چشم به راه بازگشایی حرم اباعبدالله الحسین(ع) هستم
گروه اجتماعی: در دستنوشتهای از شهید صدرالله فنی آمده است: «فغان از روزی که حسین (ع) در گودال قتلگاه تنها با خدای خودش راز و نیاز میکرد... چشم را به کربلا و منتظر بازگشایی راه حرم اباعبدالله الحسین (ع) هستم ان شاالله ... .»
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، صدرالله فنی سال 1334 در خانوادهای مذهبی و مانوس با ذکر اهلبیت عصمت(ع) در شهر شهید پرور بهبهان به دنیا آمد.
این تربیت مذهبی او را برآن داشت تا مقابل ظلم دوران ستمشاهی پهلوی ایستادگی کند، بنابراین با قبولی در دانشگاه شیراز فعالیتهای انقلابی خود را آغاز کرد و همواره مدافع مظلومان و ستیزگری با ستمگران و زورگویان را آغاز کرد و به گروه چریکی منصورون که شهدای والامقامی همچون شهید بقایی، دقایقی شمایلی و یادگاران جنگ تحمیلی همچون محسن رضایی و شمخانی را در خود داشت، پیوست.
در اوایل سال 57 بود که برای نخستین بار به کمک دوستان و همرزمانش از جمله شهید دکتر مجید بقائی و شهید دکتر مصطفی شهیدزاده نمایشگاه طرح و گرافیک در شهر بهبهان تشکیل داد که مجموعهای از آثار طراحان و هنرمندان دانشگاههای تهران، اصفهان و شیراز بود که هنرمندانه جنایات رژیم پهلوی را فاش میکرد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی به مبارزات خود علیه گروههای ضد انقلاب ادامه داد و در جنگ تحمیلی نیز با تجارب و پشتوانه علمی، مدیریتی و معنوی در سمتهای مختلف فرماندهی مشغول به کار بود.
در دستنوشتهای از شهید صدرالله فنی آمده است: «فغان از روزی که حسین (ع) در گودال قتلگاه تنها با خدای خودش راز و نیاز میکرد... الهی رضا بقضائک تسلیما لامرک لا معبود سواک یا غیاث المثتغیثین ... مونس من در اینجا و در این ایام عزا، زیارت عاشورا بود و چه سعادتی الحمدلله... صبح تاسوعا و عاشورا در جمع یاران و دوستان عراقی سینه زدم ولی عطش عزای حسینی در دلم باقی است ... چشم را به کربلا و منتظر بازگشایی راه حرم اباعبدالله الحسین (ع) هستم ان شاالله ... السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک علیک منی سلام الله ابدا ما بقیت و بقی لیل و النهار... .»
شهید صدرالله فنی حین بازگشت از یک ماموریت مرزی در جنوب غربی کشور در 25 دی سال 66 به شهادت رسید.
