برگزار شود، ولی چون همه كارها دولتی است و دولت حضور پررنگ دارد، نقش مردم كمرنگ شده است.
حسنبيگی گفت: شكافهای فرهنگی و اقتصادی بسياری ايجاد شده كه علت بسياری از بیتوجهیها به مقوله فرهنگ دفاع مقدس همين موضوع است. مردم وقتی احساس كنند كه از آرمانها و اهداف خود دور شدهاند و ارگانها و سازمانها داعيهدار انقلاب و شهدا شدهاند، نااميد و دلسرد میشوند.
نويسنده كتاب «شش تن يك فرياد» گفت: مردم به خوبی هر ساله مراسمات مذهبی همچون ايام محرم و جشنهای شعبانيه را برگزار میكنند، چون كار را از خودشان میدانند و با شكوهی هر چه تمامتر در گسترش و توسعه اين فرهنگ میكوشند.
وی افزود: ما میخواستيم آرمانهای دهه شصت را در كشور نهادينه و با آن ريشههای قوی انقلاب را مستحكم كنيم، نه اينكه بعد از مدتی آن را از يا ببريم و به اهدافی كه برای آن خون دادهايم پشت كنيم. وقتی فاتحه عدالت و برابری خوانده شده و فاصله طبقاتی از قبل انقلاب بيشتر شد، مردم نسبت به ارزشها بیتفاوت میشوند و به اغيار پناه میبرند.
حسنبيگی گفت: همه مردم به شهيدان احترام میگذارند و میدانند اگر آنها نبودند ما نيز نبوديم، ولی برای آنها كف نمیزنند چون ما داعيهدار دفاع مقدس شديم.
وی از تكرار برنامههای فرماليته و كليشهای از تلويزيون انتقاد كرد و افزود: وقتی در هفته دفاع مقدس، تلويزيون را نگاه میكنيد از تكرار برنامههای شعاری رنج میبريد؛ دفاع كردن نامناسب از جنگ به دفاع مقدس آسيب بسيار رسانده است. به طور كلی كار نكردن در حوزهای كه به آن مسلط نيستيم يا نمیتوانيم به خوبی از آن دفاع كنيم، بيشتر از آن كه سود برساند موجب ضرر و زيان میشود. بد دفاع كردن از جنگ، مضرتر از دفاع نكردن از آن است.
حسنبيگی ادامه داد: پای صحبت مسئولان فرهنگی كه مینشينی، همه نگران هستند و كاستی و فراموشی و بیتفاوتی را میبينند. خانوادههای شهدا و رزمندگان نيز نگران وضع موجود هستند و من علت را دگرديسی در جامه میبينم.
وی در پاسخ به مطلوبيت توليد كارهای سفارشی توسط سازمانها و مراكز در ادبيات دفاع مقدس گفت: فرقی بين كار سفارشی و غيرسفارشی نمیبينم. نمیتوان گفت كه كارهای سفارشی ممكن است از كيفيت پايين برخوردار باشند. چه اينكه من خودم به خودم سفارش دهم و چه از خارج كسی به من سفارش نوشتن دهد. در هر دو صورت وقتی احساس مسئوليت باشد، كار دارای مخاطب فراوان میشود.
حسنبيگی در پايان نيز به يكی از آسيبهای سفارشنويسی اشاره كرد و گفت: برخی از آسيبهای كار سفارشنويسی اين است كه تعداد كتابهای متوسط و ضعيف در ادبيات پايداری افزايش يافته و چون اين گونه كتابها بازخورد چندانی ندارند، كارنامه اين گونه ادبيات را ضعيف جلوه میدهد و البته اگر اهل فن پای اين كتابها بنشينند، تازه متوجه ضايعات وارد شده به ادبيات دفاع مقدس میشوند.