آهنگران ژنرال فرهنگی بوده است
گروه ادب: كوثری در مراسم نقد كتاب آهنگران، وی را ژنرالی فرهنگی ناميد كه ابعاد مختلف شخصيتی و آثار وی بايد مورد بررسی قرار گيرد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، برنامه نقد و بررسی كتاب آهنگران، ظهر امروز 14 مهرماه در سالن مطهری علوم اجتماعی دانشگاه تهران با حضور مسعود كوثری، عضو هيئت علمی گروه ارتباطات دانشگاه تهران و علی اكبری مزدآبادی، مولف كتاب برگزار شد.
علی اكبری مزد آبادی در اين برنامه با اشاره به علاقه فراوانش به صادق آهنگران از دوران كودكی، گفت: زمانی كه بزرگتر شدم، تصميم گرفتم در اين زمينه كاری انجام دهم و قرار بر اين شد تا خاطرات حاج صادق آهنگران را به نگارش درآورم و نوحهها حذف شود.
وی افزود: با توجه به اينكه خاطرات وی همراه با نوحهها بود، نتوانستيم از آن چشمپوشی كنيم و از همين رو، تكتك نوارها را پياده كرديم.
اكبری مزد آبادی ادامه داد: آهنگران از ابتدای جنگ با سازمانها، موسسات فرهنگی، روزنامهها و رسانههای گوناگون مصاحبههای زيادی انجام داده بود، اما هيچ محصولی از آنها به دست نيامده بود و از همين رو برای مصاحبه و نگارش اين اثر به سختی مصاحبه میداد و قرارهای محدودی میگذاشت تا اينكه كار به جايی رسيد كه 300 صفحه از نوارها را پياده كردم و به وی به نشان دادم و با اين كار آهنگران كار را تا حدودی باور كرد.
وی با بيان اينكه در كتاب آهنگران خاطرات وی به همراه پانصد نوحه منتشر شده است، اظهار كرد: هر كدام از نوحهها سند جنگی هستند و بخشی از تاريخ را شامل میشوند. به همين دليل، در حال حاضر در پی تكميل اين اثر هستيم و اميدواريم حاج صادق آهنگران هم پای كار بيايد و در آينده نزديك نسخه تكميلی اثر منتشر شود.
مسعود كوثری، عضو هيئت علمی گروه ارتباطات دانشگاه تهران در ادامه اين برنامه با اشاره به انتشار آثار متعدد و مناسب در مورد جنگ در سالهای اخير گفت: نويسنده اين اثر سه سال برای نگارش كتاب وقت صرف كرده است كه از اين وجه قابل تقدير است. همچنين از وجه تنظيم خاطرات نيز مناسب است و نشان میدهد كسانی كه در كنار امام و در جنگ بودند، چگونه پرورش يافته بودند.
وی ادامه داد: چهرههای برجسته فرهنگی كه از آنها در دنيا به خوبی استفاده میشود، به عنوان ستارههای فرهنگی مطرح هستند و در جنگ تحميلی ايران نيز میتوان آهنگران را ستاره فرهنگی دفاع مقدس ناميد كه البته كار چندانی بر روی شخصيت و آثار وی انجام نشده است و اين تصور اشتباهی است كه فكر میكنيم آثار فراوانی و در مورد شخصيتهای دفاع مقدس داريم، چرا كه بسياری از آنها مورد غفلت واقع شدهاند.
كوثری آهنگران را يك ژنرال و سردار فرهنگی خواند و گفت: ما بايد بار ديگر به چهرههای جنگ و دفاع مقدس برگرديم و كارهای در خوری در اين راستا انجام دهيم؛ از جمله در اين كتاب كه چهره آهنگران به خوبی لمس میشود و میتوان درك كرد كه فرهنگ ما چگونه نوحهخوان تربيت كرده است.
اين مدرس دانشگاه با اشاره به اهميت سبك نوحهخوانی آهنگران تصريح كرد: يكی از ويژگیهای كه اين سبك داشت، بسيج عاطفی مردم بود، چرا كه جنگ با فاصلهای از مردم به وقوع میپيوست و بسيج عاطفی آنها در مساجد كافی نبود و از سوی ديگر تهييج رزمندگان و آمادهسازی آنها كار بسياری مهمی بود و اين نوع نوحهخوانی نقش مهمی ايفا میكرد.
كوثر ادامه داد: آمادهسازی برای شهادت ويژگی ديگری بود و اين موضوع از عهده فرمانده خارج بود و توسط افرادی چون آهنگران ساخته بود و سبب قوت قلب بخشيدن و آماده كردن آنها برای شهادت میشد.
كوثر در ادامه گفت: يك ژانر جديد در نوحهخوانی وجود دارد كه نمیتوان آن را نوحه به حساب آورد و میتوان گفت كه اين اثرها هم نوحه است و هم نيست، هم سرود است و هم نيست و يك ژانر ميانی نيست و مجموعهای از اشكال موسيقيايی و تاريخ سبب تولد آن شده است.
وی تصريح كرد: نوحه آهنگران ملموستر و نزديكتر از نوحههای سنتی است و يك شكل بومی داشته و برآمده از انقلاب است، از اين رو اجراهای وی قابل تحقيق و شخصيت وی قابل بررسی است.
عضو هئيت علمی گروه ارتباطات دانشگاه تهران نوحهها را بخشی از تاريخ حافظه جمعی دانست و گفت: نوحهها بازسازی بخشی از خاطرات جنگ است و از اين رو ما نيازمند بازبينی خاطره جمعی هستيم و همانطور كه نويسنده گفت، نبايد اين سرمايه را از دست بدهيم، چرا كه اين امر مربوط به مردم و تاريخ فرهنگی و وظيفه ميهنی و ملی است.
گفتنی است كه كتاب آهنگران حاوی 220 صفحه از خاطرات و متن بيش از 500 نوحه اجرا شده از سال 1358 تا رحلت حضرت امام خمينی(ره) است و فايل صوتی تمام نوحههای مندرج در اين كتاب به اضافه چهل قطعه تصويری از اجرای سالهای دفاع مقدس آهنگران در قالب دو لوح فشرده به اين كتاب ضميمه شده است.
علی اكبری مزد آبادی در اين برنامه با اشاره به علاقه فراوانش به صادق آهنگران از دوران كودكی، گفت: زمانی كه بزرگتر شدم، تصميم گرفتم در اين زمينه كاری انجام دهم و قرار بر اين شد تا خاطرات حاج صادق آهنگران را به نگارش درآورم و نوحهها حذف شود.
وی افزود: با توجه به اينكه خاطرات وی همراه با نوحهها بود، نتوانستيم از آن چشمپوشی كنيم و از همين رو، تكتك نوارها را پياده كرديم.
اكبری مزد آبادی ادامه داد: آهنگران از ابتدای جنگ با سازمانها، موسسات فرهنگی، روزنامهها و رسانههای گوناگون مصاحبههای زيادی انجام داده بود، اما هيچ محصولی از آنها به دست نيامده بود و از همين رو برای مصاحبه و نگارش اين اثر به سختی مصاحبه میداد و قرارهای محدودی میگذاشت تا اينكه كار به جايی رسيد كه 300 صفحه از نوارها را پياده كردم و به وی به نشان دادم و با اين كار آهنگران كار را تا حدودی باور كرد.
وی با بيان اينكه در كتاب آهنگران خاطرات وی به همراه پانصد نوحه منتشر شده است، اظهار كرد: هر كدام از نوحهها سند جنگی هستند و بخشی از تاريخ را شامل میشوند. به همين دليل، در حال حاضر در پی تكميل اين اثر هستيم و اميدواريم حاج صادق آهنگران هم پای كار بيايد و در آينده نزديك نسخه تكميلی اثر منتشر شود.
مسعود كوثری، عضو هيئت علمی گروه ارتباطات دانشگاه تهران در ادامه اين برنامه با اشاره به انتشار آثار متعدد و مناسب در مورد جنگ در سالهای اخير گفت: نويسنده اين اثر سه سال برای نگارش كتاب وقت صرف كرده است كه از اين وجه قابل تقدير است. همچنين از وجه تنظيم خاطرات نيز مناسب است و نشان میدهد كسانی كه در كنار امام و در جنگ بودند، چگونه پرورش يافته بودند.
وی ادامه داد: چهرههای برجسته فرهنگی كه از آنها در دنيا به خوبی استفاده میشود، به عنوان ستارههای فرهنگی مطرح هستند و در جنگ تحميلی ايران نيز میتوان آهنگران را ستاره فرهنگی دفاع مقدس ناميد كه البته كار چندانی بر روی شخصيت و آثار وی انجام نشده است و اين تصور اشتباهی است كه فكر میكنيم آثار فراوانی و در مورد شخصيتهای دفاع مقدس داريم، چرا كه بسياری از آنها مورد غفلت واقع شدهاند.
كوثری آهنگران را يك ژنرال و سردار فرهنگی خواند و گفت: ما بايد بار ديگر به چهرههای جنگ و دفاع مقدس برگرديم و كارهای در خوری در اين راستا انجام دهيم؛ از جمله در اين كتاب كه چهره آهنگران به خوبی لمس میشود و میتوان درك كرد كه فرهنگ ما چگونه نوحهخوان تربيت كرده است.
اين مدرس دانشگاه با اشاره به اهميت سبك نوحهخوانی آهنگران تصريح كرد: يكی از ويژگیهای كه اين سبك داشت، بسيج عاطفی مردم بود، چرا كه جنگ با فاصلهای از مردم به وقوع میپيوست و بسيج عاطفی آنها در مساجد كافی نبود و از سوی ديگر تهييج رزمندگان و آمادهسازی آنها كار بسياری مهمی بود و اين نوع نوحهخوانی نقش مهمی ايفا میكرد.
كوثر ادامه داد: آمادهسازی برای شهادت ويژگی ديگری بود و اين موضوع از عهده فرمانده خارج بود و توسط افرادی چون آهنگران ساخته بود و سبب قوت قلب بخشيدن و آماده كردن آنها برای شهادت میشد.
كوثر در ادامه گفت: يك ژانر جديد در نوحهخوانی وجود دارد كه نمیتوان آن را نوحه به حساب آورد و میتوان گفت كه اين اثرها هم نوحه است و هم نيست، هم سرود است و هم نيست و يك ژانر ميانی نيست و مجموعهای از اشكال موسيقيايی و تاريخ سبب تولد آن شده است.
وی تصريح كرد: نوحه آهنگران ملموستر و نزديكتر از نوحههای سنتی است و يك شكل بومی داشته و برآمده از انقلاب است، از اين رو اجراهای وی قابل تحقيق و شخصيت وی قابل بررسی است.
عضو هئيت علمی گروه ارتباطات دانشگاه تهران نوحهها را بخشی از تاريخ حافظه جمعی دانست و گفت: نوحهها بازسازی بخشی از خاطرات جنگ است و از اين رو ما نيازمند بازبينی خاطره جمعی هستيم و همانطور كه نويسنده گفت، نبايد اين سرمايه را از دست بدهيم، چرا كه اين امر مربوط به مردم و تاريخ فرهنگی و وظيفه ميهنی و ملی است.
گفتنی است كه كتاب آهنگران حاوی 220 صفحه از خاطرات و متن بيش از 500 نوحه اجرا شده از سال 1358 تا رحلت حضرت امام خمينی(ره) است و فايل صوتی تمام نوحههای مندرج در اين كتاب به اضافه چهل قطعه تصويری از اجرای سالهای دفاع مقدس آهنگران در قالب دو لوح فشرده به اين كتاب ضميمه شده است.
