کد خبر: 2597796
تاریخ انتشار : ۰۹ مهر ۱۳۹۲ - ۱۱:۰۱
در بازدید مسئولان خبرگزاری ایکنا مطرح شد:

مشکلات جانبازان قطع نخاعی شهرستانی

گروه جهاد و حماسه: در حاشيه بازديد مديران و مسئولان خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) از آسايشگاه جانبازان قطع نخاعی ثارالله مطرح شد: جانبازان از شهرستان‌های گوناگون مجبور به ترك ديار خود می‌شوند تا به رفع مشكلات جانبازی خود در تهران بپردازند. به راستی آيا جان‌بازی كردن بايد همراه با مشكلات باشد.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، به مناسبت هفته دفاع مقدس، تعدای از مسئولان و مديران خبرگزاری ايكنا از آسايشگاه جانبازان ثارالله ديدار و در گفتگويی صميمانه پای صحبت‌های جانبازان نشستند.
جانباز سرافراز، اردشیر شيركوه، دلاور مردی از ايلام است كه در دشت اميرالمؤمنين(ع) در عمليات شناسايی سال 61 از ناحيه نخاع کمری مجروح شده است.
وی در جمع اصحاب رسانه و مديران و مسئولان خبرگزاری(ايكنا) از مشكلات و مسائل جانبازی‌اش سخن گفت. قبل از جنگ در ايلام ساكن بوده و به دليل مشكلات بيماری‌اش، ساكن خوزستان شده است. بقيه درد و دل‌ها را از زبان خودش بشنويد.
با توجه به اينكه خوزستان در دل خود صدها جانباز و قطع نخاعی دارد، پزشكان آن ديار با ما و بيمار ی ما آشنايی چندانی ندارند. هر دكتری مراجعه می‌كنيم، به وضعيت بيماری ما اشراف ندارد.
متخصصان ما در تهران هستند. ما به كلينيك‌های درد، كليه و مثانه و اورولوژی و متخصصان داخلی در بيمارستان ساسان مراجعه می‌كنيم. بيماران نخاعی برای كلينيك درد به بيمارستان خاتم الانبيا(ص) مراجعه می‌كنند. پزشكان در اينجا با مشكلات ما آشنايی كامل دارند.
اما رفت و آمد برای ما بسيار سخت است و بايد با هواپيما بيايم و بروم. همسرم هم به دليل پرستاری از من دچار ناراحتی ديسك كمر شده و قادر به همراهی من نيست. هر چند كه اگر با من همراهی كند و به تهران بيايد كسی هزينه او را پرداخت نمی‌كند و او حتی جا برای خوابيدن ندارد و هزينه رفت و آمدهايش را خودمان بايد متقبل شويم كه با حقوق‌های ناكافی ما جور درنمی‌آيد.
لذا من تنها می‌آيم و تنها برمی‌گردم. هزينه خود ما را هم به صورت نيم بها پرداخت می‌كنند و ما برای استفاده از مزايای بليط رايگان هر دفعه بايد به بنياد شهيد رجوع كنيم كه با وضعيت جسمانيمان اين كار مقدور نيست.
وضعيت درمان ما نيز در اينجا به كندی صورت می‌گيرد، از وقتی به اينجا می‌آييم تا زمانی كه به شهر و ديارمان بازگرديم ممكن است يك تا دو ماه زمان ببرد. ممكن است بعد از مراجعه به پزشك يك ماه بعد نوبت‌دهی مجدد صورت گيرد و تا آن زمان ما مجبوريم در آسايشگاه دور از خانه و خانواده بمانيم. گاه ممكن است برای بررسی تأثير يك دارو يك ماه در اينجا منتظر باشيم.
زمانی زيرنظر بنياد جانبازان بوديم و چند سال بعد زيرنظر بنياد شهيد رفتيم. بنياد شهيد بيشتر به وضعيت شهدا و خانواده‌های آنان رسيدگی می‌كند، تا قبل از اين ما بودجه خاص خودمان را داشتيم و بودجه‌مان جدا از اين افراد بود.
ما هم‌اكنون زيرمجموعه ايثارگرانيم اما كارت شاهد نداريم. بچه‌های ما از مزايای اين كارت استفاده نمی‌كنند. به هر صورت جانباز بالای 70 درصد به عنوان شهيد محسوب می‌شود. ما كمتر از شهدا زجر نمی‌كشيم. ما شهيدان زنده‌ايم. كاش كمی بيشتر به جانبازان توجه شود.
captcha