به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، كتاب «خاطرات مصطفی احمدیروشن» سال گذشته به قلم مرتضی قاضی به نگارش درآمد و 100 خاطره روايت شده به نقل از خانواده، همسر شهيد، نزديكان، دوستان دوران نوجوانی، همكلاسیهای او در دانشگاه، همخوابگاهیها و همكاران وی را در بر میگيرد.
نخستين خاطره روايت شده در اين كتاب به نقل از مادر و آخرين خاطره متعلق به همسر شهيد مصطفی احمدیروشن است كه در آن آمده: «باورم نمیشود مصطفی رفته باشد. گاهی وقتها دستم میرود طرف موبايلش، بهش زنگ بزنم. عكس آخرش را میبينم، وقت شهادت، توی ماشين نشسته، كت و شلوار مرتب، با پيراهن مشكی، دست راستش روی دست چپ. هميشه عادتش بود، دست راستش را روی دست چپش میگذاشت. موقعی كه میخواستند غسلش بدهند هم همينطور بود. با محاسن زيبا و مرتب، انگار كه خوابيده است؛ راحت و آرام، همان لبخندی را داشت كه هميشه روی لبهايش بود. فقط غبطه میخورم بهش. میدانم كه آن بالا نشسته و تماشايم میكند.»
مصطفی احمدیروشن در هفدهم شهريورماه سال 1359 در همدان به دنيا آمد و بيست و يكم دیماه سال 1390 در تهران توسط نيروهای استكبار به شهادت رسيد. وی در آن دوران سمت معاونت بازرگانی سايت نطنز را برعهده داشت.
كتاب خاطرات «مصطفی احمدیروشن» از مجموعه يادگاران، در قطع پالتويی و به همت انتشارات روايت فتح منتشر شده و اكنون به چاپ ششم رسيده است.