مجاهدتهای خاموش؛ يادبود شهدای قرآنی/4
تورق صفحات زندگی با استعانت از ابا عبدالله الحسين(ع)
گروه جهاد و حماسه: شهادت واژهای است وصف ناپذير چرا كه صفتی از اوصاف خداوند يكتاست و وصف مخلوق از خالق هرگز نشايد. شهيد محسن مهرنواز قاری قرآن و از مصححان قرآنی سازمان تبليغات اسلامی پس از مجاهدتهای فراوان در نيمه شعبان سال 66 آواز عشق را سرود.
محبوب مهرنواز، برادر شهيد محسن مهرنواز در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان خاطراتی از آن شهيد بزرگوار اظهار كرد: شهادت از نقص به كمال رسيدن است. از علايق مادی بريدن و با تجرد نفس بر مجرد پيوستن. ره هفتاد ساله را در يك روز پيمودن، سير منازل بیدرنگ و به حق رسيدن از انسانيت به ربوبيت نائل شدن، از خود برون آمدن و به خدا رسيدن است.
وی درباره برادر شهيدش اظهار كرد: با طمأنينه نفس و نفس مطمئنه و با مقام راضية مرضية به ندای الله پاسخ گفت و با استعانت از حضرت ابا عبدالله الحسين(ع) صفحات زندگی را ورق زد.
محبوب مهرنواز گفت: شهيد محسن مهرنواز در سال 48 ديده به جهان گشود و دوره ابتدايی را در كرج و تهران گذرانده بود و دوره راهنمايی را در مدرسه رسالت به پايان رساند و در دبيرستان سلمان فارسی مشغول تحصيل شد و در 24 فروردين ماه 1366 در عمليات كربلای 8 شلمچه به فيض عظمای شهادت نائل شد.
وی افزود: شهيد محسن از سن خردسالی از شجاعت بالايی برخوردار بود و سخن و كردار ناحق را اگر چه در يك مسئله كوچك نمیپذيرفت و نه تنها زير بار زور نمیرفت بلكه با قدرت تمام با آن مقابله میكرد.
برادر شهيد ادامه داد: ايشان به ورزش خصوصا ورزشهای رزمی علاقه زيادی داشت و خود يكی از رزمی كاران رشته تكواندو بود و بيش از سه سال بود كه در اين رشته آموزش میديد تا روزی از آن در جهت و مسير انگيزه و هدفش بهعنوان يك وسيله استفاده كند.
محبوب مهرنواز گفت: تمام كارهايش را از دوستان و خويشان مخفی نگاه میداشت و تقوی و عبادتش نمود خارجی نداشت طوری كه خيلی از دوستانش نمیدانستند كه او در بسيج كدام پايگاه است و يا نمیدانستند كه ورزشهای رزمی كار میكند يا به جبهه میرود و كلاس قرآن دارد و ... كه همه اينها گويای اخلاص او بود.
اين برادر شهيد گفت: شهيد محسن در هدايت و راهنمايی دوستان تلاش فراوانی داشت و سعی میكرد كسانی را كه ضعف اراده داشتند كمك كند و با روشهای گوناگون آنها را به مسجد، بسيج، جلسه قرآنی، ورزشگاه و ... ببرد و آنها را راهنمايی عملی میكرد.
وی درباره فعاليتهای قرآنی برادر گفت: محسن از سن نوجوانی به فراگيری قرآن علاقه وافری داشت و از دوران ابتدايی در هيئت و جلسات آموزش قرآن شركت میكرد.شهيد محسن با گذشت زمان در كلاسهای تجويد و قرائت و صوت و لحن زير نظر اساتيد اين فن شركت كرد و يكی از قاريان خوش لحن قرآن شد.
برادر شهيد مهرنواز ادامه داد: شهيد به تعليم قرآن بسيار اهتمام میورزيد و كلاسهای متعددی در زمينه روخوانی و تجويد قرآن داير میكرد حتی اگر كسی از او میخواست بهطور خصوصی برايش قرآن آموزش میداد.
وی افزود: خدمت او در دفتر نظارت بر چاپ و نشر قرآن كريم كه زير نظر بخش قرآن سازمان تبليغات اسلامی اداره میشود بود. مصحفهای قرآن كريم قبل از چاپ در اين دفتر تصحيح شده و سپس اجازه چاپ داده میشود محسن هم يكی از اعضای مصحين اغلاط اعرابی تركيب و رسم الخط قرآن كريم بود.
محبوب مهرنواز در پايان گفت: قاری شهيد در زمستان سال 64 در اولين كاروران قاريان قرآن كريم كه از طرف بخش قرآن سازمان تبليغات اسلامی به جبهههای نور عليه ظلمت جهت تعليم قرآن عزيمت میكردند شركت كرد و به مدت 20 روز در لشكر 7 وليعصر(عج) مشغول تعليم قرآن به رزمندگان عزيز اين لشكر شد و در مسابقات سراسری اين دوره يكی از شاگردانش رتبه دوم را از كل شركت كنندگان بدست آورد. همچنين در هفته بسيج سال 65 در مسابقات قرائت قرآن شركت كرد و رتبه اول را كسب كرد و از ميان كليه شركت كنندگان به خود اختصاص داد.
وی درباره برادر شهيدش اظهار كرد: با طمأنينه نفس و نفس مطمئنه و با مقام راضية مرضية به ندای الله پاسخ گفت و با استعانت از حضرت ابا عبدالله الحسين(ع) صفحات زندگی را ورق زد.
محبوب مهرنواز گفت: شهيد محسن مهرنواز در سال 48 ديده به جهان گشود و دوره ابتدايی را در كرج و تهران گذرانده بود و دوره راهنمايی را در مدرسه رسالت به پايان رساند و در دبيرستان سلمان فارسی مشغول تحصيل شد و در 24 فروردين ماه 1366 در عمليات كربلای 8 شلمچه به فيض عظمای شهادت نائل شد.
وی افزود: شهيد محسن از سن خردسالی از شجاعت بالايی برخوردار بود و سخن و كردار ناحق را اگر چه در يك مسئله كوچك نمیپذيرفت و نه تنها زير بار زور نمیرفت بلكه با قدرت تمام با آن مقابله میكرد.
برادر شهيد ادامه داد: ايشان به ورزش خصوصا ورزشهای رزمی علاقه زيادی داشت و خود يكی از رزمی كاران رشته تكواندو بود و بيش از سه سال بود كه در اين رشته آموزش میديد تا روزی از آن در جهت و مسير انگيزه و هدفش بهعنوان يك وسيله استفاده كند.
محبوب مهرنواز گفت: تمام كارهايش را از دوستان و خويشان مخفی نگاه میداشت و تقوی و عبادتش نمود خارجی نداشت طوری كه خيلی از دوستانش نمیدانستند كه او در بسيج كدام پايگاه است و يا نمیدانستند كه ورزشهای رزمی كار میكند يا به جبهه میرود و كلاس قرآن دارد و ... كه همه اينها گويای اخلاص او بود.
اين برادر شهيد گفت: شهيد محسن در هدايت و راهنمايی دوستان تلاش فراوانی داشت و سعی میكرد كسانی را كه ضعف اراده داشتند كمك كند و با روشهای گوناگون آنها را به مسجد، بسيج، جلسه قرآنی، ورزشگاه و ... ببرد و آنها را راهنمايی عملی میكرد.
وی درباره فعاليتهای قرآنی برادر گفت: محسن از سن نوجوانی به فراگيری قرآن علاقه وافری داشت و از دوران ابتدايی در هيئت و جلسات آموزش قرآن شركت میكرد.شهيد محسن با گذشت زمان در كلاسهای تجويد و قرائت و صوت و لحن زير نظر اساتيد اين فن شركت كرد و يكی از قاريان خوش لحن قرآن شد.
برادر شهيد مهرنواز ادامه داد: شهيد به تعليم قرآن بسيار اهتمام میورزيد و كلاسهای متعددی در زمينه روخوانی و تجويد قرآن داير میكرد حتی اگر كسی از او میخواست بهطور خصوصی برايش قرآن آموزش میداد.
وی افزود: خدمت او در دفتر نظارت بر چاپ و نشر قرآن كريم كه زير نظر بخش قرآن سازمان تبليغات اسلامی اداره میشود بود. مصحفهای قرآن كريم قبل از چاپ در اين دفتر تصحيح شده و سپس اجازه چاپ داده میشود محسن هم يكی از اعضای مصحين اغلاط اعرابی تركيب و رسم الخط قرآن كريم بود.
محبوب مهرنواز در پايان گفت: قاری شهيد در زمستان سال 64 در اولين كاروران قاريان قرآن كريم كه از طرف بخش قرآن سازمان تبليغات اسلامی به جبهههای نور عليه ظلمت جهت تعليم قرآن عزيمت میكردند شركت كرد و به مدت 20 روز در لشكر 7 وليعصر(عج) مشغول تعليم قرآن به رزمندگان عزيز اين لشكر شد و در مسابقات سراسری اين دوره يكی از شاگردانش رتبه دوم را از كل شركت كنندگان بدست آورد. همچنين در هفته بسيج سال 65 در مسابقات قرائت قرآن شركت كرد و رتبه اول را كسب كرد و از ميان كليه شركت كنندگان به خود اختصاص داد.
