بيستوهفتمين جشنواره بينالمللی فيلم كودك و نوجوان / 16
توليد اثر دينی ويژه كودكان توسط افراد ناآگاه، خيانت به اين قشر سنی است
گروه هنر: در سينمای كودك به خوبی از مفاهيم دينی بهره برده نمیشود، چون مضامين مورد نظر را توسط افرادی در فيلمهای كودك لحاظ میكنيم كه به هيچ وجه ارتباطی به اين ژانر ندارند، همين عامل هم سبب میشود هم به مضامين دينی خيانت شود هم به سينمای كودك.
غلامرضا آزادی، كارگردان و تهيهكننده سينمای كودك در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان مطلب فوق اظهار كرد: از نگاه من جشنواره فيلم كودك و نوجوان نسبت به گذشته كم رونقتر شده است، چون هنوز ما به روش 30 سال پيش میخواهيم اين رويداد را برگزار كنيم. اين ضعف در شرايطی است كه جشنواره كودك را بايد نسبت به ديگر فستيوالهای سينمايی در كشورمان پاكتر و سالمتر دانست كه هنوز سياستزده نشده است.
وی افزود: وضعيت پيش آمده برای سينمای كودك اين تصور را در اذهان ايجاد میكند كه جشنواره كودك يك يادبود است كه برای اين گونه سينمايی برگزار میشود، در صورتیكه میتوانست وضعيت اينگونه نباشد، زيرا بزرگانی كه سالهای پيش در جشنواره كودك حاضر بودند، میتوانستند هم اكنون نيز در جشنواره با كارهايشان حضور داشته باشند. اين آسيبهای پيش آمده مرا بسيار آزار میدهد، چون به ياد دارم كه در سالهای نه چندان دور اين جشنواره بعد از فجر پررونقترين رويداد سينمايی كشور بود كه با عظمت هر چه تماتر در كنار زاينده رود برگزار میشد.
اين سينماگر كه در آيين افتتاحيه جشنواره بيستوهفتم از وی برای سالها كار در حوزه كودكان تجليل شد، در پاسخ به اين سؤال كه برخی با برگزاری اينگونه جشنوارهها موافق نيستند و معتقدند كه اين رويداد را بايد در قالب يكی از زير مجموعههای جشنواره فجر برگزار كرد، گفت: جشنواره فجر يك رويداد سياسی است درصورتیكه جشنواره كودك پاك، مردمی، خانوادگی و برای كودك است، پس نبايد بگذاريم اين رويداد سينمايی از بين رود و يا زير مجموعه فستوالی شود كه حاشيههايش بيش از كاركرد سينمايی آن است. در كلامی ديگر وقتی ما از كم رونق بودن جشنواره كودك سخن میگوييم منظور آن نيست كه اين رويداد برگزار نشود، بلكه هدف اين است كه مجددا آن را به روزهای اوجش باز گردانيم.
وی يكی از راههای رونق سينمای كودك را چنين برشمرد: اگر اجازه دهيم كه بخش خصوصی در اين حوزه فعال باشد خواهيم توانست بر خيلی از مشكلات فائق آييم و همانند گذشته اين ژانر سينمايی را تبديل به يكی از گونههای پر مخاطب سينما كنيم. ديگر راه كه به نظرم میرسد اين است كه برای سينمای كودك يك اتاق فكر در نظر بگيريم تا بتوان به واسطه آن نوآوری و جذابيت را به سينمای كودك تزريق كرد.
آزادی در پاسخ به اين سؤال كه در سينمای كودك به چه نحو از مفاهيم دينی بهره برده میشود؟ بيان كرد: به نظرم در سينمای كودك به خوبی از مفاهيم دينی بهره برده نمیشود، چون مضامين مورد نظر را (دينی) توسط افرادی در فيلمهای كودك لحاظ میكنيم كه به هيچ وجه ارتباطی به اين ژانر ندارند، همين عامل هم سبب میشود هم به مضامين دينی خيانت شود هم به سينمای كودك، دزصورتیكه در قرآن كريم به اندازهای سوژه و موضوع برای سينمای كودك است كه هر كدام میتواند الهامبخش يك كار سينمايی باشد.
وی متذكر شد: درباره بيان مضامين دينی در فيلم كودك حتما بايد به اين مهم توجه داشت كه پيام مورد نظر به شكل نصيحتگونه نباشد، چون تجربه نشان داده كه اين روش قابليتهای لازم را ندارد. در حقيقيقت بايد به زبان تمثل و سمبل سخن گفت.
اين كارگردان در پايان خاطرنشان كرد: نكته ديگر اينكه در سينمای كودك ما بايد حتما خصيصه رؤياپردازی را لحاظ كنيم؛ ويژگی كه يكی از اصول اين ژانر است، اما اين موضوع به هيچ وجه برای مسئولان دارای اهميت نيست. گفته خود را با ذكر يك خاطره كامل میكنم؛ سالها پيش نزد مسئولان سينمايی رفتم و از آنها خواستم كه 100 ميليون تومان در اختيارم بگذارند تا بتوانم استوديوهای ويژه جلوههای ويژه وارد كشور كنم، اما در آن زمان به من گفته شد كه ترجيح میدهند برای كودك كارهايی همانند «خانه دوست كجاست» توليد كنند. اين خواسته سبب شده كه در سينمای ما فقط حرف زدن رايج شود و ديگر خبری از رؤياپردازی نباشد.
وی افزود: وضعيت پيش آمده برای سينمای كودك اين تصور را در اذهان ايجاد میكند كه جشنواره كودك يك يادبود است كه برای اين گونه سينمايی برگزار میشود، در صورتیكه میتوانست وضعيت اينگونه نباشد، زيرا بزرگانی كه سالهای پيش در جشنواره كودك حاضر بودند، میتوانستند هم اكنون نيز در جشنواره با كارهايشان حضور داشته باشند. اين آسيبهای پيش آمده مرا بسيار آزار میدهد، چون به ياد دارم كه در سالهای نه چندان دور اين جشنواره بعد از فجر پررونقترين رويداد سينمايی كشور بود كه با عظمت هر چه تماتر در كنار زاينده رود برگزار میشد.
اين سينماگر كه در آيين افتتاحيه جشنواره بيستوهفتم از وی برای سالها كار در حوزه كودكان تجليل شد، در پاسخ به اين سؤال كه برخی با برگزاری اينگونه جشنوارهها موافق نيستند و معتقدند كه اين رويداد را بايد در قالب يكی از زير مجموعههای جشنواره فجر برگزار كرد، گفت: جشنواره فجر يك رويداد سياسی است درصورتیكه جشنواره كودك پاك، مردمی، خانوادگی و برای كودك است، پس نبايد بگذاريم اين رويداد سينمايی از بين رود و يا زير مجموعه فستوالی شود كه حاشيههايش بيش از كاركرد سينمايی آن است. در كلامی ديگر وقتی ما از كم رونق بودن جشنواره كودك سخن میگوييم منظور آن نيست كه اين رويداد برگزار نشود، بلكه هدف اين است كه مجددا آن را به روزهای اوجش باز گردانيم.
وی يكی از راههای رونق سينمای كودك را چنين برشمرد: اگر اجازه دهيم كه بخش خصوصی در اين حوزه فعال باشد خواهيم توانست بر خيلی از مشكلات فائق آييم و همانند گذشته اين ژانر سينمايی را تبديل به يكی از گونههای پر مخاطب سينما كنيم. ديگر راه كه به نظرم میرسد اين است كه برای سينمای كودك يك اتاق فكر در نظر بگيريم تا بتوان به واسطه آن نوآوری و جذابيت را به سينمای كودك تزريق كرد.
آزادی در پاسخ به اين سؤال كه در سينمای كودك به چه نحو از مفاهيم دينی بهره برده میشود؟ بيان كرد: به نظرم در سينمای كودك به خوبی از مفاهيم دينی بهره برده نمیشود، چون مضامين مورد نظر را (دينی) توسط افرادی در فيلمهای كودك لحاظ میكنيم كه به هيچ وجه ارتباطی به اين ژانر ندارند، همين عامل هم سبب میشود هم به مضامين دينی خيانت شود هم به سينمای كودك، دزصورتیكه در قرآن كريم به اندازهای سوژه و موضوع برای سينمای كودك است كه هر كدام میتواند الهامبخش يك كار سينمايی باشد.
وی متذكر شد: درباره بيان مضامين دينی در فيلم كودك حتما بايد به اين مهم توجه داشت كه پيام مورد نظر به شكل نصيحتگونه نباشد، چون تجربه نشان داده كه اين روش قابليتهای لازم را ندارد. در حقيقيقت بايد به زبان تمثل و سمبل سخن گفت.
اين كارگردان در پايان خاطرنشان كرد: نكته ديگر اينكه در سينمای كودك ما بايد حتما خصيصه رؤياپردازی را لحاظ كنيم؛ ويژگی كه يكی از اصول اين ژانر است، اما اين موضوع به هيچ وجه برای مسئولان دارای اهميت نيست. گفته خود را با ذكر يك خاطره كامل میكنم؛ سالها پيش نزد مسئولان سينمايی رفتم و از آنها خواستم كه 100 ميليون تومان در اختيارم بگذارند تا بتوانم استوديوهای ويژه جلوههای ويژه وارد كشور كنم، اما در آن زمان به من گفته شد كه ترجيح میدهند برای كودك كارهايی همانند «خانه دوست كجاست» توليد كنند. اين خواسته سبب شده كه در سينمای ما فقط حرف زدن رايج شود و ديگر خبری از رؤياپردازی نباشد.
