رفتار و منش شهيد محمود رفيعی زبانزد استاد و دانشجو بود
گروه جهاد و حماسه: عباسعلی وفايی رفتار شهيد محمود رفيعی، استاد ادبيات دانشگاه علامه طباطبايی را متناسب با روحيه جانبازی و ايثارگری ارزيابی كرد و گفت: منش و رفتار وی زبانزد دانشجو و استاد بود.
عباسعلی وفايی، رئيس دانشكده ادبيات دانشگاه علامه طباطبائی(ره) در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) عنوان كرد: اينكه رفتار استاد محمود رفيعی، جانباز شهيد، بايد متفاوت میبود، امری طبيعی است؛ چون وی جانباز دفاع مقدس بود و با درك فضای جبهه و جنگ و يادگاریهايی كه از تركش تيرها در بدن خود داشت، تبديل به گنجينهای از دفاع مقدس شده بود.
وی اظهار كرد: اين استاد شهيد هميشه در ميان دوستانش متفاوت میدرخشيد و اين به خاطر روحيه جانبازی و شهادتطلبی و ايثارگری بود كه تا پايان عمر با خود به يادگار داشت.
وفايی گفت: شهيد رفيعی توفيق يافته بود در نشستهای مختلفی كه در شهرستانهای ديگر برای گراميداشت ياد شهدا برگزار میشد شركت كند و اين به دليل ويژگی جانبازی و تعهدی بود كه به نظام و انقلاب داشت.
رئيس دانشكده ادبيات دانشگاه علامه طباطبائی بيان كرد: وی خود را ملزم به روحيه ولايی میدانست و طبع لطيف ايشان اقتضا میكرد كه به عنوان نيروی امام زمانی و ولايی هميشه در محافل مطرح باشد.
وی افزود: شهيد رفيعی به دانشگاههای مختلف میرفت و بين مفاهيم ولايت و شهادت و شهدای دفاع مقدس پيوند عميقی برقرار میكرد. در وجود، انديشه، رفتار و سكنات وی عشق به امام زمان موج میزد.
وفايی گفت: صبوری و بردباری در وی به صورت عينی تجلی يافته بود. جايی نبود كه بحثی مطرح شود و شهيد از ارزشها سخن نگويد، همين موارد باعث جلب توجه دانشجويان و اساتيد نسبت به وی میشد.
وی اظهار كرد: در مراسم گوناگونی كه برای بزرگداشت شخصيت والای شهيد برگزار میشد، استادان دانشگاه همچون دانشجويان متأثر از فقدان اين شهيد بزرگوار از عشق به استاد مترنم به اشك و آه بودند.
وفايی ضمن بيان تواضع و خشوع اين جانباز شهيد گفت: رفتار متين اين شهيد، دانشجو، استاد و همكار را به سمت خود جذب میكرد؛ به همين دليل مراسم گراميداشت اين جانباز دفاع مقدس آن قدر شلوغ بود كه جای نشستن نبود و اين نشان میدهد كه هنوز مردم قدردان ارزشها هستند و آن را درك میكنند.
وی اظهار كرد: اين استاد شهيد هميشه در ميان دوستانش متفاوت میدرخشيد و اين به خاطر روحيه جانبازی و شهادتطلبی و ايثارگری بود كه تا پايان عمر با خود به يادگار داشت.
وفايی گفت: شهيد رفيعی توفيق يافته بود در نشستهای مختلفی كه در شهرستانهای ديگر برای گراميداشت ياد شهدا برگزار میشد شركت كند و اين به دليل ويژگی جانبازی و تعهدی بود كه به نظام و انقلاب داشت.
رئيس دانشكده ادبيات دانشگاه علامه طباطبائی بيان كرد: وی خود را ملزم به روحيه ولايی میدانست و طبع لطيف ايشان اقتضا میكرد كه به عنوان نيروی امام زمانی و ولايی هميشه در محافل مطرح باشد.
وی افزود: شهيد رفيعی به دانشگاههای مختلف میرفت و بين مفاهيم ولايت و شهادت و شهدای دفاع مقدس پيوند عميقی برقرار میكرد. در وجود، انديشه، رفتار و سكنات وی عشق به امام زمان موج میزد.
وفايی گفت: صبوری و بردباری در وی به صورت عينی تجلی يافته بود. جايی نبود كه بحثی مطرح شود و شهيد از ارزشها سخن نگويد، همين موارد باعث جلب توجه دانشجويان و اساتيد نسبت به وی میشد.
وی اظهار كرد: در مراسم گوناگونی كه برای بزرگداشت شخصيت والای شهيد برگزار میشد، استادان دانشگاه همچون دانشجويان متأثر از فقدان اين شهيد بزرگوار از عشق به استاد مترنم به اشك و آه بودند.
وفايی ضمن بيان تواضع و خشوع اين جانباز شهيد گفت: رفتار متين اين شهيد، دانشجو، استاد و همكار را به سمت خود جذب میكرد؛ به همين دليل مراسم گراميداشت اين جانباز دفاع مقدس آن قدر شلوغ بود كه جای نشستن نبود و اين نشان میدهد كه هنوز مردم قدردان ارزشها هستند و آن را درك میكنند.
