
حمیدرضا سعادتفر، معاون آموزشی دانشکده اصول الدین دزفول در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، با اشاره به اینکه از دیدگاه قرآن انسان گل سرسبد هستی است و همه جهان برای انسان خلق شده است، به آیات 29 و 31 سوره بقره «هُوَ الَّذِی خَلَقَ لَکُم مَّا فِی الأَرْضِ جَمِیعًا ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاء فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَهُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ، وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء کُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلاَئِکَةِ فَقَالَ أَنبِئُونِی بِأَسْمَاء هَؤُلاء إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ؛ اوست آن فردى که آنچه در زمین است همه را براى شما آفرید سپس به [آفرینش] آسمان پرداخت و هفت آسمان را استوار کرد و او به هر چیزى داناست، و [خدا] همه [معانى] نامها را به آدم آموخت سپس آنها را بر فرشتگان عرضه نمود و فرمود اگر راست مىگویید از اسامى اینها به من خبر دهید(29 و 31 بقره)»، اشاره کرد و گفت: بر اساس این آیات نو شدن و نو خواستن به همین معناست که طالب فیض الهی، در مسیر ریزش آن قرار گرفته و موانع را کنار زده و به او بخشیده میشود، این جستن و این خواستن هر لحظه انسان را تازه و شکلی نو میبخشد و انسان را الهی میکند. اگر انسان فیض را به انتخاب طلب کند و همگام با تحول در کائنات خود نیز از محولالحول و الاحول درخواست کند آن روز، نوروز انسان است؛ و اگر چنین نباشد برای انسان نوروزی نیست.
معاون آموزشی دانشکده اصول الدین دزفول ادامه داد: جهان در اول بهار جلوهای از فیض رحمانی شده و جهان نوروز میشود اما نوروز انسان زمانی جلوه میکند که با تخلق به اخلاق الهی جان انسان شکوفا شده و متخلق به اخلاق الهی شود. در این مسیر خداوند بر اساس «أَلَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلًا کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِی السَّمَاء؛ آیا ندیدى خدا چگونه مثل زده سخنى پاک که مانند درختى پاک است که ریشهاش استوار و شاخهاش در آسمان است(24/ابراهیم)»، نیز به طالبان احسنالحال هر روز نسیمی جان بخش هدیه داده و حیاتی دوباره میبخشد.
وی با اشاره به آیه 97 سوره نحل «مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَکَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاةً طَیِّبَةً وَلَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ؛ هر شخصی از مرد یا زن کار شایسته کند و مؤمن باشد قطعا او را با زندگى پاکیزهاى حیات [حقیقى] بخشیم و مسلما به آنان بهتر از آنچه انجام مىدادند پاداش خواهیم داد.»
سعادتفر ادامه داد: این حیات طیبه ویژه انسان است و در خلقت، مخلوقی دیگر با او مشارکت ندارد. در حیات طیبه انسان دارای قلبی سلیم و جانی طیب میشود و در آن چشم انسان به مشاهداتی باز میشود که دیگران نسبت به آن ناتوانند و نجواهایی میشنوند که دیگران از آن بیخبرند.
معاون آموزشی دانشکده اصول الدین دزفول تصریح کرد: نوروز مومن روزی الهی است که حیات طیبه را جشن میگیرد و باید به مدد نوروز طبیعت دو بهار را بهخاطر آوریم؛ بهار جان که خود را مستعد بشارتهای آسمانی بدانیم و بهار معاد که تجلی کامل حیات طیبه در سرای باقی است و این همان پیام نوروز و بهار است.