شعر دينی در متون فارسی سابقهای 1100 ساله دارد
گروه هنر: قلمرو موضوعی شعر دينی در زبان فارسی حدود هزار و صد سال سابقه دارد و در اين خصوص پيشينه مكتوب به صورت سند وجود خواهد داشت.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه قم، محمدعلی مجاهدی، پدر شعر آئينی كشور 16 شهريورماه در ديدار اعضای كانون مداحان قم با آيتالله ميلانی از فضلای حوزه علميه قم گفت: در سده سوم در قم 40 شاعر شيعی زندگی كردهاند كه به هر دو زبان فارسی و عربی مسلط بودهاند و اين افراد از دوستداران سرسخت اهل بيت(ع) هستند.
وی ادامه داد: اشعار فارسی ابوجعفر عطار قمی از نظر دلنشينی، زيبايی و غنای محتوايی به مراتب بهتر از رودكی سمرقندی است ولی متاسفانه چون شيعه حضرت علی(ع) بوده، يك بيت از اشعار وی باقی نمانده است.
استاد مجاهدی با بيان اينكه تاريخ قم به زبان عربی نگاشته شده و مجدداً به زبان فارسی ترجمه شده است، تصريح كرد: وضع شعر آئينی به زبان فارسی قدمت باشكوهی دارد و متاسفانه مرور زمان، دخالت برخی قرائتهای ناخواسته و نا مستند و وارد شدن مطالب واهی و خرافی و گزاف مخصوصا بعد از نگارش مقتل «حجتالشهداء» اصل متن را به حاشيه برده است.
وی استفاده از الفاظ شبههدار در شعر را نامأنوس بيان كرد و ضمن قرائت چندين بيت شعر با مصداق به حول اين موضوع پرداخت.
در ادامه اين ديدار آيتالله ميلانی، رئيس بنياد فرهنگی امامت بيان كرد: در شعر استعارات، كنايات و اقسام كلمات فراوان است و اين موارد از محسنات شعر شمرده میشود.
وی ضمن اشاره به اشعار حافظ افزود: در اشعار حافظ از «می» بسيار سخن گفته شده است ولی اين الفاظ بر معنای حقيقی خود نيست و برای آن الفاظ معنای خاصی در نظر گرفته میشود و اصطلاح است.
ميلانی تصريح كرد: برخی از اساتيد فقه همانند ميرزا كاظم تبريزی با توجه به اشعار بعضی از شعرا گفته است اگر قرار باشد تمامی الفاظ را به معنای حقيقی مطرح كنيم بايد تمام شعرا را متهم به فسق و فجور نماييم.
آيتالله ميلانی در ادامه عنوان كرد: اشعاری كه بعضی از شعرا در حجت اهل بيت(ع) سرودهاند و دارای كلمات فوق باشد و منظور معنای لغوی باشد كفر است و طبق آيات و روايات ائمه اطهار(ع) عبد خدای متعال هستند و شريك خدا نيستند و بايد بدانيم خلقت ما به دست او است و تمام شئون موت ما به دست او است.
وی ادامه داد: اشعار فارسی ابوجعفر عطار قمی از نظر دلنشينی، زيبايی و غنای محتوايی به مراتب بهتر از رودكی سمرقندی است ولی متاسفانه چون شيعه حضرت علی(ع) بوده، يك بيت از اشعار وی باقی نمانده است.
استاد مجاهدی با بيان اينكه تاريخ قم به زبان عربی نگاشته شده و مجدداً به زبان فارسی ترجمه شده است، تصريح كرد: وضع شعر آئينی به زبان فارسی قدمت باشكوهی دارد و متاسفانه مرور زمان، دخالت برخی قرائتهای ناخواسته و نا مستند و وارد شدن مطالب واهی و خرافی و گزاف مخصوصا بعد از نگارش مقتل «حجتالشهداء» اصل متن را به حاشيه برده است.
وی استفاده از الفاظ شبههدار در شعر را نامأنوس بيان كرد و ضمن قرائت چندين بيت شعر با مصداق به حول اين موضوع پرداخت.
در ادامه اين ديدار آيتالله ميلانی، رئيس بنياد فرهنگی امامت بيان كرد: در شعر استعارات، كنايات و اقسام كلمات فراوان است و اين موارد از محسنات شعر شمرده میشود.
وی ضمن اشاره به اشعار حافظ افزود: در اشعار حافظ از «می» بسيار سخن گفته شده است ولی اين الفاظ بر معنای حقيقی خود نيست و برای آن الفاظ معنای خاصی در نظر گرفته میشود و اصطلاح است.
ميلانی تصريح كرد: برخی از اساتيد فقه همانند ميرزا كاظم تبريزی با توجه به اشعار بعضی از شعرا گفته است اگر قرار باشد تمامی الفاظ را به معنای حقيقی مطرح كنيم بايد تمام شعرا را متهم به فسق و فجور نماييم.
آيتالله ميلانی در ادامه عنوان كرد: اشعاری كه بعضی از شعرا در حجت اهل بيت(ع) سرودهاند و دارای كلمات فوق باشد و منظور معنای لغوی باشد كفر است و طبق آيات و روايات ائمه اطهار(ع) عبد خدای متعال هستند و شريك خدا نيستند و بايد بدانيم خلقت ما به دست او است و تمام شئون موت ما به دست او است.
