تأثير نيازسنجی در تعالی نشر قرآنی/ 26
ممزوج شدن الهام قلبی با توجه به مسائل روز؛ نياز شعرای امروز
گروه ادب: شاعر روشندل كشورمان گفت: شاعر بايد نسبت به مسائل روز جامعه نيز هشيار باشد و نسبت به مسائل واكنش نشان دهد. شاعر بايد بتواند با نزديكی به قرآن صاحب واردات قلبی شود و با استفاده از اين ويژگی نسبت به مسائل روز پاسخگو و فعال عمل كند.
قادر طهماسبی(فريد)، شاعر روشندل كشورمان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، به بررسی ضرورت نيازسنجی در آثار دينی ـ قرآنی پيش از توليد محتوا و وضعيت شاعران كشور در پرداختن به نيازهای روز جامعه پرداخت و با بيان اينكه شعر بدون معارف دينی معنا ندارد، اظهار كرد: معمولاً آثاری كه مبانی دينی و قرآنی در آنها نباشد، اندك هستند.
اين شاعر با بيان اينكه اگر اين بعد روحی در نظر باشد، دنيا بهشت میشود و انتظار فرج نيز در جهان فراگير خواهد شد، به بررسی آثار توليد شده در جامعه پرداخت و با بيان اينكه به تازگی بررسی جدی در اين حوزه نداشتم، اظهار كرد: در دوران هشت سال دفاع مقدس همسويی بيشتر با مبانی معرفتی داشتيم، اما متاسفانه پس از آن، شعرا بيشتر به قالب و شكل، متوجه و به نوعی اسير ظاهر شدند و ظاهرزده و فرمزده شدهاند.
طهماسبی با بيان اينكه، مظروف زيبا بايد در ظرف زيبا قرار بگيرد، اظهار كرد: وقتی محتوا زيبا باشد، بايد در ظرف زيبا ريخته بشود. وقتی محتوا و انديشه زيبا باشد، خود فرم را هم نو میكند. يعنی حرف و انديشه نو، قالب نو را هم طلب میكند. خود من وقتی شعر میگويم كه به اعتقاد بسياری، رگههايی از نوگرايی در آن ديده میشود، تلاشی دارم برای بيان حماسه و معرف دينی در قالب شعر.
وی با بيان اينكه شاعر بايد با افزايش مطالعه، خود را درگير مسائل و نيازهای نسل جوان كند، ادامه داد: اهميت نوع مطالعه نيز در اين ميان برجسته است و تفاوت تعمق در قرآن و آثار مرتبط با اهل بيت(ع) با آثار ساير حوزهها بسيار محسوس است.
فريد اظهار كرد: متأسفانه امروز اهميت زيادی به زيبايی شعر میدهند و به همين دليل از بحث موضوع دور شدهايم. گاهی احساس میكنيم كه در برابر ما عدهای جوان هستند كه تمايلی به تعالی در حوزه معرفت ندارند و بايد در آنها اين كشِش را ايجاد و يا زنده كرد. شعرا هم چند دسته هستند و حتی برخی ترانهها را شنيدهايم كه خيلی بیخاصيت است.
وی گفت: گاهی ترانهسرا به بهانه تلطيف عقايد و ترويج عشق و محبت برای نزديك كردن جوانان به يكديگر، دست به سرايش ترانه میزنند. اين بد نيست چرا كه در ازدواج و تشكيل خانواده منجر میشود اما میبينی كه اين بهانه خيلی هم پايه و اساس ندارد چراكه اشعار و ترانههايی داريم كه تنها شهوات و هوا و هوس را در ميان جوانان تهييج میكند. حال بايد پرسيد بر مبنای كدام نياز اين ترانه يا شعر سروده شده است.
طهماسبی با اشاره به اينكه بررسی مسائل سياسی، اجتماعی در اشعار اهميت ويژهای دارد، ادامه داد: شاعر بايد نسبت به مسائل روز جامعه نيز هوشيار باشد و نسبت به مسائل واكنش نشان دهد. شاعر بايد از واردات قلبی استفاده كند، كه در حديثی از امام صادق(ع) داريم كه مؤمنم دارای واردات قلبی است و شاعر بايد بتواند با نزديكی به قرآن صاحب واردات قلبی شود و با استفاده از اين ويژگی نسبت به مسائل روز پاسخگو و فعال عمل كند.
در مثنوی شهادت، بنده مستقيماً به عاشورا نپرداختهام اما در عين حال كه يادآوری از رزمندگان و تجليل از شهدا است، يك سير را در خود دارد. كه اين بعد سير گونه در آثار روزگار ما مغفول مانده است. البته نظر نكته مهم نيز به نظر بنده همين سير درونی انسان است كه در نهايت به جانفشانی در راه دوست منتهی میشود.
«مرا ای دوست شرم بندگی كشت / چه لطف است اين مرا شرمنگی كشت»
اين شاعر با بيان اينكه اگر اين بعد روحی در نظر باشد، دنيا بهشت میشود و انتظار فرج نيز در جهان فراگير خواهد شد، به بررسی آثار توليد شده در جامعه پرداخت و با بيان اينكه به تازگی بررسی جدی در اين حوزه نداشتم، اظهار كرد: در دوران هشت سال دفاع مقدس همسويی بيشتر با مبانی معرفتی داشتيم، اما متاسفانه پس از آن، شعرا بيشتر به قالب و شكل، متوجه و به نوعی اسير ظاهر شدند و ظاهرزده و فرمزده شدهاند.
طهماسبی با بيان اينكه، مظروف زيبا بايد در ظرف زيبا قرار بگيرد، اظهار كرد: وقتی محتوا زيبا باشد، بايد در ظرف زيبا ريخته بشود. وقتی محتوا و انديشه زيبا باشد، خود فرم را هم نو میكند. يعنی حرف و انديشه نو، قالب نو را هم طلب میكند. خود من وقتی شعر میگويم كه به اعتقاد بسياری، رگههايی از نوگرايی در آن ديده میشود، تلاشی دارم برای بيان حماسه و معرف دينی در قالب شعر.
وی با بيان اينكه شاعر بايد با افزايش مطالعه، خود را درگير مسائل و نيازهای نسل جوان كند، ادامه داد: اهميت نوع مطالعه نيز در اين ميان برجسته است و تفاوت تعمق در قرآن و آثار مرتبط با اهل بيت(ع) با آثار ساير حوزهها بسيار محسوس است.
فريد اظهار كرد: متأسفانه امروز اهميت زيادی به زيبايی شعر میدهند و به همين دليل از بحث موضوع دور شدهايم. گاهی احساس میكنيم كه در برابر ما عدهای جوان هستند كه تمايلی به تعالی در حوزه معرفت ندارند و بايد در آنها اين كشِش را ايجاد و يا زنده كرد. شعرا هم چند دسته هستند و حتی برخی ترانهها را شنيدهايم كه خيلی بیخاصيت است.
وی گفت: گاهی ترانهسرا به بهانه تلطيف عقايد و ترويج عشق و محبت برای نزديك كردن جوانان به يكديگر، دست به سرايش ترانه میزنند. اين بد نيست چرا كه در ازدواج و تشكيل خانواده منجر میشود اما میبينی كه اين بهانه خيلی هم پايه و اساس ندارد چراكه اشعار و ترانههايی داريم كه تنها شهوات و هوا و هوس را در ميان جوانان تهييج میكند. حال بايد پرسيد بر مبنای كدام نياز اين ترانه يا شعر سروده شده است.
طهماسبی با اشاره به اينكه بررسی مسائل سياسی، اجتماعی در اشعار اهميت ويژهای دارد، ادامه داد: شاعر بايد نسبت به مسائل روز جامعه نيز هوشيار باشد و نسبت به مسائل واكنش نشان دهد. شاعر بايد از واردات قلبی استفاده كند، كه در حديثی از امام صادق(ع) داريم كه مؤمنم دارای واردات قلبی است و شاعر بايد بتواند با نزديكی به قرآن صاحب واردات قلبی شود و با استفاده از اين ويژگی نسبت به مسائل روز پاسخگو و فعال عمل كند.
در مثنوی شهادت، بنده مستقيماً به عاشورا نپرداختهام اما در عين حال كه يادآوری از رزمندگان و تجليل از شهدا است، يك سير را در خود دارد. كه اين بعد سير گونه در آثار روزگار ما مغفول مانده است. البته نظر نكته مهم نيز به نظر بنده همين سير درونی انسان است كه در نهايت به جانفشانی در راه دوست منتهی میشود.
«مرا ای دوست شرم بندگی كشت / چه لطف است اين مرا شرمنگی كشت»
