
احمد کاظمی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قران(ایکنا) از قم، گفت: کار حفظ قرآن را از سن نوجوانی شروع کردم و حجت الاسلام والمسلمین حسین رهبر که امام جماعت محل ما در قزوین بود در کنار پدر و مادرم بزرگترین مشوق من در این راه بودند.
وی افزود: پس از اینکه در مسجد محل از برگزاری کلاسهای حفظ قرآن اطلاع پیدا کردم در ماه مبارک رمضان به اتفاق عدهای از دوستان در این دوره شرکت کردیم و پس از برنامه ریزی دقیق اولین مراحل حفظ را دنبال کردیم.
این دانشجوی حافظ قرآن از دانشگاه قزوین بیان کرد: کار حفظ قرآن در این مدت چهار سال ونیم طول کشید که پس از یک وقفه که نه ماه به طول انجامید این دوره حفظ نیز طی شد.
وی گفت: پدر و مادرم مشوق قطعا بدون هیچ تعارفی در کنار اساتید و دوستان مهمترین و بهترین مشوق هستند و در این زمینه احتیاجی به تعارف نیز نیست؛ خوشبختانه این کار حفظ باعث رشد و ترقی در همه ابعاد زندگی بنده نیز شد.
این حافظ قرآن افزود: اینکه میگویند کار حفظ قرآن اثر مثبتی در درس و زندگی دارد یک بحث کاملا صحیح است زیرا بنده از زمانی که کار حفظ را شروع کردم معدلم در مدرسه بیشتر شد و با توجه به اینکه وقت زیادی نیز برای این بحث میگذارم ولی هیچگاه این حفظ، به امور دیگر زندگی ضرر و خللی وارد نکرد.
وی یادآورشد: حافظان قرآن به محض اینکه به این جرگه میپیوندند در کنار ابراز علایق دیگران و محبت مردم، مسئولیتهای متعددی را نیز بر دوش میگیرند و جامعه نیز توقعات بسیاری از آنها خواهد داشت.
وی گفت: متاسفانه یا خوشبختانه انتظارات مردم از رفتار و صحبت کردن و برنامههای حافظان به قدری زیاد است که گاهی آنها در محدودیتهای بسیار قرار میگیرد که البته برخی از آنها چندان به حق نیست و نباید این چنین حافظان را در همه امور زندگی که اکثر آنها شخصی نیز محسوب میشود مورد در تنگنا گذاشت.
این حافظ قرآن با اشاره به حمایتهایی که نهادهای اجرایی و فرهنگی و علمی از حفاظ به عمل میآورند تصریح کرد: آنچه که در خصوص حمایت از دانشجویان حافظ به زبان میآید بیش از واقعیت، شایعه است و در عمل چندان حمایتی در خصوص پرداخت شهریهها و... وجود ندارد.
وی گفت: خوشبختانه در سالهای اخیر به لطف عنایات رهبری به مسئله حفظ شاهد گسترش حافظان قرآن در کشور بوده ایم و این در حالی است که برخی از اساتید بیان میکنند که به عنوان مثال در سال 42 تنها چند نفر حافظ قرآن در کشور وجود داشته است.
کاظمی اظهارکرد: متاسفانه از حیث مادی و معنوی توجهی که باید و شاید به حافظان قرآن در کشور انجام نمیشود در حالی که در از نظر قانونی نیز باید حمایتهای بیشتری از این قشر انجام شود تا هر یک از آنها بتوانند تعداد زیادی از مردم را در این حوزه وارد کنند.