حمایت سازمانیافته از حافظان قرآن در کشور انجام نمیشود
گروه فعالیتهای قرآنی: یک حافظ قرآن به تشریح شیوه تثبیت حفظ قرآن کریم پرداخت و تأکید کرد: حمایت سازمانیافته از حافظان قرآن در کشور انجام نمیشود.
میلاد میگلی، حافظ قرآن در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، گفت: از سن یازده سالگی به شکل جدی با قرآن انس گرفتم و پس از مدتی در همان سال کار حفظ قرآن را شروع کردم.
وی افزود: اولین آشنایی من با حفظ قرآن در مدرسه و مسجد محل آغاز شد و برنامه حفظ قرآنی که در مسجد توسط یکی از اساتید آغاز شد با یک جمع دوستانه آغاز شد و همین جمع دوستانه یک جمع قرآنی را پدید آورد.
دانشجوی حافظ قرآن گفت: این جمع در تابستان همان سال به یک جمع جدی حفظ تبدیل شد و کار حفظ به شکل مستمر در بین جمع دوستانه ما دنبال میشد تا اینکه سه سال بعد یعنی در کلاس سوم راهنمایی حافظ شدیم.
وی تصریح کرد: با توجه به اینکه این جمع دوستانه مشوق خوبی برای ادامه راه حفظ بود ولی قطعا همیشه مشوق اصلی حافظان قرآن، پدر و مارد بوده و هستند و دعای خیر آنها باعث میشود که فرزندانشان در این راه موفق شوند.
میگلی یادآورشد: در جمع پانزده نفری که حفظ قرآن را با هم شروع کردیم به شکل طبیعی ریزشهایی نیز انجام شد که در این بین از جمع پانزده نفر ما تنها سه نفر از ما حافظ کل شدیم و ما بقی جزوات کمتری را حفظ کردند.
وی گفت: پس از حضور در دانشگاه نیز هیچ گاه قرآن را رها نکردیم و در دانشگاه آزاد عالی شهر در رشته مهندسی نفت که به تحصیل مشغول شدم باز هم از این حیطه فاصله نگرفتم.
این حافظ قرآن تصریح کرد: اینکه بیان میکنند که قرآن و حفظ آن چه تاثیری در یادگیری و زندگی و توان علمی دارد واقعا صحبت به جایی است و کلیشه نیست زیرا کسانی که حافظ قرآن هستند تنها میتوانند این اثرات را حس کنند و این اثرات است که باعث ادامه روند موفقیت آمیز آنها شود.
وی گفت: همیشه وقتی انسان آیات الهی را در ذهن دارد در مشکلات به آنها رجوع میکند و در ذهن ناخودآگاه انسان، جرقه امید و توکل زده میشود؛ انسان حافظ هیچگاه نا امید نمیشود زیرا روح او با قرآن انس گرفته و این انس، آرامش آفرین است.
میگلی با بیان اینکه کار مفهومی قرآنی و تدریس از جمله دغدغه این روزهای اوست، اظهارکرد: در بوشهر به تربیت کودکان و نوجوان مشغول هستم و به نظر من باید افراد دلسوز قرآنی خودبه دنبال تربیت شاگردان باشند زیرا این کار در کشور ما به شکل سیستمی انجام نمیشود.
وی گفت: تا کنون بیشتر حفاظ به دلیل علاقه شخصی و یا قرارگرفتن یک مربی و دوست دلسوز به سمت حفظ قرآن رفتهاند و قطعا آموزش و پرورش یا آموزش عالی نقشی در روند نداشته و یا اگر داشته بسیار جزیی بوده است؛ زیرا این گرایش، به شکل شخصی بوجود میآید.
این حافظ قرآن کریم اظهار کرد: تا کنون که در دانشگاه حضور داشتهام هنوز کار شاخص سیستماتیکی که در زمینه حفظ قرآن انجام شود شاهد نبودهام و حفاظ با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم میکنند.
میگلی گفت: با توجه به اینکه مقام معظم رهبری تاکیادات بسیاری در زمینه تربیت حفاظ در کشور دارند ولی واقعا کار شاخصی در این زمینه انجام نشده است و بیشتر مردم و جوانان به دلیل علاقه شخصی به حفظ قرآن اقدام میکنند.
وی اظهارکرد: یک حافظ قرآن برای اینکه بتواند محفوظات ذهنی خود را حفظ کند باید حداقل روزی سه ساعت کار مداوم قرآنی داشته باشد و باید با توجه به سیر گردش کار حافظ بلند مدت و کوتاه مدت محفوظات خود را تثبیت کند.
حافظ قرآن گفت: هیچ حافظی نمیتواند بدون تمرین برای سالهای متمادی محفوظات را در ذهن خود نگاه دارد و حتما باید با تمرکز و استمرار این کار را انجام دهد که البته اثرات بسیار مثبتی نیز در شخصیت و رفتار و زندگی وی نیز خواهد داشت.
