
علی میبدی در گفتگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، گفت: حفظ قرآن را از سن یازده سالگی و از مدرسه ابتدایی شهرستان یزد آغاز کردم و در مدت پنج سال موفق به حفظ کامل قرآن شدم.
این حافظ قرآن افزود: در سالهای ابتدایی آشنایی چندانی با قرآن نداشتم ولی پس از حضور در مدرسه و به خصوص در کلاس پنجم ابتدایی و به واسطه معلم دلسوز و قرآنی که در آن سال داشتیم علاقه خاصی به حفظ قرآن پیدا کردم.
وی گفت: در اوایل به دلیل اینکه مشکل خاصی در دروس داشتم فکر میکردم که با حفظ قرآن میتوانم در درسها هم موفق تر باشم ولی پس از گذشت مدت کوتاهی متوجه شدم که ارزش قرآن بسیار بیشتر از این است که با این انگیزهها صرفا به حفظ قرآن بپردازم.
دانشجوی دانشگاه یزد اظهارکرد: به دلیل اینکه آیات جزء سی کمی آسانتر مینمود در ابتدا با تشویق معلم خود و حضور دوستان موفق به حفظ جزء سی شدم ووقتی حس کردم که توانایی حفظ سورههای دیگر را نیز دارم کم کم به سمت حفظ سوره به سوره قرآن کریم رفتم.
وی گفت: پس از اینکه جزءهای قرآن را از بر میکردم و در مسابقات مختلف استان نیز مقام کسب کردم به طور خاصی مسیر زندگی بنده نیز تغییر کرد و همه من را به چشم یک قرآنی و حافظ میدیدند و به همین دلیل مسیر زندگی بنده نیز تغییر کرد.
میبدی یادآورشد: به دلیل مشکلاتی که وجود داشت کار حفظ قرآن پنج سال به طول انجامید ولی در این احوال همیشه نسبت به تمرین تثبیت حفظ خود اقدام میکردم و با توفیق الهی موفق به حفظ قرآن شدم.
وی گفت: پس از حضور در دانشگاه در رشته حقوق مشغول به تحصیل شدم و تا امروز نیز در این رشته تحصیل میکنم ولی هیچگاه ارتباط خود را با قرآن قطع نکردم و نجوای درونی و زبانی من همیشه مرور حفظیات به خصوص مرور آیههای مشکل قرآن بوده است.
وی اظهارکرد: یکی از مزایای مرور حفظیات ارتباط همیشگی روح و جان با قرآن است؛ همین مرور باعث میشود که قلب و زبان و جان انسان با قرآن عجین شده و همیشه به یاد کلام الهی باشد و پس از اینکه به معنی آیات نیز مسلط میشویم به طور کاملا خودکار هر روز قانون اساسی خلقت را با خود مرور میکنیم.
وی گفت: نکته جالب در حفظ قرآن این است که یک حافظ قرآن به دلیل اینکه همیشه حس میکند که منبع و گنجینه الهی را در سینه دارد همین مساله عاملی برای ارتباط بیشتر او با خدا و دوری او از گناهان میشود.
این دانشجوی حافظ قرآن یادآورشد: به حسب افزایش انتظارات مردم از حفاظ قرآن شاید نوعی از رفتار در شکل ظاهری رفتاری حفاظ شکل بگیرد ولی هیچگاه فراموش نمیشود که انتظار حقیقی را خداوند از ما دارد که همیشه از ما میخواهد که رفتاری شایسته یک حافظ داشته باشیم؛ رفتاری که جامعه از یک فرد قرآنی توقع دارد.