صورت و سيرت انسان در تفسير موضوعی قرآن منتشر شد
گروه ادب: «تفسير موضوعی قرآن كريم» با زير عنوان «صورت و سيرت انسان در قرآن» به قلم آيتالله العظمی جوادیآملی و به همت انتشارات اسراء منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، «تفسير موضوعی قرآن كريم» با زير عنوان «صورت و سيرت انسان در قرآن»، عنوان كتابی است كه به قلم آيتالله العظمی جوادیآملی به رشته تحرير درآمده و از دو بخش با عناوين صورت آدمی در كتاب الهی و سيرت الهی انسان در قرآن كريم تشكيل شده است.
انسان كه برآيند ملك و ملكوت است، از سابقه ازلی و لاحقه ابدی برخوردار است. جانمايه انسانی، نفس نفيس او است كه گوهر يكدانه صدف هستی، قطيعه الهی و لطيفه ربوبی است. او به لحاظ هدف الهی و غايت اقصای خود به سوی محبوب و معشوق در حركت است و تنها توشه راه و عصای كارآمد، عنصر عظيم تقواست كه كرامت عنداللهی را به همراه داشته و انسان را به محوريت تقوا، كريم میگرداند.
بشريت امروز به بحرانی گرفتار شده كه رهايی از آن بسيار دشوار است. از اين رو ساحلنشينان عقل و وحی، رسالتی بس سنگين دارند. چهاردهمين جلد از مجموعه «تفسير موضوعی قرآن كريم»، در اين رسالت به بخشهای مختلف هستی انسان و جهات وجودی او میپردازد و میكوشد تا از دو جنبه علمی و عملی به تعريف انسان از ديدگاه قرآن بپردازد و با تشريح دو نحوه خلقت آدمی، اصل و فرع او را تبيين كند.
بخش نخست به بررسی مبدأ فاعلی، مبدأ داخلی و مبدأ غايی پرداخته و بخش دوم شامل موضوعاتی چون رفتار خدا با انسان، انسان و علم در قرآن، خلافت الهی انسان، كرامت الهی انسان و دين و رهبری انسان در قرآن است.
در عصر حاضر، نهضت رجوع به قرآن و پيگيری مباحث تفسيری، توان بيشتری يافت و با جهاد علمی مفسر بزرگ، علامه طباطبايی(ره) ميدان جديدی گشوده شد و با پيروزی انقلاب اسلامی در آخرين سالهای قرن چهاردهم هجری، هزاران قرآنپژوه مشتاق را به سوی علوم اسلامی و به ويژه تفسير قرآن فراخواند.
از جمله آن نهضت تفسيری، مجموعه حاضر است كه با نگرشی انسانشناختی، به دقت در قرآن كريم پرداخته و به شيوه گفتاری، جان و دل هزارات دانشجوی جوان را صفا داده و نواخته است. همان كسانی كه از سراسر ميهن اسلامی به بارگاه كريمه اهل بيت(ع) و حوزه مقدس قم میشتافتند و شبهای جمعه را در محضر استاد مؤلف، به درس مینشستند.
در اين كتاب، انسان به كوه بلندی مانند شده است كه دامنه زيبا و سرسبز آن از طبيعت آدمی حكايت دارد و هر چه از اين دامنه فراتر رويم و سير عمودی معرفت را تداوم بخشيم، چشماندازها پرشكوهتر و منظرهها ديدنیتر میشود و در منتهی اليه صيرورت و بلندای قله انسانيت، میتوان به غايت بينايی و نهايت زيبايی يعنی شهود جمال حق و لقای محبوب مطلق، واصل شد.
در بخشی از اين كتاب آمده است: «تربيت الهی در قرآن، هم بقای انسان را تضمين میكند و هم عزت او را تأمين، و راه حيات عزيزانه را برای بشر هموار خواهد كرد. از سويی به انسان میفهماند كه او بسان درخت نيست كه پس از يك دوره حيات گياهی به هيزم و سپس خاكستر، تبديل شود و بر اين پندار كه پس از مرگ، صالح و مفسد، پرهيزگار و تبهكار همگی يكسان هستند، خط بطلان میكشد(آيه 28 سوره مباركه ص) و با همين ادبيات الهی، همسانی مسلِم و مجرم را مردود میخواند و به آرزوی دستنايافتنی دوزخيان اشاره میكند كه به فرشته مأمور جهنم میگويند از خدای خود، مرگ و رهايی از عذاب را برای ما تقاضا كن و پاسخ میشنوند كه شما همواره ماندنی هستيد.»
انسان كه برآيند ملك و ملكوت است، از سابقه ازلی و لاحقه ابدی برخوردار است. جانمايه انسانی، نفس نفيس او است كه گوهر يكدانه صدف هستی، قطيعه الهی و لطيفه ربوبی است. او به لحاظ هدف الهی و غايت اقصای خود به سوی محبوب و معشوق در حركت است و تنها توشه راه و عصای كارآمد، عنصر عظيم تقواست كه كرامت عنداللهی را به همراه داشته و انسان را به محوريت تقوا، كريم میگرداند.
بشريت امروز به بحرانی گرفتار شده كه رهايی از آن بسيار دشوار است. از اين رو ساحلنشينان عقل و وحی، رسالتی بس سنگين دارند. چهاردهمين جلد از مجموعه «تفسير موضوعی قرآن كريم»، در اين رسالت به بخشهای مختلف هستی انسان و جهات وجودی او میپردازد و میكوشد تا از دو جنبه علمی و عملی به تعريف انسان از ديدگاه قرآن بپردازد و با تشريح دو نحوه خلقت آدمی، اصل و فرع او را تبيين كند.
بخش نخست به بررسی مبدأ فاعلی، مبدأ داخلی و مبدأ غايی پرداخته و بخش دوم شامل موضوعاتی چون رفتار خدا با انسان، انسان و علم در قرآن، خلافت الهی انسان، كرامت الهی انسان و دين و رهبری انسان در قرآن است.
در عصر حاضر، نهضت رجوع به قرآن و پيگيری مباحث تفسيری، توان بيشتری يافت و با جهاد علمی مفسر بزرگ، علامه طباطبايی(ره) ميدان جديدی گشوده شد و با پيروزی انقلاب اسلامی در آخرين سالهای قرن چهاردهم هجری، هزاران قرآنپژوه مشتاق را به سوی علوم اسلامی و به ويژه تفسير قرآن فراخواند.
از جمله آن نهضت تفسيری، مجموعه حاضر است كه با نگرشی انسانشناختی، به دقت در قرآن كريم پرداخته و به شيوه گفتاری، جان و دل هزارات دانشجوی جوان را صفا داده و نواخته است. همان كسانی كه از سراسر ميهن اسلامی به بارگاه كريمه اهل بيت(ع) و حوزه مقدس قم میشتافتند و شبهای جمعه را در محضر استاد مؤلف، به درس مینشستند.
در اين كتاب، انسان به كوه بلندی مانند شده است كه دامنه زيبا و سرسبز آن از طبيعت آدمی حكايت دارد و هر چه از اين دامنه فراتر رويم و سير عمودی معرفت را تداوم بخشيم، چشماندازها پرشكوهتر و منظرهها ديدنیتر میشود و در منتهی اليه صيرورت و بلندای قله انسانيت، میتوان به غايت بينايی و نهايت زيبايی يعنی شهود جمال حق و لقای محبوب مطلق، واصل شد.
در بخشی از اين كتاب آمده است: «تربيت الهی در قرآن، هم بقای انسان را تضمين میكند و هم عزت او را تأمين، و راه حيات عزيزانه را برای بشر هموار خواهد كرد. از سويی به انسان میفهماند كه او بسان درخت نيست كه پس از يك دوره حيات گياهی به هيزم و سپس خاكستر، تبديل شود و بر اين پندار كه پس از مرگ، صالح و مفسد، پرهيزگار و تبهكار همگی يكسان هستند، خط بطلان میكشد(آيه 28 سوره مباركه ص) و با همين ادبيات الهی، همسانی مسلِم و مجرم را مردود میخواند و به آرزوی دستنايافتنی دوزخيان اشاره میكند كه به فرشته مأمور جهنم میگويند از خدای خود، مرگ و رهايی از عذاب را برای ما تقاضا كن و پاسخ میشنوند كه شما همواره ماندنی هستيد.»
