یازدهمین خورشید، آغازگر تحول در جامعه شیعی بود/ مرزبانی شریعت با قرآن؛ رویکرد امام حسن عسکری(ع)
گروه اندیشه: 8 ربیعالاول که مصادف با سالروز شهادت امام حسن عسکری(ع) علیرغم اینکه یکی از ایام حزن و اندوه خاندان اهل بیت(ع) و پیروان مکتب تشیع است، یکی از عظیمترین تحولات جامعه شیعی و بلکه تاریخ بشری را رقم زده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، ربیعالاول یکی از اثرگذارترین ماههای قمری محسوب میشود که در آن عظیمترین تحولات تاریخ بشری رقم خورده است. وقایعی نظیر سالروز میلاد ختمی مرتبت و خاتمالاوصیا حضرت محمدمصطفی(ع)، سالروز شهادت امام حسن عسکری(ع) و آغاز امامت منجی عالم بشریت حضرت بقیةاللهالاعظم(عج) در این ماه واقع شده است.
8 ربیعالاول که مصادف با سالروز شهادت امام حسن عسکری(ع) علیرغم اینکه یکی از ایام حزن و اندوه خاندان اهل بیت(ع) و پیروان مکتب تشیع است، یکی از عظیمترین تحولات جامعه شیعی و بلکه تاریخ بشری را رقم زده است. بعد از شهادت خورشید یازدهم بود که نوبت به امامت منجی عالم بشریت رسید.
آمادهسازی جامعه جهت فرا رسیدن دوران غیبت
امام حسن عسکری(ع) همانند سایر امامان معصوم در سنگرهای مختلف علمی، فرهنگی، مذهبی، سیاسی، اجتماعی و غیره مردم را هدایت میکرد اما تفاوتی که دوران آن امام همام با سایر امامان داشت این بود که آن حضرت باید جامعه خود را برای دوران غیبت منجی عالم بشریت آماده میکرد چرا که بعد از او امامی میآمد که از نظرها غایب بود.
در زمان امام یازدهم تعلیمات عالیه قرآنی و نشر احکام الهی و مناظرات کلامی جنبش علمی خاصی تجدید شد و فرهنگ شیعی که تا آن زمان شناخته شده بود، در رشتههای دیگر نیز مانند فلسفه و کلام باعث ظهور مردان بزرگی چون یعقو بن اسحاق کندی که خود معاصر امام حسن عسکری(ع) بود و تحت تعلیمات آن امام، شد.
اشاره به نقش امام یازدهم در رفع شبهات اعتقادی و افکار کفرآمیز
این امام همام در کنار وظیفۀ هدایت اعتقادی مردم، مواضع علمی امام عسکری(ع) در پاسخهای قاطع و استوار دربارۀ شبههها و افکار کفرآمیز و بیان کردن حق، با روش مناظره و گفتوگوی موضوعی و مناقشهها و بحث های علمی و هم زمان با آن فعالیتها، کوششهای دیگر، همچون صادر کردن بیانیههای علمی و تألیف کتاب و مانند آن را برعهده داشت.
امام حسن عسکری(ع) در فکر و عمل به مرزبانی شریعت با قرآن پرداخت
بنا بر این گزارش، در ادامه حجتالاسلام محمدرضا حسینی، مدرس حوزه و دانشگاه درباره نقش معنوی امام حسن عسکری(ع) در هدایت مکتب تشیع به خبرنگار ایکنا گفت: امام حسن عسکری(ع) علاوه بر تفسیر آیات الهی و انجام وظیفه تعلیم، تربیت و آموزش قرآنی و تفسیری، در صحنه فکر و عمل به مرزبانی از شریعت با قرآن پرداخت.
وی با بیان اینکه بخشی از شخصیت قرآنی امام را باید در مقابلهاش با مسائل و مشکلات اعتقادی و فکری از طریق قرآن شناخت، گفت: امام حسن عسکری(ع) برای هر مسئلهای، پاسخی شایسته از قرآن ارائه کرده و به این وسیله جلوی بسیاری از انحرافها را از لحاظ مبنایی سد کرد.
انتصاب نمایندگان امام در نقاط مختلف تمرکز شیعیان
حسینی در ادامه با تصریح اینکه در زمان امام حسن عسکری(ع) شیعیان در نقاط مختلفی تمرکز یافته بودند، گفت: گستردگی و پراکندگی مراکز تجمع شیعیان، وجود سازمان ارتباطی منظّمی را ایجاب میکرد تا پیوند شیعیان را با حوزه امامت از یک سو و ارتباط آنان را با همدیگر را از سوی دیگر برقرار سازد و از این رهگذر، آنان را از نظر دینی و سیاسی رهبری و سازماندهی کند و بدین ترتیب امام نمایندگانی را در مناطق مختلف منصوب کرد.
وی عنوان کرد: دوران زندگی درخشان امام حسن عسکری(ع) مصادف با دوران حکومت سیاه بنی عباس بود که این امام همام بنا بر وظیفه الهی و منصب امامت و هدایت راستین امت به سوی برنامههای تعالی بخش اسلام ناب محمدی(ص) و ایجاد حکومت بر حق اسلامی و برقراری عدالت اجتماعی، سیاسی و اقتصادی برابر تمام انحرافات و کج رویهای حاکمان جبار بنی عباس ایستادگی کرد و برای لحظهای عملکرد آنها را تائید نکرد.
مقابله امام با دوران جور حکومتهای سیاه بنی عباس
این مدرس حوزه و دانشگاه ابراز کرد: امام(ع) تا آنجا که در توان داشت با سخنان و عمل خود نارضایتی خودشان را اعلام میکردند و در زمانی که جامعه از فقر و بیماری رنج میبرد و ناراحتی و سوء مدیریت حکومت آشکار بود و حکام به همراه درباریان در قصرهای مجلل به لهو و لعب مشغول بودند، چطور ممکن بود که امام(ع) و حجت خدا، در برابر آنها ساکت باشند.
وی خاطرنشان کرد: طبیعی به نظر میرسد که امام عسکری(ع) به دلیل احساس مسئولیت، با سیاست دولت غاصب و ستمگر مقابله کند و مسئولیت کلیه انقلابهای آل علی(ع) را قبول کند تا با جرأت و جسارت بیشتر، دامنه مخالفتها و موضعگیریها به رهبری حضرت گسترش یابد و امت اسلامی از هرج و مرج حاکم و پوچی و ابتذال رهایی یابند لذا حکومت بنی عباس که در زمان امام(ع) وجود داشت به مقابله با حضرت پرداختند و با ایجاد محدودیت سیاسی و غیره، آن حضرت را در فشار و زندان قرار دادند.
حسینی به نحوه شهادت آن امام همام اشاره کرد و گفت: امام یازدهم شیعیان جهان پس از 6 سال امامت و رهبری جامعه به ظاهر اسلامی و پر آشوب و سپری شدن 28 سال از عمر شریفشان در اوائل ماه ربیع الاول سال 260 هجری توسط معتمد عباسی مسموم و در هشتم این ماه به شهادت رسید و پیکر پاک و مطهر آن حضرت پس از غسل و کفن و اقامه نماز توسط فرزند عزیزشان حضرت مهدی(عج) در همان منزل مسکونی که در شهر سامرا قرار دارد، به خاک سپرده شد.
8 ربیعالاول که مصادف با سالروز شهادت امام حسن عسکری(ع) علیرغم اینکه یکی از ایام حزن و اندوه خاندان اهل بیت(ع) و پیروان مکتب تشیع است، یکی از عظیمترین تحولات جامعه شیعی و بلکه تاریخ بشری را رقم زده است. بعد از شهادت خورشید یازدهم بود که نوبت به امامت منجی عالم بشریت رسید.
آمادهسازی جامعه جهت فرا رسیدن دوران غیبت
امام حسن عسکری(ع) همانند سایر امامان معصوم در سنگرهای مختلف علمی، فرهنگی، مذهبی، سیاسی، اجتماعی و غیره مردم را هدایت میکرد اما تفاوتی که دوران آن امام همام با سایر امامان داشت این بود که آن حضرت باید جامعه خود را برای دوران غیبت منجی عالم بشریت آماده میکرد چرا که بعد از او امامی میآمد که از نظرها غایب بود.
در زمان امام یازدهم تعلیمات عالیه قرآنی و نشر احکام الهی و مناظرات کلامی جنبش علمی خاصی تجدید شد و فرهنگ شیعی که تا آن زمان شناخته شده بود، در رشتههای دیگر نیز مانند فلسفه و کلام باعث ظهور مردان بزرگی چون یعقو بن اسحاق کندی که خود معاصر امام حسن عسکری(ع) بود و تحت تعلیمات آن امام، شد.
اشاره به نقش امام یازدهم در رفع شبهات اعتقادی و افکار کفرآمیز
این امام همام در کنار وظیفۀ هدایت اعتقادی مردم، مواضع علمی امام عسکری(ع) در پاسخهای قاطع و استوار دربارۀ شبههها و افکار کفرآمیز و بیان کردن حق، با روش مناظره و گفتوگوی موضوعی و مناقشهها و بحث های علمی و هم زمان با آن فعالیتها، کوششهای دیگر، همچون صادر کردن بیانیههای علمی و تألیف کتاب و مانند آن را برعهده داشت.
امام حسن عسکری(ع) در فکر و عمل به مرزبانی شریعت با قرآن پرداخت
بنا بر این گزارش، در ادامه حجتالاسلام محمدرضا حسینی، مدرس حوزه و دانشگاه درباره نقش معنوی امام حسن عسکری(ع) در هدایت مکتب تشیع به خبرنگار ایکنا گفت: امام حسن عسکری(ع) علاوه بر تفسیر آیات الهی و انجام وظیفه تعلیم، تربیت و آموزش قرآنی و تفسیری، در صحنه فکر و عمل به مرزبانی از شریعت با قرآن پرداخت.
وی با بیان اینکه بخشی از شخصیت قرآنی امام را باید در مقابلهاش با مسائل و مشکلات اعتقادی و فکری از طریق قرآن شناخت، گفت: امام حسن عسکری(ع) برای هر مسئلهای، پاسخی شایسته از قرآن ارائه کرده و به این وسیله جلوی بسیاری از انحرافها را از لحاظ مبنایی سد کرد.
انتصاب نمایندگان امام در نقاط مختلف تمرکز شیعیان
حسینی در ادامه با تصریح اینکه در زمان امام حسن عسکری(ع) شیعیان در نقاط مختلفی تمرکز یافته بودند، گفت: گستردگی و پراکندگی مراکز تجمع شیعیان، وجود سازمان ارتباطی منظّمی را ایجاب میکرد تا پیوند شیعیان را با حوزه امامت از یک سو و ارتباط آنان را با همدیگر را از سوی دیگر برقرار سازد و از این رهگذر، آنان را از نظر دینی و سیاسی رهبری و سازماندهی کند و بدین ترتیب امام نمایندگانی را در مناطق مختلف منصوب کرد.
وی عنوان کرد: دوران زندگی درخشان امام حسن عسکری(ع) مصادف با دوران حکومت سیاه بنی عباس بود که این امام همام بنا بر وظیفه الهی و منصب امامت و هدایت راستین امت به سوی برنامههای تعالی بخش اسلام ناب محمدی(ص) و ایجاد حکومت بر حق اسلامی و برقراری عدالت اجتماعی، سیاسی و اقتصادی برابر تمام انحرافات و کج رویهای حاکمان جبار بنی عباس ایستادگی کرد و برای لحظهای عملکرد آنها را تائید نکرد.
مقابله امام با دوران جور حکومتهای سیاه بنی عباس
این مدرس حوزه و دانشگاه ابراز کرد: امام(ع) تا آنجا که در توان داشت با سخنان و عمل خود نارضایتی خودشان را اعلام میکردند و در زمانی که جامعه از فقر و بیماری رنج میبرد و ناراحتی و سوء مدیریت حکومت آشکار بود و حکام به همراه درباریان در قصرهای مجلل به لهو و لعب مشغول بودند، چطور ممکن بود که امام(ع) و حجت خدا، در برابر آنها ساکت باشند.
وی خاطرنشان کرد: طبیعی به نظر میرسد که امام عسکری(ع) به دلیل احساس مسئولیت، با سیاست دولت غاصب و ستمگر مقابله کند و مسئولیت کلیه انقلابهای آل علی(ع) را قبول کند تا با جرأت و جسارت بیشتر، دامنه مخالفتها و موضعگیریها به رهبری حضرت گسترش یابد و امت اسلامی از هرج و مرج حاکم و پوچی و ابتذال رهایی یابند لذا حکومت بنی عباس که در زمان امام(ع) وجود داشت به مقابله با حضرت پرداختند و با ایجاد محدودیت سیاسی و غیره، آن حضرت را در فشار و زندان قرار دادند.
حسینی به نحوه شهادت آن امام همام اشاره کرد و گفت: امام یازدهم شیعیان جهان پس از 6 سال امامت و رهبری جامعه به ظاهر اسلامی و پر آشوب و سپری شدن 28 سال از عمر شریفشان در اوائل ماه ربیع الاول سال 260 هجری توسط معتمد عباسی مسموم و در هشتم این ماه به شهادت رسید و پیکر پاک و مطهر آن حضرت پس از غسل و کفن و اقامه نماز توسط فرزند عزیزشان حضرت مهدی(عج) در همان منزل مسکونی که در شهر سامرا قرار دارد، به خاک سپرده شد.
