دعای دوران غیبت موجب افزایش معرفت نسبت به ارزشهای والای دینی میشود
گروه اجتماعی: دقت و تدبر در دعای دوران غیبت، معرفت و شناخت منتظر را نسبت به ارزشهای والای دینی افزایش میدهد و شناخت وسیعتر و عمیقتر، محبت و ایمان قلبی را در وجود او ثابتتر میکند.
حجتالاسلام علی معینی، مشاور فرهنگی دانشکده علوم قرآن خمین در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) ازاستان مرکزی، گفت: دقت و تدبر در دعای دوران غیبت، معرفت و شناخت منتظر را نسبت به ارزشهای والای دینی افزایش میدهد و شناخت وسیعتر و عمیقتر، محبت و ایمان قلبی را در وجود او ثابتتر میکند.
وی افزود: هنگامی که یک منتظر حقیقتجو بهعنوان یک وظیفه الهی و انسانی دعاهای دوران غیبت را میخواند و عبارات تعالیبخش آنها را از عمق جان زمزمه میکند، با دریایی از معارف بهویژه در عرصه امامت و جایگاه والای آن در باورهای شیعی روبهرو میشود.
معینی با بیان اینکه حرکت زندگی را بامعنا میکند، ادامه داد: انسانی که پویا و فعال و پرتحرک است، معنایی برای بودن خویشتن مییابد زیرا میتواند خود را از سطح رکود و روزمرگی به مرحلۀ پویایی برساند.
وی تصریح کرد: انتظار در مکتب تشیع، حالت انسانی است که ضمن پیراستن وجود خویش از بدیها و آراستن آن به خوبیها، در ارتباطی مستمر با امام و حجت زمان خویش همه همت خود را صرف زمینهسازی ظهور مصلح جهانی کرده و در جهت تحقق وعده الهی نسبت به برپایی دولت کریمه اهل بیت(ع) با تمام وجود تلاش میکند.
مشاور فرهنگی دانشکده علوم قرآنی خمین با اشاره به اینکه منتظر واقعی به جامعهای میاندیشد که تمامی وعدههای انبیاء و اولیای الهی در آن به وقوع خواهد پیوست، گفت: این منتظران تلاش میکنند تا به میزان توانایی و درک مسئولیت خویش در ساختن چنین جامعهای سهیم باشد.
این مقام مسئول در پایان یادآور شد: منتظر میداند که برای چه تلاش میکند، انگیزهای آشکار، منطقی، معقول و قابل دفاع دارد، بنابراین تمامی تلاشهای او، معطوف به هدفی والا به نام انتظار ظهور میشود و این هدفی معنادار و ارزشمند است.
